Anna In w grobowcach świata

Dla mnie - najlepsza książka Olgi Tokarczuk. (2009-07-30)

joanna sadlej  Więcej o recenzencie

Mnie było w tej książce cudownie - magicznie. Uważam, że jest to zupełnie odmienna i absolutnie trafiona próba Pani Tokarczuk. Świat niezwykły, stary, z którego nie chce się wychodzić i wraz w upływem kartek spowalnia się tempo czytania, aby zostać tam jak najdłużej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka! (2007-11-10)

Anna Kowalska  Więcej o recenzencie

Świetna książka - jest tematem mojej pracy magisterskiej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarownie... (2007-09-27)

Marta Kilian Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, a może właśnie przez to źle zinterpretwoałam tę historię? Przede wszytkim nie zroumiałam tego, co chciała przekazać Olga Tokarczuk i chyba powinnam raz jeszcze wrócić do tej książki przeczytać ją powoli i ze zrozumieniem? Nie mam pojęcia. Jest to mit, który bardzo ciężko się czyta, za dużo w nim retrospekcji, skakania z jednego świata do drugiego. Książka jest mdła, bez wyraźnych akcentów, została chyba napisana po to by być. Nudna, zimna i zupełnie bez sensu.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mit udekorowany ślicznie, lecz ostrożnie (2007-05-06)

Filip Makowiecki  Więcej o recenzencie

Cegiełka dołożona do mitów przez Olgę Tokarczuk jest całkiem zgrabna i wyróżnia się wcale pozytywnie na tle innych proponowanych w serii pozycji. Być może miał na to wpływ fakt, że pisarka, jako jedna z niewielu spośród autorów zaproszonych do udziału w akcji, powieści swej nie pisała specjalnie na tę okazję. Widać, że autorka dokładnie zbadała źródła sumeryjskiego mitu o bogini Inannie, poczuła go i sprawnie włączyła do własnej wyobraźni literackiej. Rozpoznawalny, "tokarczukowski" styl, oszczędny a jednak bardzo wymowny, tutaj nieco wzbogacony przez niby-mitologiczną stylizację, doskonale sprawdza się jako środek opowiadania historii, której pisarka chciała prawdopodobnie nadać wymiar uniwersalny. Najwyraźniej w tym samym celu dokonała gruntownej zmiany dekoracji - rzecz dzieje się w (po)nowoczesnej metropolii, której różne części odgrywają rolę podziemia, świata ludzi i siedziby bogów. Również rozbicie narracji na kilkoro opowiadaczy miało zapewne symulować obiektywizm relacji o podróży bogini do podziemia. Niestety, jednocześnie Anna In została praktycznie pozbawiona uczuć, bardzo mało dowiadujemy się o jej motywach i dążeniach. Zdaje się, że Olga Tokarczuk za bardzo bała się dokonać prawdziwej reinterpretacji, a ograniczyła się tylko do redekoracji mitu. Miejsca niejasne w oryginale pozostały niejasne w rekonstrukcji, braki pierwowzoru nie zostały wypełnione w wersji współczesnej. Nie zostało dodane nic, co choćby potencjalnie mogło zakłócić sumeryjską opowieść. Wprawdzie w posłowiu Olga Tokarczuk stara się wyjaśnić tę metodę, nie wyjaśnia jednak celu jej zastosowania. Bo przecież nie pisze się powieści tylko po to, żeby jeszcze raz opowiedzieć opowiedzianą już historię, choćby nawet była piękna, a opowiedzenie jej ponownie uczyniłoby ją jeszcze piękniejszą. Chociaż z drugiej strony, czytając powieść, każdy ma szansę samodzielnie przemyśleć ten fascynujący mit.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Anno In, In Anno, Inanno.." (2007-04-27)

WodaMineralna  Więcej o recenzencie

Olga Tokarczuk to pierwsza polska autorka, która wydała swoją interpretacje mitu w serii wydawnictwa ZNAK. I jak najbardziej zasłużyła sobie na to, by zając zaszczytne miejsce obok takich autorek jak Margaret Atwood czy Jeanette Winterson. Nie tylko „Anną In”, ale całokształtem twórczości. Swoista ‘literacka archeologia’ – jak nazywa nową książkę sama autorka jest mieszaniną niepowtarzalnego stylu pisania, ale i dziwiącego się wszystkiemu pojmowaniu rzeczywistości i tego co jest fikcją. Autorka podjęła się przedefiniowania i ponownego ułożenia opowieści o zbuntowanej bogini Innanie, która schodzi do podziemnego królestwa – śmierci, pod której postacią kryje się jej siostra - ale nie jest w stanie wyjść z niego ani sama, ani przy pomocy ojców. Jednak determinacja jej przyjaciółki Niny Szubur sprawia, że zostaje w końcu uwolniona. Lecz myli się ten/ta, który/a myśli, że to koniec jej udręk. Magiczna opowieść o próbie pokonywania granic, o śmierci, bólu, nadziei, a zarazem mroczna historia o poszukiwaniu i znajdowaniu, o przechytrzaniu własnej słabości, którą obdarzyli ludzi bogowie – niedoskonałej płci...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Gdzie ta interpretacja? (2007-02-25)

Anita Sosinka  Więcej o recenzencie

Z niedowierzaniem patrzę na pięciogwiazdkowe oceny. Uwielbiam pisarstwo Olgi Tokarczuk, jej "Podróż ludzi księgi" czy "Prawiek i inne czasy" kiedyś mnie zachwyciły, ale niestety, nie mogę powiedzieć tego o "Annie In". Przede wszystkim, bo znam mit, autorka nie zinterpretowała przedstawionych w nim treści. Umieszczenie akcji w STRASZNYM WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE, PEŁNYM BRUDU, ZŁA, ŚMIERCI I ZAKŁAMAMNIA (stereotyp!), ubranie bohaterki w nowoczesne ciuchy i sprytny trick z anagramami, jeszcze nie jest interpretacją. Autorka nie powiedziała mi o sumeryjskim micie nic ponad to, co już o nim wiedziałam. Nie przybliżyła mi postaci boginii sprzed pięciu tysięcy lat. Nie pokusiła się o wyjaśnienie jej motywacji poza to, o czym mówi oryginalny mit. Po przeczytaniu tej książki zadałam sobie pytanie: po co? Po co przepisywać mit? Lepiej by czytelnik sięgnął do oryginału, niż kopii. I jeszcze jedno. Skąd autorka wzięła szminkę do oczu?! Produkty do makijażu tej części twarzy tak się po prostu nie nazywają!

(5 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pramit , w którym zawarte jest (prawie) wszystko (2006-11-25)

Przemysław Płonka  Więcej o recenzencie

Tylko kilka urwanych refleksji i pytań stawianych przez książkę: po pierwsze - inklinacje Olgi do "pra", po drugie - czy to już nie jest nam znane: zeszła na 3 dni do świata umarłych i wróciła żywa... ale - wbrew bogom, którzy nie wiadomo, czy wtedy jeszcze byli ludźmi (bo według Sumerów kiedyś byli). Po trzecie - co to jest śmierć, jak to jest nie być, Inanno? Po czwarte - o czym śnią bogowie - o świecie. Wytłumacz nam świat Gesztianno, ty każda, która tłumaczysz sny... Po piąte - kim byli Sumerowie, dawcy mitów i mitologii naszej cywilizacji... Po szóste - kim była Inanna i dlaczego zeszła do świata umarłych?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Brakuje mocnej nuty (2006-10-25)

Rafał Szczepkowski  Więcej o recenzencie

"Sięgnęłam do jednego z najstarszych mitów ludzkości" - tak mówi Olga Tokarczuk o "Annie Inn". Najstarszych - znanych - pani Olgo. Tysiące lat przed wyżłobieniem pierwszego klinowego znaku w miękkiej glinie, w duszach ludzi tkwiły mity. W naszej podróży do korzeni (w dół, w dół, jak Anna Inn!) zatrzymujemy się na Sumerach i patrzymy w przepaść przeszłości. A jestem pewien, że tam, u pierwocin języka i myśli, tętniły nagie mity. Nagie lęki. Nasza bezradność wobec ogromu świata, nasza próba jakiegokolwiek objęcia go umysłem. Ale rację masz, pani Olgo. Jestem pewien, że tam, dawno dawno - w myślach schodziliśmy pod ziemię, w poszukiwaniu naszych bliskich, w poszukiwaniu wiedzy. To co pod ziemią i to co nad głową - dwa olbrzymie magnesy utrzymujące swym oddziaływaniem ludzkie drobinki w połowie drogi, w równej od siebie odległości. Na powierzchni istnienia. Pięknie wybrany mit, surowy a ważny. Znakomicie przeniesiony w sferę "bezczasowości", odrealnienia. Brakuje mi mocnej nuty, jakiegoś emocjonalnego "dokręcenia śruby" - trochę za łatwo to się czyta. Ale piękna książka, bardzo polecam.

(9 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pełne rozumienie mitu (2006-10-09)

Marcin Piotrowski  Więcej o recenzencie

Książka Olgi Tokarczuk we wspaniały sposób wpisuje się w stylistykę wydawanej przez Znak serii "Mity". Przede wszystkim książka jest powiewem świeżości - najczęściej eksploatowane literacko mity greckie (czasami rzymskie) zostały tutaj zastąpione mitem sumeryjskim. Brawo za wybór! Jednak to nie wybór mitu (a właściwie nie tylko wybór mitu) sprawia, że książka ta jest arcydziełem (bo jest). Przede wszystkim widać tutaj kunsz pisarski autorki, wspaniały warsztat i at last, but not least - "czucie historii". O sile "Anna In" stanowi przede wszystkim język: głęboki, dla mnie wprost nawiązujący do "Gilgamesza" w przekładzie Stillera. Sposób operowania słowem przez Tokarczuk, budowania zdań, wykorzystania powtarzanych fraz sprawia, że cały tekst nabiera wyjątkowej głębi i zyskuje na komunikatywności. Mimo że rzecz posadowiona jest w czasie przyszłym i pełna odniesień do techniki, czytelnik przez cały czas trzymany jest w bezpośredniej bliskości cywilizacji sprzed kilku tysięcy lat. Czytając tę książkę można zrozumieć, czym była kiedyś kreacyjna moc słowa. Była? Nie, jest nadal! Kreuje rzeczywistość na kartach tej książki i w umysłach czytelników. W serii znakowskiej obok "Hełmu grozy" Pielewina jest to zdecydowanie najlepsza wydana do tej pory pozycja. Czekam na kolejne!

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"to jest czym jest" (2006-09-19)

Elwira Olesiak  Więcej o recenzencie

Niezwykła, zaskakująca książka Olgi Tokarczuk. Jak udaje się napisać kolejną książkę, w której od razu rozpoznaje się melodię i rytm prozy autorki, a jednocześnie jest to tak nowe, tak wciągające – nie mogę się nadziwić. Przeszłość, przyszłość, ich uniwersalne prawa bajecznie połączone … W zalewie pseudoliterackiego bełkotu pojawiła się niebywała książka, po którą będę sięgać wielokrotnie, jak po inne pozycje tej autorki.

(8 z 18 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji