Aleksander Wielki

Świetna pozycja (2011-01-12)

Obiektyw  Więcej o recenzencie

Autor w drobiazgowy sposób przedstawia i analizuje życie i poczynania Aleksadra. Oprócz przedstawiania faktów, nie stroni od własnych sądów i opinii. Żywym językiem opisuje zdarzenia, miejsca i postaci. W publikacji nieco brakuje map podbojów i szlaków inwazji wojsk Aleksandra. Czytając, warto zatem posiłkować się atlasem historycznym.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ah, ten Aleksander! (2008-10-06)

ANNA ACHREMIENIA  Więcej o recenzencie

Chociaż to biografia pisana w XX wieku, czuć w niej ducha starożytnych miast -państw, tajemniczość Persji i Indii, ale przede wszystkim ulegamy wpływowi Aleksandra Macedońskiego, przez jednych uznawanego za tyrana, dla innych będącego niezrównanym wodzem, psychologiem i orędownikiem zrzeszenia świata. Nie jestem historykiem, ale czytałam tę książkę jak beletrystyczną opowieść. Nie przeszkadzają opisy tras, walk, posunięć taktycznych. Aleksander, nie przesadnie zwany Wielkim, zaskakuje dojrzałością poczynań. Zabiera z sobą w podróż botaników i zoologów, którzy mają zając się opisywaniem nowych gatunków flory i fauny, architektów, saperów i geografów, którzy budują drogi, mosty i miasta. Jako pierwszy ma kronikarza i wydział propagandy a w okresie końcowym podbojów pojawia się nawet cenzura pocztowa! Jest młody, silny (inny zmarłby od ilości ran zadanych mu w bojach), niezwykle ambitny. Wychowywany przez matkę jako potomek Achillesa, wierzy w swe boskie pochodzenie i ta wiara dodaje mu skrzydeł. Nie chce się wierzyć ile razy pomogło mu szczęście i sława a nie waleczność. Nawet jeżeli przez wieki części jego osiągnięć dodano kolorytu, to nie można go uznać za przeciętnego człowieka. Zdecydowanie zachęcam do lektury i dopiero po przeczytaniu tej biografii radzę włączyć film Oliviera Stona o tym "herosie".

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rzetelnie napisana biografia (2006-09-22)

Dariusz Majchrzak  Więcej o recenzencie

To zdecydowanie najlepsza biografia Macedończyka jaką można kupić obecnie na polskim rynku. Pozostałe książki leżące na księgarnianych półkach, poświęcone temu tematowi można określić jako jedno wielkie nieporozumienie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doskonała książka, opisująca życie największego wodza w historii

Aleksandra Kalinowska

Ostatnio zainteresowała mnie osoba Aleksandra Macedońskiego. Mam 17 lat i ogólnie nie lubiłam historii, ale chyba do pewnego czasu. Dzieje Aleksandra Wielkiego zainteresowały mnie jednak. Postanowiłam się dowiedzieć o nim czegoś więcej, udałam się więc do pobliskiej księgarni i natrafiłam na biografie autorstwa Petera Greena. Jestem zadowolona, że właśnie ją wybrałam. To naprawdę świetna książka. To nie tylko opisy bitew, ale również przedstawienie dzieciństwa i warunków, w jakich żył przyszły wielki wódz. Ukazane są cechy chrakteru Aleksandra, jego zawziętość, upór i ciągłe dążenie do wyznaczonego sobie celu. Aleksander nie jest ukazany jedynie w superlatywach, co nadaje tej książce bardziej realistyczny charakter. W końcu nikt nie jest bez wad, nawet sam Aleksander Wielki. Książka jeszcze bardziej rozbudziła moje zainteresowanie Aleksandrem. Uważam, że książka jest warta przeczytania.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Recenzja-Gazeta Wyborcza - Książkę amerykańskiego historyka Petera Greena o wielkim wodzu czyta się jak dobrą powieść sensacyjną

Paweł Rożyński  Więcej o recenzencie

Książka nie jest ciężkostrawną historyczną cegłą. Autor na bieżąco ocenia postępowania bohatera, ironizuje i wyciąga wnioski. Ale i temat jest wdzięczny: gdy w 336 roku p.n.e. Aleksander został królem Macedonii, miał ledwie 20 lat, a już dekadę później został władcą połowy świata.
Siłą książki Greena jest pokazanie nie tylko kolejnych wyczynów militarnych, ale epoki oraz środowiska, które uformowało militarnego i politycznego geniusza. Autor zauważa, że historia Aleksandra jest nierozerwalnie sprzężona z losami jego jednookiego ojca, króla Filipa II i jego ojczyzny Macedonii, "pierwszego wielkiego państwa terytorialnego o skutecznie scentralizowanej strukturze politycznej, wojskowej i administracyjnej, jakie pojawiło się na kontynencie europejskim".
Grecy uważali mieszkańców Macedonii - jak opisuje Green swoim soczystym językiem - za "półdzikusów, którzy odziewali się w skóry niedźwiedzie i oddawali nałogowemu bydlęcemu pijaństwu, miarkowanemu jedynie regularnymi wypadami w dziedzinę kazirodztwa i zbrodni". Na dworze królewskim intrygi i zabójstwa były na porządku dziennym. W takim właśnie środowisku wyrósł Aleksander.
Czy rzeczywiście był tak dobrym wodzem? Zdarzało mu się wycofać, zrezygnować, ale nie przegrał walnej bitwy. Umierał w chwale niepokonanego w wieku zaledwie 33 lat. Tymczasem nawet Hannibal przegrał pod Zamą z rzymskim wodzem Scypionem, Napoleon zaś miał jeszcze więcej porażek - kampania rosyjska, Lipsk czy Waterloo.
Czytając wszechstronną książkę Greena o Aleksandrze Wielkim, można mieć jednak coraz większe wątpliwości co do geniuszu Macedończyka. To zdumiewające, jak łatwo wpada w różne tarapaty, by niemal cudem z nich wychodzić. Przez długi czas brakuje mu pieniędzy na opłacenie armii (był bardzo rozrzutny) i wie, że jeśli nie odniesie kolejnego zwycięstwa i nie zdobędzie więcej złota, cały jego plan zawali się jak domek z kart, a jego sprzymierzeńcy ochoczo wbiją mu nóż w plecy. Z drugiej strony Aleksander dysponuje świetnymi, doświadczonymi dowódcami i doskonale wyszkoloną jeszcze przez ojca armią, zdecydowanie lepszą od perskiej. Jeden z przyjaciół Aleksandra, Klejstos Czarny, przypłacił życiem uwagę, że wychwalanie wojennych czynów Aleksandra i porównywanie ich do prac Heraklesa to bluźnierstwo, a swe zwycięstwa król zawdzięcza przede wszystkim swojej świetnej armii.
Aleksander Wielki ze swoją niską posturą i blond włosami daleki jest od potocznego wyobrażenia zakutego w zbroję wielkiego wodza i Greka. Ciekawszy wydaje się jako człowiek i wizjoner. Choć jego wychowawca Arystoteles wpajał mu, że wszyscy barbarzyńcy, czyli nie-Grecy, są niewolnikami z natury, z którymi należy postępować jak ze zwierzętami, Aleksander zachęcał swych żołnierzy do ożenku z mieszkankami podbijanych krain. Sam poślubił Roksanę, księżniczkę baktryjską, córkę jednego z perskich wodzów.
Na wyprawę zabrał ze sobą całą rzeszę zoologów, botaników i geologów. Marzył o chwale godnej Achillesa, sypiał ze sztyletem i "Iliadą" Homera pod poduszką. Piękny sen skończył się w Indiach, kiedy zmęczeni wieloletnimi podbojami i żądzą sławy Aleksandra żołnierze odmówili mu posłuszeństwa i zażądali powrotu do domu. Niedługo potem okazało się, jak krucha była to potęga, szybko rozpadając się po śmierci twórcy na szereg państw rządzonych przez jego generałów.
W książce widzimy też innego Aleksandra - megalomana żądającego oddawania sobie boskiej czci, któremu szczęście i sukcesy militarne przewróciły w głowie. Jego wyprawa okazuje się brudną wojną, w której Grecy walczyli z Grekami na służbie perskiej i nie zawsze chcieli być "wyzwoleni" przez Aleksandra.
Niemniej macedoński wódz potrafi dbać o swój wizerunek. Kiedy zdobył Teby, ocalił kapłanów i potomków poety Pindara. Podczas wyprawy perskiej towarzyszyła mu grupa pisarzy i poetów opiewających na bieżąco jego czyny. "Dział public relations" miał znakomity.
Niestety, zachowały się tylko nieliczne źródła współczesne Aleksandrowi, a więc historycy muszą opierać się na dziełach pisanych setki lat po Aleksandrze. Właśnie dlatego, choć Green potrafi jak nikt inny barwnie opowiadać historię, jego Aleksander różni się zapewne mocno od tego w rzeczywistości. To już jednak zmartwienie historyków, a nie czytelników.
Peter Green "Aleksander Wielki", przeł. Andrzej Konarek, W.A.B.

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka o Najpotężniejszym Człowieku starożytności (2004-12-21)

Marcin Wawrzyniak  Więcej o recenzencie

Książka trzymająca w napięciu od pierwszych do ostatnich stron, włącznie z przypisami. Peter Green przedstawia w niej historię Aleksandra w sposób przejrzysty, systematyczny i przystępny dla każdego czytelnika. Autor w swych wywodach doskonale porusza się po tekstach źródłowych, cytując, a przy tym poddając je rozsądnej krytyce opartej na najlepszej wiedzy. Książka zawiera ponadto nutę subtelnego humoru, wiele anegdot i ciekawych komentarzy. "Aleksander Wielki" Petera Greena to najlepsza moim zdaniem książka na temat tytułowej postaci: wielkiego króla, wodza i zdobywcy zarazem, którego wręcz legendarna wyprawa jest chyba najwspanialszą przygodą wszechczasów.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pierwsza dziesiątka w rankingu moich ukochanych książek!

Agnieszka Kępińska

Swobodna narracja, wszechstronna panorama Grecji i Bliskiego Wschodu w IV w. p.n.e, rozpatrywanie każdej możliwości i brak jakichś z góry przyjętych zalożeń oraz nieco ironiczny stosunek do opisywanych postaci sprawiają, że dzielo Petera Granta nie jest nudną, naukową "kolubryną", których dość naczytałam się w czasie moich studiów na Wydziale Nauk Historycznych UMK. Pasja i erudycja z jaką stworzono tę książkę (widoczna na pierwszy rzut oka) wciąga jak wir i nie pozwala jej odlożyć aż do przeczytania ostatniej strony. Kocham historię, a "Aleksander Wielki" Petera Greena sprawia, że moja milość zostaje zaspokojona. Mogę polecić tę książkę wszystkim bez obaw o nudę i brak intelektualnej rozrywki.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji