A nie mówiłam - Katarzyna Grochola - książki online

Katarzyna Grochola "A nie mówiłam"

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

A nie mówiłam
Autor:: Katarzyna Grochola

Żenująca (2006-10-09)

Powiem tak: niektórzy się wypalają i im wcześniej sobie to uświadomią, tym lepiej. Nie wiem, jak może bawić dowcip w stylu: co otrzymamy po zgnieceniu viagry w moździerzu: stwardnienie rozsiane. Ja rozumiem humor, itp., ale uważam, że nie powinno się dowcipkować z tak ciężkiej choroby. Moja koleżanka, matka dwójki dzieci, dziewczyna 38-letnia, od 4 lat walczy z tą chorobą, jeździ na wózku i nie wiem, czy ubawiłaby się podczas lektury tej żenującej książki.

(22 z 36 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialna (2006-10-08)

Anna Kozłowska Więcej o recenzencie

Czytana jednym tchem. Po prostu nie wiem, kiedy przelatywały kolejne strony i wydarzenia.

(4 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Z uśmiechem na każdy kolejny dzień (2006-10-07)

Katarzyna Jabczanik-Kowalicka Więcej o recenzencie

Książka została "połknięta" przeze mnie w ciągu 2 godzin od zakupu. Tak jak się spodziewałam - ten sam dowcipny język, nagromadzenie wydarzeń i mała zagadka z rozwiązaniem na końcu. Czyli wszystko to, co dobra książka powinna zawierać, a już niektóre dowcipy w stylu "co otrzymamy po rozgnieceniu viagry w moździerzu - stwardnienie rozsiane" ubawiły mnie niezmiernie. Motyw przewodni to oczywiście Judyta i Niebieski, a bardziej ich uczucie, ale również Eksio, Tosia i cała pozostała plejada gwiad z poprzednich części. Pogodna książka z mnóstwem barwnych i zabawnych momentów. Nie zabrakło też sceny poruszającej najczulszy punkt - śmierć bliskiego człowiekowi zwierzęcia - opisanej w sposób, który nie pozostanie dla nikogo obojętny. Po przeczytaniu popada się w refleksję, a właściwie zadumę nad własnym istnieniem w coraz bardziej złożonej rzeczywistości, co każdemu, myślę, wyjdzie na dobre. Zachęcam do przeczytania - można się rozerwać i nastroić optymistycznie. Książka ta jest dopełnieniem poprzednich części serii "Żaby i anioły".

(17 z 25 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

(Stron: 2)