Andrzej Munk
nośnik: DVD
2 szt.
Ocena klientów:
wszystkie recenzje (1)
Osobę i dzieło Andrzeja Munka (1921-1961) otacza legenda, której źródeł szukać należy w jego przedwczesnej, tragicznej śmierci, ale nade wszystko w przekonaniu, że to, co w sensie twórczym pozostawił i to, czego nie zdążył już dokonać zawiera jakąś tajemnicę. Przekonanie to wynika z...
Pełny opis produktu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

zamknij
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Andrzej Munk
Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję
(Dodaj własną)
- Seria:
-
Polska Szkoła Dokumentu
- Czas trwania:
- 03:45:00
- Gatunek:
- Film dokumentalny
- Dystrybucja:
-
Narodowy Instytut Audiowizualny
- Napisy:
- angielskie, francuskie, rosyjskie, niemieckie
Osobę i dzieło Andrzeja Munka (1921-1961) otacza legenda, której źródeł szukać należy w jego przedwczesnej, tragicznej śmierci, ale nade wszystko w przekonaniu, że to, co w sensie twórczym pozostawił i to, czego nie zdążył już dokonać zawiera jakąś tajemnicę. Przekonanie to wynika z doświadczeń, które płyną ze spotkań z tymi filmami, które podpisał i z przeczucia, iż jego nagłe odejście przerwało ważny nurt dziejów polskiego kina, nurt osobny, nie mający swych tożsamych duchowo współbratymców i kontynuatorów. (...) Andrzeja Munka zawsze pasjonował eksperyment artystyczny. Tak przecież należy widzieć próby z pierwszego okresu jego twórczości. Fabularyzacja form dokumentalnych - bądź widząc rzecz odwrotnie - stosowanie w późniejszym czasie elementów poetyki dokumentu w obrazowaniu zdarzeń fabularnych, było w latach 50. wyrazem nowych, właśnie eksperymentalnych poszukiwań innych niż zastane formy artystycznego wyrazu.
Kierunek Nowa Huta, 1951
Pamiętniki chłopów, 1952
Kolejarskie słowo, 1953
Gwiazdy muszą płonąć, 1954
Niedzielny poranek, 1955
Błękitny krzyż, 1955
Spacerek staromiejski, 1958
- Andrzej Munk
Obejrzyjcie prawdziwe arcydzieła !
(2007-09-08)
Pieg13
Więcej o recenzencie
Andrzej Munk był uważany za głównego rywala Andrzeja Wajdy i za najważniejszego obok niego twórcę "PSD". Miał inną, nieheroiczną wizję polskiej historii, którą pokazał w "Zezowatym szczęściu". W swoich dokumentach przełamał sztampę socrealizmu, tworząc dokumenty fabularyzowane - widz mógł się utożsamić z ludźmi na ekranie. Nie serwował natrętnej i prymitywnej dydaktyki, ani nie politykował. Mógł zobaczyć prawdziwych, żywych ludzi w codziennych sytuacjach - nawet jeśli te sytuacje były odzwierciedleniem propagandy. Jego najważniejszy film ("Człowiek na torze") do dziś jest przejmujący w swej walce o prawdę o małym człowieku. Warto więc zobaczyć, jak mistrz dochodził do swej wielkości - bo przedwczesna śmierć nie dała mu się wypowiedzieć do końca.
(8 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji