Autor [Digipack]

To nie będzie moja ulubiona płyta (2009-05-23)

YO  Więcej o recenzencie

Po ilości recenzji widać, że płyta budzi emocje. Jednym się podoba drugim nie. Moim zdaniem to nieporozumienie. "Mury" to profanacja a resztę utworów zbyt mocno dominuje głos Grabaża. Ale to co jednym się nie podoba u innych budzi zachwyt, i to jest fajne.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Perfekcyjna (2007-12-05)

Monika Wojkowska  Więcej o recenzencie

Jako miłośniczka bogatej poezji Kaczmara i entuzjastka twórczości Grabaża, niezależnie od tego, czy gra z PP, czy ze Strachami, z niecierpliwością wyczekiwałam niniejszego krążka. Nie załamało mnie nawet owo tajemnicze "zniknięcie" z płyty dwóch utworów Gintrowskiego. Sam pan Przemek zresztą dostał po nosie - wykonywany zawsze przez niego kawałek "Walka Jakuba..." w interpretacji Strachów wypadł dużo ciekawiej i mówiąc banalnie - ładniej. Ostre teksty Kaczmara w połączeniu z dynamiczną, agresywną i bogatą aranżacją muzyczną tworzą mieszankę wybuchową. Na tej płycie nie ma słabego punktu. Nawet ograne "Mury", których wierni fani Jacka od dawna nie chcą słuchać, wypadły całkiem, całkiem... smacznie. A już "Szkalana góra" i "Kazimierz Wierzejski" to szczyt majstersztyku. Niebanalna, psychodeliczna interpretacja nadaje tym kawałkom zupełnie nowy wymiar. Dość powiedzieć, że w wykonaniu Jacka nie były to dla mnie ważne utwory, a wersje "strachowe" - uwielbiam. Mocną stroną wydawnictwa jest wybór utworów. Grabaż postawił nie na ograne, wszystkim znane sztampy, ale na mniej popularne utwory. Mimo tych hymnów pochwalnych nie każdemu ów krążek polecam. Warunek: trzeba lubić przynajmniej Grabaża, miłość do Jacka na szczęście nie jest obligatoryjna. Ale ostrzegam - po przesłuchaniu płyty może pojawić się jako efekt uboczny. Dla mnie to jedna z najlepszych płyt mijającego roku, zaraz obok "Unisexu..." Kaśki Nosowskiej i "Raz Dwa Trzy Młynarski".

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trochę słabo panowie (2007-12-05)

przynadziei  Więcej o recenzencie

Cóż, nie znam całego materiału Habakuka, więc nie mogę porównywać, ale ta płytka mnie zawiodła... Muzycznie niewiele różnorodności, wokal ciekawy tylko w kilku kawałkach, część zagrana trochę "ot tak sobie" - po prostu brak charyzmy i energetyki oryginału... Najsłabsze chyba "Mury", najlepsze - "Walka Jakuba z aniołem" może zabrakło po prostu pomysłów na całą płytę?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Majstersztyk (2007-11-02)

Piotr Wolanin  Więcej o recenzencie

Kolejny doskonały pomysł Grabarza, bardzo udane aranżacje i modulowany wokal. I mimo że klimat płyty został w ostatniej chwili zaburzony - pan Przemysław Gintrowski nie zgodził się na umieszczenie na niej trzech utworów, do których skomponował muzykę), to Strachy stanęły na wysokości zadania. Na uwagę zasługuje przede wszystkim fakt, że kompilacja zaproponowana przez grupę brzmi tak dobrze, a nie jest płytą "the best of...". Utwory tu zamieszczone w przeważającej części nie są powszechnie znanymi dziełami pana Jacka. "Mury" zostały umieszczone w ostatniej chwili tylko dlatego, że nie znaleziono porozumienia na linii Strachy-Gintrowski i nomen omen według mnie są najsłabszą interpretacją na tej płycie. Polecam przede wszystkim "Walkę Jakuba z Aniołem" i "Balladę dla Obywatela Miasteczka P". Teksty Barda "sentymentalnej panny S." i typowo Strachowe brzmienie sprawdziły się w stu procentach. Gorąco polecam.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jednym zdaniem nie można określić tej płyty (2007-10-31)

abcdefgh  Więcej o recenzencie

Już samo to co napisałem w tytule można zapisać na plus tej płyty! Jest to jedna z tych produkcji, obok której trudno przejść obojętnie. Z jednej strony mamy Jacka Kaczmarskiego, dla mnie jednego z najważniejszych polskich twórców. I nie zamykajmy jego dokonań powiedzeniem "bard Solidarności", bo to tylko kropla w oceanie jego twórczych dokonań. Z drugiej strony mamy Grabarza - dla wielu osób człowieka, który razem z PP stworzył kilka naprawdę ważnych i ciekawych płyt. Połączenie tych dwóch osobistości musiało przynieść coś ciekawego. Jak sam Grabarz twierdzi praca nad tymi piosenkami trwała długo i była bardzo trudna. Zupełnie nowe aranżacje z pewnością spotkają się z falą krytyczną. Sam Przemysław Gintrowski słysząc nowe kompozycje raczej podszedł do nich sceptycznie i to jest przyczyną, że na płycie zabrakło dwóch utworów: "Autoportretu Witkacego" oraz "A my nie chcemy uciekać stąd" co jak stwierdził Grabarz sprawiło, że płyta z zamkniętej i pełnej całości staje się w jakiś sposób zbiorem piosenek o bliżej nie określonym kluczu. Uważam jednak, że w zderzeniu z tymi klasykami formacja Strachów wypadła naprawdę nieźle! Grabarz śpiewa z delikatną manierą w głosie, którą podobno ćwiczył około pół roku, a takie piosenki jak "Czerwony Autobus" (do której jest już teledysk) oraz "Walka Jakuba z Aniołem" są naprawdę bardzo ciekawymi projektami. Zastanawiam się jak przyjmą tą płytę fani Kaczmarskiego i Grabarza... Ja jako jeden z nich uważam, że ta płyta może spopularyzować dokonania pana Jacka wśród młodych ludzi a starszym fanom pokazać, że nowe pomysły na starsze utwory mogą się udać! Polecam.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zyska sławę, królem będzie... (2007-10-30)

Caramel  Więcej o recenzencie

Jestem fanką Strachów na Lachy. Mam w domu fana Jacka Kaczmarskiego. Przed zakupem jednak dłuższą chwilę się wahałam - bo jak to, Kaczmarski, pieśniarz, bard, legenda, wykonywany przez rockowo-punkowe Strachy?! Mając w pamięci niedawne rozliczne próby mierzenia się z twórczością Wielkiego Nieobecnego przez współczesnych i młodych, spodziewałam się... kolejnego rozczarowania (czy wręcz profanacji Dzieła). Jak miło jednak czasem się mylić! Kaczmarski zagrany przez Strachy brzmi ostro, świeżo, aktualnie, prawdziwie. Te rewelacyjne teksty dostały rockową, współczesną, godną siebie oprawę, zyskały nowe znaczenia (weźmy choćby "Encore jeszcze raz" czy "Szklaną górę"). Grabaż i spółka dokonali niemożliwego - zagrali Kaczmarskiego i nie polegli na złożoności repertuaru, nie spłycili przebogatych treści, nie strywializowali cierpienia i znoju, którymi ociekają te utwory, a nawet przemycili do nich nowe treści. Wielki plus dla zespołu za miły gest - załączenie czystej płyty, na którą można nagrać np. utwory, które nie mogły znaleźć się na "Autorze" zgodnie z pierwotnym zamysłem zespołu. Bądź kopię do samochodu - cokolwiek podpowie fantazja. Warto posłuchać. "Autor" jest dla mnie Wydarzeniem Roku. Aż chce się poznawać Kaczmarskiego. Gratuluję!

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Suuuper!!! (2007-10-29)

Aleksandra Miodek  Więcej o recenzencie

Jak zwykle "Strachy na Lachy": płyta bogata muzycznie, charakterystyczny wokal, choć w niektórych utworach zachrypnięty jak na utwory barda przystało. Słychać melodię utworów Kaczmarskiego, ale interpretacja ich jest oryginalna i nietuzinkowa. Fajnie słucha się "Murów" - wydaje się, że słuchasz ulicznego akordeonisty. To dodaje klimatu dni, które wielu spędziło w czerwonym autobusie. Kończąc z patosem - płyta jest super!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Gdy słowo ważniejsze jest od muzyki (2007-10-29)

Ireneusz Wis  Więcej o recenzencie

Kaczmarski to ikona pokolenia dzisiejszych 40-latków. Muzyka Punk to też manifest sprzeciwu wobec systemu. Krzysztof "Grabaż" Grabowski z zespołem połączył te dwa przeciwstawne a zarazem łączne żywioły w jeden. Efekt powala z nóg. Szczególnie na żywo. Płyta choć okrojona w stosunku do zamierzeń przez wycofanie zgody Przemysława Gintrowskiego na publikacje utworów, których był współautorem utraciła odrobinę z siły przekazu i tak jest znakomita. Ten hołd odany "Autorowi" powala, zmusza do przemyśleń a równocześnie nie nudzi. Nowatorskie aranżacje, użycie zaskaakującego instrumentarium i duch JK unoszący się nad wszystkim, powalają. Pozycja obowiązkowa. P.S Teksty, mimo iż powstały dwie dekady temu, są niestety boleśnie aktualne.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna interpretacja (2007-10-27)

Andrzej Brzeziński  Więcej o recenzencie

Płyty można słuchać raz, drugi i trzeci a wciąż jest świetna. Muzyka jest genialna a interpretacja tekstu też fajna. Najlepsza piosenka to "Walka Jakuba z aniołem".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kaczmar w XXI wieku (2007-10-26)

Michał Maciejewski  Więcej o recenzencie

Kaczmarski staje się modny. Po ciekawej płycie grupy Habakuk trafiło w me ręce wydawnictwo Strachów. I powiem tak: nie zaskoczyli mnie. Wykorzystali piosenki mniej znane, poza wszędzie eksploatowanymi "Murami", co zresztą zostało na nich wymuszone. Płyta jest dobra muzycznie, aranżacje są bardzo pomysłowe, wykorzystanie różnorodnego instrumentarium... Jest czego posłuchać. Interpretacja tekstów przez Grabaża jest poprawna. Nie ma żadnej rewolucji. Najsłabszym punktem są chyba wyżej wymienione "Mury", które sprawiają wrażenie nagranych na siłę. Ale poza tym płyta jest bardzo dobra. Świetne są utwory "Czerwony autobus", "Siedzimy tu przez nieporozumienie" no i mój faworyt czyli "Przedszkole". Podsumowując, płyta jest ciekawa, ale pozostaje niedosyt. Purystów nie przekona, tych którzy lubią innowacje nie powali. Ale mimo wszystko warto. Choćby po to żeby niektóre utwory odkryć na nowo.

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji