Afrykanin

Afryka nie taka znów dzika (2011-01-25)

Marzena Molenda  Więcej o recenzencie

Nieznany, a jednak tak bliski ląd - Afryka. Ojciec - tak bliski, a jednak tak całkowicie obcy człowiek. Pierwsza z przeczytanych przeze mnie powieści Le Clezio i od razu tak intymne zwierzenia. O Afryce baśniowej, brzmiącej dźwiękiem swojskich bębnów i otulonej przyjaznym słonecznym żarem; o tym sercu ziemi pisze Noblista w swej powieści autobiograficzno-genealogicznej. Jednocześnie, unoszony na falach wspomnień tropi każde wgniecenie trawy uczynione butem swego ojca na tym lądzie, który on ukochał niczym własne dziecko. Literacki wizerunek ojca to stworzona przez syna biografia rozgrzeszenia i przebaczenia. Le Clezio czule wręcz opisuje wielki zawód ojca i jego gaśniecie wraz z zmianami zachodzącymi w Afryce. Zmianami na gorsze... Wieści o wojnach plemiennych, o kanibalizmie, o ingerencji państw europejskich i prowadzeniu polityki światowej wobec bogactw naturalnych, znajdujących się na terenie Afryki, kosztem żyć milionów jej mieszkańców... To wszystko oddalało człowieka-sługę tego kontynentu od jego wspomnień o świecie w którym przeżył swa młodość. Czar Afryki prysnął. Miejsce uczciwej pracy zajęła tam przemoc wobec słabszego, miejsce zrozumienia - żądza zysku, zamiast pieśni dawnych ludów roznoszą się po afrykańskich równinach odgłosy karabinowych wystrzałów. Słońce w Afryce nie zachodzi już barwnie, lecz krwawo, marzenia ojca zostały pozbawione skrzydeł i pogrzebane pośród ofiar coraz częstszych na Czarnym Lądzie ludobójstw... "Afrykanin" to opowieść o Afryce sprzed ery wojen i spustoszenia sianego przez AIDS; to opowieść o raju utraconym, o zachodzie słońca, które już nigdy nie wzeszło nad tą samą, błogą równiną. Oczywiście to też klucz do zrozumienia wielu motywów w twórczości Noblisty, ale przede wszystkim opowieść o człowieku i jego miłości do ziemi, na której hodował swe marzenia.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

korzenie wrażliwości (2010-03-01)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Niewątpliwie te urzekające wspomnienia nie zostałyby spisane gdyby nie osobliwa natura ojca pisarza, który swe lekarskie powołanie postanowił wypełnić niosąc pomoc ludom Kamerunu i sąsiadującej Nigerii. Pełen zapału, oddania i wiary w swe posłannictwo wtapia się w życie tamtejszej społeczności , żyjąc wg wskazówek otaczającej go natury. Niestety wszystko burzy wybuch II wojny światowej, która to na 8 lat rozdziela go z rodziną i staje się przyczyną narodzin jego wewnętrznej zmory, przeobrażającej jego pasje w rutynę zaś entuzjazm z odkrywania nieznanego lądu w narastającą apatię. Afrykanin to jednak nie tylko wspomnienia o ojcu autora to również jego osobiste echo przybycia na ten kontynent po zakończeniu wojny. Ośmioletniemu autorowi Afryka objawia się jako baśniowa kraina , nasycona nieznanymi dotąd zapachami, barwami, florą i fauną. Spędza tu wraz z bratem niezapomniane lata pełne przygód ale i wojskowego drylu wprowadzonego przez ojca. Szkoda , że wspomnienia te napisane są w tak oszczędny sposób. 103 strony to mało. Czuć niedosyt.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doświadczenie (2008-12-19)

Artur Stański Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Niezwykła podróż biograficzna tegorocznego noblisty, opowiadająca o dzieciństwie autora spędzonego w Afryce a przede wszystkim o życiu jego ojca i w mniejszym stopniu matki. Poznajemy losy człowieka i kontynentu, obserwujemy zmianę postrzegania otaczającej rzeczywistości od bezgranicznego optymizmu wieku młodzieńczego po rozczarowania (na skutek zdobytego doświadczenia) wieku dojrzałego. Całość czyta się jak powieść pozbawioną nostalgii za to przesyconą odczuwaniem w czystej postaci. Książka jest zupełnie niepodobna do typowych autobiografii. Brak tu zbędnych dat i zbytniego potoku słów - jest to czysta esencja losów kilku osób barwnie przedstawiona na tle zmieniającego się społeczno-politycznego obrazu Afryki. Osobista życiowa przygoda przemieszana z dramatem kontynentu. Widać, że książka napisana jest z serca, nie ma tu tego irytującego uczucia, które towarzyszy czytaniu Uranii a mianowicie, że jest to rzecz napisana pod publiczkę, obliczona na wywarcie wrażenie, pełna zbędnego potoku słów i postaci. Warto po tę pozycję sięgnąć dopiero po przeczytaniu najlepszej książki Le Clézio "Onitsza" także opowiadającej o Afryce. Z łatwością zweryfikujemy wtedy wszystkie smaczki biograficzne obu książek i odbierzemy je w sposób pełniejszy.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji