Koszyk pusty
Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.
Produkt niedostępny
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".
Średnia ocena z 5 recenzji (Dodaj własną)
Natalia T Więcej o recenzencie
Ten film to bez wątpienia prawdziwe arcydzieło, niezwykle surowy i piękny jednoczeście, pełen bólu, gniewu, ale też i pasji. "Anioł przy moim stole" to jeden z najbardziej poruszajacych fimów jakie widziałam, film, który sprawił, że zaczęłam zupełnie inaczej patrzeć na pewne sprawy. Myślę, ze właśnie dzięki takim historiom stajemy się lepszymi ludzmi, a to chyba mówi samo za siebie.
(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Kasia Bakir-Staszewska Więcej o recenzencie
Film widziałam w warunkach festiwalowych, a więc spartańskich - niewygodne siedzenia, mała duszna salka, mały ekran. Jednak już po kilku minutach zapomniałam gdzie się znajduję, przeniosłam się bowiem całkowicie do Nowej Zelandii, zimnej i trochę mrocznej, pełnej niezrozumienia i biedy, bo takie było dzieciństwo pisarki. Film powstał na podstawie autobiografii i tak jak ona składa się z trzech części. Każda przedstawia nowy etap życia nieśmiałej Janet Frame. Obserwujemy jak z małej rudej pulchnej dziewczynki, chodzącej wiecznie w tym samym swetrze i bawiącej się z powodu braku innych zabawek butelkami wyrasta młoda, ambitna pisarka. Samotność towarzyszy jej całe życie - od razu po urodzeniu umiera siostra bliźniaczka, później mają miejsce tragiczne wypadki dwóch ukochanych sióstr, w końcu - śmierć rodziców. Pierwszej i jedynej miłości zaznaje dopiero jako dojrzała kobieta, do końca swojego życia nie związała się z żadnym mężczyzną. Ale niewątpliwie to uczucie samotności przyczyniło się do rozwiniętego u Janet zaskakującego zmysłu obserwacji i trafnych refleksji, które, przelane na papier, stanowiły niezaprzeczalną wartość literacką. Wyobraźnia ratowała Janet już od najmłodszych lat. W filmie mamy piękną scenę, kiedy, będąc małą dziewczynką, uzyskawszy możliwość korzystania z biblioteki publicznej, wręcza każdemu domownikowi książkę, wybraną specjalnie dla niego. Tym samym wręcza rodzinie klucz do świata wyobraźni, do lustrzanego miasta, w który ona sama żyła już od dawna. Chorobliwa nieśmiałość to to, co przez wiele lat nie pozwoliło jej rozkwitnąć, coś, co wpędziło tę młodą dziewczynę w urojenia i stany lękowe. Czas spędzony w szpitalu był traumą. Po trafnej diagnozie, iż nigdy nie powinna się tam znaleźć, najlepszą terapią dla Janet okazuje się opisanie przykrych wydarzeń w książce. Mówi się, że miłość jest lekarstwem na wszystko, w jej przypadku tym lekarstwem było pisanie.
(11 z 14 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Beata Raczkowska Więcej o recenzencie
Już dawno żaden film nie zrobił na mnie takiego wrażenia. Przepiękna i poruszająca opowieść o kobiecie-pisarce i jej miejscu w ziemi, a raczej samotności. Lęki, kompelsy, choroba, odkrywana kobiecość, wszystko to cudnie zagrane przez główną bohaterkę. Ten film oglądałam już trzy razy i czuję niedosyt. Polecam wszystkim!
(16 z 21 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Monika Samsel - Chojnacka Więcej o recenzencie
Jeden z piękniejszych filmów, jakie widziałam. W pierwszym odruchu chciałam napisać z filmów kobiecych, ale wolę uciekać od takich etykietek. Jest to chyba bardziej film o odosobnieniu i braku zrozumienia, niż o byciu kobietą. Janet Frame była najwybitniejszą nowozelandzką pisarką dwudziestego wieku. Wielokrotnie wymienianą jako kandydatka do literackiej Nagrody Nobla. Od dziecka bardzo utalentowana, nie spotykała się ze zrozumieniem w wiejskiej społeczności, w której się wychowywała. Nie dość, że utalentowana, lubiąca czytać, to jeszcze na dodatek (a może i przede wszystkim) płomiennie ruda z wielką szopą włosów. Ruda. Z zepsutymi doszczętnie zębami (co również stało się jej kompleksem), dość korpulentna. I uciekająca w świat fantazji, co nie spotykało się z pobłażaniem wśród pragmatycznych rolników. Naznaczona tymi stygmatami (również jeszcze jednym - jej siostra bliźniaczka zmarła wkrótce po urodzeniu, więc Janet żyła przez cały czas z poczuciem braku kogoś bliskiego) pragnie wyrwać się z małej społeczności. Wyjeżdża na studia do miasta, gdzie też nie potrafi znaleźć swego miejsca. Pojawia się kolejny stygmat – choroba psychiczna. Spędza kilka lat zamknięta za kratami szpitala, z fałszywym (jak się później okaże) rozpoznaniem schizofrenii. Leczona elektrowstrząsami, odizolowana, nie załamuje się, lecz wydaje swoją pierwszą książkę. Poczwarka powoli przeobraża się w motyla i wychodzi z kokonu. Wypuszczona ze szpitala, wyjeżdża do Europy na stypendium literackie. Tu również odstaje od innych młodych ludzi. Nawiązuje krótki romans. Miłość odchodzi. Jednak Janet wie już, że literatura jest dla niej najważniejsza i to ona stanowi remedium na ból jej istnienia. Piękny film o alienacji, cierpieniu, cenie, jaką trzeba czasami zapłacić za bycie kimś innym. Wstrząsająco opowiedziany, przez prawie jeszcze nieznaną Campion. Jak to dobrze, że można mieć go na DVD. I aż dziwne, że tak niewygórowana cena za takie arcydzieło.
(23 z 25 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Magda Talik Więcej o recenzencie
Zanim Jane Campion nakręciła legendarny już dziś "Fortepian" specjalizowała się w filmach krótkometrażowych. W 1987 roku za jeden z nich dostała nawet nagrodę w Cannes. Sukcesy przyszły już dwa lata później, kiedy Campion pokazała "Sweetie", swój pełnometrażowy debiut. Prawdziwy zachwyt i dyskusje wzbudził jednak jej następny film "Anioł przy moim stole" z 1990 roku, któremu o mało nie przyznano Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji. Co tak zachwyciło krytyków? Być może zauważyli narodziny nowego zjawiska – kina kobiecego, a być może docenili kunszt reżyserski pochodzącej z Nowej Zelandii Campion. Nakręciła ona bowiem niemal trzygodzinną, niezwykłą biografię swojej rodaczki, pisarki Janet Frame. Tytuł "Anioł przy moim stole" został zaczerpnięty z jednej z trzech książek Frame, składających się na jej autobiografię (pozostałe to "Na Wyspę-Teraz" i "Wysłannik z Lustrzanego Miasta"). Życie pisarki, które posłużyło za materiał filmowy, było rzeczywiście niezwykłe. By je opisać Campion zatrudniła do filmu aż trzy aktorki, które odtwarzają postać Frame w różnych okresach. Znakiem charakterystycznym pisarki jest marchewkowa czupryna (wymyślona przez Campion). Najpierw oglądamy dzieciństwo Frame spędzone w skromnej, choć kochającej się rodzinie w Nowej Zelandii lat 30-tych. Odkrycie talentu literackiego i wynikający z niego brak akceptacji otoczenia. Potem okres dorastania, próba pogodzenia się z faktem, że dziewczyna staje się kobietą. I towarzysząca temu nieśmiałość, która najpierw utrudnia kontakty z rówieśnikami, a w końcu doprowadzi do szukania bezpiecznego azylu w zakładzie zamkniętym, gdzie pisarka spędziła wiele lat. Sceny jej pobytu w psychiatryku należą do najbardziej wstrząsających w filmie. "Anioł przy moim stole" to genialny kobiecy portret, w jakich specjalizuje się Jane Campion (wystarczy wspomnieć "Fortepian" czy "Portret damy"). Ale nie chodzi przecież tylko o aktorstwo najwyższej próby (genialna Kerry Fox, znana potem z "Intymnośc"), ale o wierny przekaz tego, co w życiu Janet Frame było najistotniejsze. I niezwykła opowieść o nieumiejętności przystosowania się do otaczającego świata, która cechuje wszystkich wybitnych ludzi.
(15 z 19 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
28 maja 2012, poniedziałek. Sklep internetowy Merlin.pl - liczba produktów w poszczególnych działach: 107623 książki, 9492 filmy, 71200 muzyka, 3317 gry i programy, 11535 zabawki, 6059 kosmetyki, 7343 foto, 10825 sport - odzież i akcesoria, 2041 outlet moda, 11978 ebooki i audiobooki, 11443 elektronika i AGD. Mapa kategorii
Merlin in English