Angkor

Przepełnione elektryzującym nastrojem niepowtarzalne piękno dramatycznego pojedynku sił drapieżnej przyrody z dziełem geniuszu człowieka wzbudza głębokie doznania estetyczne. Angkor wywołuje spontaniczny wybuch zachwytu i przyśpieszone bicie serca nawet u tak obytego jak ja podróżnika, któremu nigdy nie brakowało bogactwa wrażeń i dreszczy emocji. Cieszy mnie to, bo podziw i oszołomienie zapierające dech w piersi są solą i pieprzem pozostawiającym ślad w egzystencji człowieka. A nie zawsze tak się zdarza, ponieważ każdy obyty w świecie z reguły uodparnia się i staje się nieczuły na widok niecodziennych wspaniałości. Żadne przesadne i nadmiernie barwne opisy nie są w stanie oddać baśniowej atmosfery panującej pośród khmerskich świątyń. Angielski pisarz i dramaturg, Somerset Maugham, urzeczony zagadkowym czarem tych zabytków, napisał: "Nie można umrzeć, nie zobaczywszy Angkoru".

Surrealistyczna atmosfera dominuje pośród pochłoniętych przez drapieżną dżunglę legendarnych świątyń khmerskich przewyższających swoją monumentalnością egipskie piramidy i zabytki Majów. Pradawna metropolia monarchii Khmerów oszałamia każdego przybysza. Książka Jacka Pałkiewicza, zasłużonego ambasadora jednego z najbardziej niezwykłych zabytków stanowiących wspólne dziedzictwo ludzkości, odgrywa niebagatelną rolę w przybliżeniu Angkoru współczesnemu społeczeństwu.

Federico Mayor, Dyrektor Generalny UNESCO w latach 1987-1999
Burzliwe losy Kambodży, długotrwałe konflikty wewnętrzne, genocyd Czerwonych Khmerów, inwazja wietnamska, niebezpieczeństwo min i przestępczość kryminalna, nie pozwalały na podziwianie stolicy starożytnego imperium khmerskiego. Poznałem ten monument historii ponad 30 lat temu. Od tamtej pory byłem tam wielokrotnie i za każdym razem wracając do domu miałem sobie za złe, że nie pozostałem kilka dni dłużej, nawet jeśli w powietrzu wisiało namacalne zagrożenie zmuszające do wynajęcia policyjnej eskorty.

Jacek Pałkiewicz
Jacek Pałkiewicz - reporter i eksplorator. Twórca survivalu w Europie. W 1975 r. przepłynął samotnie Atlantyk łodzią ratunkową. Współpracował z rosyjskim Centrum Szkolenia Kosmonautów w programie survivalowym. Uczy elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w odmiennych strefach klimatycznych. Kierował wieloma ambitnymi wyprawami międzynarodowymi. Poznał największe dżungle naszej planety i należy do ostatniej już generacji eksploratorów pustyń. Zna bardzo dobrze Indochiny i Syberię. W 1996 r. jego naukowa ekspedycja zlokalizowała źródło Amazonki, co zostało uznane przez Towarzystwo Geograficzne w Limie. Za to odkrycie Pałkiewicz został uhonorowany odznaczeniem Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. W 2002 r. wyprawa wspierana przez rząd peruwiański zebrała zaskakujące dowody dające szanse na rozwiązanie zagadki El Dorado, jednej z najbardziej fascynujących legend w historii ludzkości. Członek rzeczywisty Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie. Autor kilkunastu książek i filmów dokumentalnych, dziennikarz publikujący swoje reportaże na łamach poczytnych czasopism europejskich. Laureat głównej nagrody literackiej "Bursztynowy Motyl" im. Arkadego Fiedlera.