Achtung Baby

achtung baby bo cię kopnie:) (2011-02-17)

um  Więcej o recenzencie

lata mijają, a płyta nie tylko się broni, ale atakuje i miażdży.. bez słabych punktów: muzyka,teksty i wykonanie wsparte image'm, trabantami i berlinem, które potem rozwinęli na trasie koncertowej 'zooropa'.. jeden z niewielu albumów, które niczym wino zyskują, a wespół z dvd z koncertu w sydney ukazują jak rock przeradza się w sztukę..

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

bardzo dobra płyta (2011-01-19)

romcio  Więcej o recenzencie

Piękna płyta, a najpięknieszy utwór to 'Love is blindness"który po przesłuchaniu wżera się pod czaszkę i nie chce wyjść przez kilka dni....

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialna płyta! (2009-07-15)

Piotr Bartnikowski  Więcej o recenzencie

I tak oto mamy do czynienia z kolejnym kamieniem milowym w twórczości U2. Achtung Baby to niewątpliwie najlepsze dzieło czwórki z Dublina od czasu The Joshua Tree. Ta płyta jest jak kolejny rozdział muzycznej biblii – dźwięki tu zapisane są po prostu genialne!, a i teksty wszystkich piosenek jak zwykle są nietuzinkowe jak np. do bestsellerowego „One”. Muzyczna uczta zaczyna się od rewelacyjnego „Zoo stadion”, mocne – z wykopem „Even Better than the real thing”, następne genialne wspomniane już wcześniej „One”, bez którego zarówno U2 jak i publiczność nie wyobraża sobie koncertu w hali czy to na stadionie… i ta wokaliza Bono pod koniec utworu jest po prostu mistrzowska… Przy „Who’s gonna ride your Wild horses” można tylko odlecieć – to najlepszy utwór na tej płycie moim zdaniem. Kolejny – tym razem gitarowy odjazd przy „The Fly”, w którym rządzi od początku do końca The Edge. Końcówka na płycie dalej wytrwale podtrzymuje napięcie – „Mysterious ways”, przepiękne „Ultrafiolet” i spokojne „Acrobat”.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

I tak powinny wyglądać płyty! (2009-04-03)

Piotr Dudko  Więcej o recenzencie

Poprzednicy już dużo napisali... Ja dodam od siebie, że moim zdaniem to ostatnia płyta U2, którą stworzyli z radością, bo chcieli. Potem wszystkie następne wydają się robione z przymusu, z niechęci. A ta płyta jest pełna melodii wesołych, jak i smutniejszych, również żywszych i wolnych (słowem: kontrast), ale płyta jest przede wszystkim W E S O Ł A ! Chce się żyć kiedy się jej słucha! Zespół nie chce nic udowadniać, nic insynuować, po prostu chcą grać i cieszą się tym! Mimo że profesjonaliści i doświadczeni, to jednak nadal młodzi, pomysłowi i innowacyjni! Nie działają pod żadną presją, wszystko mają gdzieś, cieszą się tym, co robią! Takich płyt słucha się z przyjemnością.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Album-legenda (2008-10-01)

ka  Więcej o recenzencie

Moja ukochana płyta U2, podobnie jak wielu fanów (do których i ja się zaliczam) tej fantastycznej czwórki z Dublina. Od pierwszej do ostatniej sekundy absolutnie zachwycająca. Za każdym razem gdy jej słucham, odkrywam coś nowego, chociażby jedno- czy kilkusekundowy moment potęgujący mój zachwyt nad talentem chłopaków. Edge gra tutaj jak natchniony (mój faworyt: miażdżące solo w "The Fly", istna wisienka na torcie zwanym Achtung Baby), nie mówiąc już o fenomenalnej sekcji rytmicznej i podstawie: charyzmatycznym wokalu Bono. Dość, że ta płyta była diametralnym przełomem w ich twórczości. Nie bali się eksperymentowania, ryzykując tym samym status supergwiazd, jaki zapewniła im "The Joshua Tree". Ryzyko się opłaciło - nagrali arcydzieło. I właśnie dlatego są wielcy. Mogłabym tak długo jeszcze pisać, ale słowa w zasadzie są zbędne. Muzyka broni się sama. Polecam z całego serca.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie zapomnę (2008-07-29)

Piotr Balcerowski  Więcej o recenzencie

Rok 1994 i wakacje na wsi, a ja walkmana i kaseta "Achtung Baby". Siedziałem na najwyższej żerdzi płotu oddzielającego pole z lasem. Gdy Edge grał solówki, byłem jak w niebie. Siedziałem tak ze trzy godziny, aż mi zadek spulchniał... Nigdy tego nie zapomnę!

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Achtung, Achtung (2007-01-16)

Art Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Znakomity krążek, o wiele dojrzalszy pod względami kompozycyjnymi niż chociażby "The Joshua Tree", przełomowy pod względem brzmienia, wyważony proporcjonalnie, zarówno w formie jak i w treści. "Achtung Baby" nie ma jawnie słabego punktu i zaskakuje słuchacza nowatorskim myśleniem w szeroko pojętej muzyce rockowej. U2 nie korzysta tutaj tylko z iście rockowych elementów. Irlandczycy czerpią wzorce z różnych gatunków i stylów muzycznych, układając je w charakterny patchwork. I tak najciekawszymi fragmentami są "Mysterious Ways", "The Fly", "Zoo Station", "Even Better Than The Real Thing", "Ultra Violet" i osławiona ballada "One", mająca w sobie coś z klimatu "With Or Without You". Wiekopomne dzieło i zdecydowanie najlepsza płyta U2.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najlepsza płyta U2!

Bartek

Zdecydowanie najlepsza płyta U2! Płyta równa, każda piosenka jest naprawdę bardzo dobra, na czele oczywiście z "One", jednym z najlepszych przebojów wszech czasów. Uwielbiam tę płytę i polecam każdemu!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najlepsza płyta w dyskografii U2 (2006-02-28)

Krzysztof Chudziński  Więcej o recenzencie

Jestem wielkim fanem ich muzyki i śmiało mogę przyznać, że to ich najlepsza płyta. Jest najbardziej wyważona, najrówniejsza pod względem poziomu. Bardziej nowoczesna forma aranżacji, ale teksty Bono na najwyższym możliwym poziomie. Najlepsza płyta wszech czasów. Pozdrawiam wszystkich fanów U2.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Recenzja fanki okazjonalnej (2006-01-11)

Katarzyna Oleksa  Więcej o recenzencie

Ta płyta jest najlepsza według mnie w całym ich dorobku. Lepsza od wszystkiego, co robili przedtem (nawet przy Josjua Tree) i potem. Zwłaszcza potem.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji