Amerykańskie dziewczyny poszukują szczęścia

Nudna (2011-06-30)

Baśka  Więcej o recenzencie

Szukałam książki lekkiej i przyjemnej na wakacje, ale nie nudnej. Trafiłam na nudną. Tylko jedno opowiadanie można uznać za udane. Pozostałe - jakby pisane od niechcenia, bez polotu, bez przekonania. Ani śmieszne, ani ciekawe, ani wartościowe.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Takie pół, na pół (2010-12-09)

Kamil Stasiewicz Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

17 poczytnych pisarek amerykańskich w szczytnym celu. Powiem prosto z mostu – nie kupiłbym tej pozycji, gdyby nie fakt, że zyski ze sprzedaży idą na cele charytatywne. Całościowo "Amerykańskie dziewczyny poszukują szczęścia" prezentuje się jak najpospolitsze czytadło, a z drugiej strony mozaika wielorakich historii do siebie podobnych. Ona samotna, ale po związku, zwykle pracuje w PR, w bankowości, w cateringu czy w innych amerykopodobnnych zawodach. On jest bankierem, handlowcem, adwokatem. Czysta klasyka. Ona jest po kolejnym nieudanym związku, on również. Zbiór ten jest obrazem współczesnej Ameryki. Bohaterki zwykle dobiegają powolutku do 30tki, lub są tzw. szczęśliwymi 40tkami, jak jedna z bohaterek. Czasami trudnią się życiem powieściopisarki z trudnością wiążąc koniec z końcem. W historiach tych od czasu do czasu zawita jakiś humor na poziomie, a czasami jest zwyczajnie nudno. Jak się okazuje, amerykańskie pisarki, są w Polsce praktycznie nie odkryte. Tylko Lauren Weisberger, z czego jej "Bambusowe wyznania" zaliczyłbym do średnio udanych, by nie powiedzieć, koszmarnie jałowych. Jennifer Weiner i jej "Cała prawda o Nigelu" to zabawny zbieg okoliczności, jakich wiele. Z kolei "Nie gaś światła" Claire LaZbenik to cwane historyjka o czymś tak oczywistym, czego nie idzie poznać na pierwszy rzut oka. Tutaj plus. Całkiem dobre "Lalki voodoo, Eminem i miseczka C" Melisy Sanate będącą satyrą na przedwczesne zawieranie związków małżeńskich. Hrabiowskie-chamskie "Złe wychowanie" Chris Manby i w końcu naprawdę dobre i wciągające "Czterdzieści dni" Jill Smolinski. Podsumowując – nic, naprawdę nic szczególnego, ale szczytny cel, a to się liczy. Więc daje 3 gwiazdki. Troszkę nad wyrost, ale niech już im będzie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A ja polecam! (2010-04-09)

Magda Roszkowska  Więcej o recenzencie

Książka jest lekka, ale to nie wyklucza faktu, że jest interesująca. Właśnie ją czytam i nie mogę doczekać się kolejnej wolnej chwili, by zapoznać się z następnymi opowiadaniami. Śmieszne, ciepłe, blisko życia. Może trochę amerykańskie, ale jak najbardziej kobiece. Takie właśnie babki są! Gapią się na ciuchy innych, oceniają, karcą wzrokiem, chcą być kochane, podziwiane itd. Warto poczytać i pogodzić się, że tak właśnie jest! Polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie polecam (2008-03-05)

Anna Majchrzak  Więcej o recenzencie

Płytka literatura, którą określiłabym potocznym mianem "czytadło", czy też może raczej "czytadła" - bo to przecież zbiór opowiadań. Absolutnie nie wnosi niczego wartościowego, wręcz przeciwnie - irytuje. Po każdym kolejnym opowiadaniu zastanawiałam się czy czytać następne, czy już wystarczy. Czytałam, licząc na to, że może to następne będzie jednak lepsze. Niestety... Przykro mi, bo nie lubię złych "książkowych inwestycji". Nuda i strata czasu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trochę się zawiodłam (2007-06-24)

Agnieszka Strugała  Więcej o recenzencie

Książkę kupiłam głównie zachęcona nazwiskiem Lauren Weisberger - autorki "Diabeł ubiera się u Prady". Szczerze mówiąc liczyłam na coś w tym klimacie, a to jednak nie to. Opowiadania są przynudnawe, często bez jasnego zakończenia. Podobały mi się: "Nie gaś światła" - zaskakujące i bardzo optymistyczne oraz "Bambusowe wyznania". Pewnie jeszcze inne, ale te akurat utkwiły mi w pamięci (książkę czytałam kilka miesięcy temu). Ogólnie książka na wakacjach może się przydać, zła nie jest, ale tak, żeby przeczytać raz i już raczej do niej nie wracać.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji