Absurd i nonsens

Bardzo dobra płyta i koniec (2009-01-29)

Maciej Olbrycht  Więcej o recenzencie

Lona jak każdy artysta wydoroślał. Przestał być raperem, który robi sobie tylko jaja. Swój nietuzinkowy humor wykorzystał by pokazać absurdy życia codziennego i nie tylko. Ja uważam, że płyta jest naprawdę świetna, nie jest genialna, bo genialna płyta to się zdarza raz do roku, patrząc na wszystkich artystów HH albo rzadziej. Lona trochę działa jak sinusoida, pierwsza płyta genialna druga mniej się mi podoba a tu powrót z nowym obliczem, ale w wielkim stylu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A gdzież ten optymizm? (2008-08-24)

Tomasz Stanisławski  Więcej o recenzencie

Mam dosyć narzekania w polskim rapie, to jest to, co sprowadza polski rap do miana biadolenia. W albumach "Koniec żartów" i "Nic dziwnego" Łona może nie miał takiego flow jak w "Promomixie", może nie był aż tak bystry jak w "Panu Mahmudzie", ale nie uczepił się tematu polityki i strasznej, złej, okrutnej rzeczywistości jako tematu przewodniego, a w żartobliwy sposób dodawał człowiekowi wiele pozytywnej energii... I Webber był wszechstronniejszy... Ej chłopaki, żebyście wrócili na stare tory, jeszcze na was liczę!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mogło być lepiej... (2008-06-11)

Monika Szot  Więcej o recenzencie

...ale mogło też być gorzej. Kupiłam skuszona entuzjastycznymi recenzjami, przesłuchałam 3 razy, więcej jej nie dotknęłam i chyba nie dotknę. Plus za teksty, składne i błyskotliwe, minus za muzykę, dla mnie zbyt monotonną, jednostajną, nudną, nieciekawą. Gdzieś po piątym kawałku miałam wrażenie, że ciągle słucham tego samego, że rytm zlewa się w jedno i że zaczynam się nudzić. Na płycie zabrakło mi energii, odwagi i eksperymentowania z rytmem, samplami, niestandardowymi instrumentami. Mam wrażenie, że płytę można było dopracować. Nie oceniam poszczególnych kawałków, bo jak zawsze są lepsze i gorsze, patrzę na płytę jak na spójną całość, ale uważam, że można było zrobić ją lepiej. Tak czy inaczej myślę, że warto przesłuchać i wyrobić własne zdanie. Całość oceniam na dobre 3+. Plus za okładkę. Uwielbiam Raczkowskiego.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Miało być lepiej (2007-07-31)

Michał Maciejewski  Więcej o recenzencie

Gdy kupowałem tę płytę miałem nadzieję, że znowu będę miał mnóstwo zabawy przy wyszukiwaniu i rozumieniu aluzji czy podtekstów. Odpaliłem tę płytę i... rozczarowałem się. Płyta jest króciutka i słabsza od poprzedniej. Muzycznie jest ambitniej, ale brakuje mi tego polotu w tekstach Łony. Choć faktycznie kawałek "Panie Mahmudzie" jest świetny. No, ale to jednak Łona w średniej formie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szkoda (2007-06-29)

Stafan Gumiła  Więcej o recenzencie

Tak jak napisał porzednik. Większość polskiego hip-hopu to taki "pogrzebowy" hip-hop. Narzekający jak to jest źle albo narzekający na innych. Łona był oryginalny. Jego "piosenki" ożywiały, poprawiały humor... na tej płycie to się skończyło.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jednym słowem rewelacja (2007-06-28)

Jakub Kasprzyk  Więcej o recenzencie

Nabyłem płytkę w sposób dość spontaniczny, przeszukując zasoby Merlina. Zakup okazał się strzałem w dziesiątkę. Płyta katuje niemożliwie. Wada? Jest za krótka, nigdy nie mogę uwierzyć, że to już koniec, chcemy więcej...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Łona za szybko dojrzewa (2007-05-22)

Paweł Maksymiuk  Więcej o recenzencie

Płyta świetna, ale nie cała niestety. Tym razem po przesłuchaniu albumu nie tryska ze mnie optymizm, jak to było po doskonałych poprzednich. Tutaj mimo zjawiskowych, żartobliwych tekstów, bijących na głowę wszystkich hiphopowców w tym kraju, ogólny wydźwięk jest smutny i przygnębiający. Teraz tak Łona widzi świat. A gdzie twoje "Fruzie wolą obtymistów"? Jak zwykle wiele do życzenia zostawia także Webber, którego bity są zbyt proste i schematyczne, żeby nie powiedzieć prostackie. Choć jest i kilka perełek, chociażby "Miej wątpliwości". Mam nadzieję, że kolejny krążek będzie niósł większe pokłady radości z życia, do którego przyzwyczaił nas Łona.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Klasyka (2007-04-30)

Paweł Mierzejewski  Więcej o recenzencie

Łona jest mistrzem..."Nasz Dziennik znajdzisz obok, w Lidlu....." - genialne

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po poprzedniej płycie - zawód (2007-04-30)

Kot Sylwester  Więcej o recenzencie

Po poprzedniej genialnej płycie "Nic dziwnego", która rzuciła mnie na kolana, uważałem Łonę za pewniaka i bez wahania kupiłem nową płytę. Jest tam sporo ciekawych, nowatorskich pomysłów. Autor zdaje się stawiać na eksperymenty bardziej z formą niż treścią - ot takie smaczki jak tytuły utworów umyślnie napisane w przypadkowej kolejności czy tekst zaśpiewany bez polskich fontów. Brak temu jednak jakoś polotu. Zmusiłem się do przesłuchania tej płyty dwa razy, ale już więcej nie mogę. Może płycie szkodzi to, że artysta za mocno zaangażował się w publicystykę polityczną, a za mało dał się ponieść wenie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Geniusz absurdu i szczypta nonsensu (2007-04-13)

Omert Omert  Więcej o recenzencie

"Absurd i nonsens" to płyta, która byłaby warta nawet ceny dwa razy wyższej, jest obfita w wiele sarkastycznych komentarzy otaczającej nas rzeczywistości i mogłoby się wydawać, że porusza jedynie błahe tematy. Otóż nic bardziej mylnego, ponieważ pod powłoczką żartobliwego klimatu i celnych ironii Łona poruszył wiele ważnych i dość trudnych tematów. Od strony producenckiej też nie można się rozczarować. Webber pokazał, na co go stać. Bardzo dobre teksty oraz coraz lepsze flow Łony w połączeniu z jego bitami to połączenie dające efekt wprost nieprawdopodobny. Płytę polecam słuchaczom raczej starszym, bo temat stosunków polsko-niemieckich, szczególnie opowiedziany za pomocą aluzji, nie jest zbyt prosty.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji