Austerlitz

W.G. Sebald Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora., W.G. Selbald Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 364

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

Październik 2007 - W latach czterdziestych XX wieku pięcioletni żydowski uchodźca Jacques Austerlitz dociera w transporcie dziecięcym do Anglii, gdzie adoptuje go rodzina walijskiego pastora. Dorasta w samotności, otoczony surową opieką kaznodziei oraz jego żony, ludzi starszych i pozbawionych radości życia....

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki
- Mario Vargas Llosa
- cena: 40,99 zł
- Zagubieni. W poszukiwaniu sześciorga spośród sześciu milionów
- Daniel Mendelsohn
- cena: 46,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Austerlitz

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: W.G. Sebald , W.G. Selbald
Tytuł oryginału:: Austerlitz
Wydawnictwo:: WAB , Październik 2007
Seria:: Don Kichot i Sancho Pansa
ISBN:: 978-83-7414-341-7
Liczba stron:: 364
Wymiary:: 125 x 195 mm
Tłumaczenie:: Małgorzata Łukaszewicz
Sprawdź inne tytuły:: W.G. Sebald , W.G. Selbald

Kategorie:: proza obca > powieść

W latach czterdziestych XX wieku pięcioletni żydowski uchodźca Jacques Austerlitz dociera w transporcie dziecięcym do Anglii, gdzie adoptuje go rodzina walijskiego pastora. Dorasta w samotności, otoczony surową opieką kaznodziei oraz jego żony, ludzi starszych i pozbawionych radości życia. Dopiero gdy po latach bohater pozna swoje prawdziwe pochodzenie, zrozumie, dlaczego zawsze czuł się obcy. Dorosły Austerlitz, historyk architektury, wyrusza w podróż mającą zwrócić mu tożsamość. Czy powrót do korzeni przyniesie ukojenie? Czy pustka po utraconym życiu okaże się możliwa do wypełnienia? W powieści Austerlitz W. G. Sebald w sobie tylko właściwy, zadziwiający sposób podąża śladem człowieka wykorzenionego. Wraz z nim penetruje w licznych dygresjach przeszłość, tworząc wizerunek osoby bez własnego miejsca, człowieka boleśnie poszukującego domu. Losy Austerlitza są dla autora pretekstem do rozważań nad okrucieństwem, znaczeniem przypadku i historią minionego wieku. Tak jak w poprzednich książkach, i tutaj Sebald tworzy swoją opowieść na granicy gatunków literackich, mieszając fikcję z faktami.

Austerlitz, podobnie jak inne powieści Sebalda, jest niczym księga tysiąca jeden objawień. "Frankfurter Allgemeine Zeitung"

Rytmiczna melodia i poetycka metafizyka historii. "Neue Zürcher Zeitung"

Z recenzji powieści Wyjechali:

Powiedzieć, że Wyjechali to książka mądra, niesłychanie poruszająca i uczciwa, wydaje się wręcz nie na miejscu. To arcydzieło, które przypomina, czemu tak naprawdę służy literatura piękna - doznaniu jedynej w swoim rodzaju estetycznej rozkoszy.
"Gazeta Wyborcza"

W. G. Sebald (1944.2001), jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy niemieckich. Absolwent uniwersytetów we Fryburgu, Manchesterze, Norwich i Hamburgu, od 1966 roku mieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracował jako nauczyciel i wykładowca na University of East Anglia. Autor wierszy, esejów, prac krytycznoliterackich oraz wielu wybitnych książek, m. in. Czuję. Zawrót głowy (1990; wyd. pol. 1997), Die Ringe des Saturn: Eine englische Wallfahrt (1995) i Wyjechali (1992; W.A.B. 2005). Ta ostatnia zdobyła wiele prestiżowych nagród, m. in. Berliner Literaturpreis, Heinrich-Böll-Preis, Joseph-Breitbach-Preis, Heinrich-Heine-Preis czy National Book Critics Circle Award. Austerlitz (2001) to ostatnia powieść Sebalda.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Austerlitz
Autor:: W.G. Sebald , W.G. Selbald

Trzeba nadludzkiej wrażliwości, by napisać taką powieść jak "Austerlitz" (Nr 45/2007)

Justyna Sobolewska Przekrój Więcej o recenzencie

Historia chłopca o imieniu Austerlitz wydaje się autentyczna. Widzimy go nawet na zdjęciu na okładce. Ale to nie jest dokument. Postać Jacques'a Austerlitza składa się z kilku znanych Sebaldowi osób. Ludzi ocalonych z Zagłady, którzy po wojnie szukają swojej rodzinnej historii. Podobnie jak w powieści "Wyjechali" Sebald mistrzowsko odtwarza przeszłość z drobin pamięci, ale w tej książce przede wszystkim mówi, że ta przeszłość nadal istnieje, towarzyszy nam, dobija się do naszej świadomości. Dzieciństwo W.G. Sebalda tak jak dzieciństwo jego bohatera upłynęło pod znakiem milczenia - jego ojciec, niemiecki oficer, nigdy nie opowiadał o wojnie. Sebald zaczął pisać późno i nie bardzo w swoje pisarstwo wierzył, dlatego dodatkowo fotografował. Każda jego książka to mozaika powieści, eseju, reportażu i zdjęć. Dla niego pamięć była najważniejsza, ale Niemcy, gdzie żył, oddawały się zapomnieniu. Sebald nie mógł tego znieść i w 1970 roku przeprowadził się do Anglii. Pisał jednak tylko po niemiecku. Wróżono Sebaldowi Nobla. Nie dostał go. Zginął w wypadku samochodowym w 2001 roku. Pozostało niewiele książek, arcydzieł świadczących o jego nadludzko wręcz wytężonej uwadze i wrażliwości. Właśnie w tej powieści dobrze to widać. Trudno bowiem opisać coś tak powszechnego, ale i nieuchwytnego jak intuicja, przeczucie. Skąd wiemy to, czego nam nikt nie powiedział? Skąd ja sama wiedziałam jako dziecko, że w miejscu, w którym mieszkałam (a był to teren getta), wydarzyło się coś strasznego? Przeszłość rzuca cień - tak mówią. A Sebald zamieniał te cienie w literaturę. Austerlitz wychowywał się w domu angielskiego pastora i zupełnie nie miał pojęcia, kim jest. Przeszłość bardzo późno zaczęła go ścigać. Miał poczucie, że zna miejsca, których nigdy nie widział. W uzdrowisku Marienbad czuł, że „kiedyś w przeszłości popełnił jakiś błąd i teraz żyje fałszywym życiem”. Idzie więc swoim śladem, dziecka wysłanego w czasie okupacji do Anglii. Droga prowadzi do Pragi, odnajduje swoją praską niańkę, widzi twarz swojej matki na niemieckim filmie, jej postać miga mu nawet, kiedy chodzi po dawnym getcie w Terezinie. Patrzy na paryski dworzec oczami swojego ojca, który stąd był deportowany. Austerlitz dochodzi do wniosku, że czas nie istnieje, są tylko zazębiające się przestrzenie, pomiędzy którymi przemieszczają się żywi i umarli. I dlatego można ich zobaczyć. Jednak poruszenie pamięci odbywa się kosztem choroby. Rozum nie nadąża. Ta cena nie jest jednak najistotniejsza. Momenty, kiedy Austerlitz patrzy na swoich rodziców, młodych, albo czuje muśnięcie dawno minionych wydarzeń, są skończenie piękne. Tak jak i cała powieść Sebalda.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.