Babie lato

Mistrzostwo Bessona (2008-04-13)

Anand  Więcej o recenzencie

Tylko Philippe Besson potrafi tak rozkoszować się chwilą. Czyż powieść może rozegrać się w jedno popołudnie i wieczór? Jednak tak. Z nieciekawej codzienności, standardowych problemów, zwykłych postaci Besson wyczarowuje opowieść o miłości, którą snuje jak nić babiego lata. Wprowadza nas jako niewidzialnych świadków do swojej historii i pozwala podążać za myślami i słowami bohaterów. Czytelnikowi towarzyszy coraz bardziej natrętne pytanie: czym skończy się ta historia? Ostatnia strona zamienia kierunek naszej dociekliwości: czy tak naprawdę ta historia się kończy?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Pamiętasz była jesień, mały hotel pod różami, pokój numer 8" (2006-09-10)

michal majczak  Więcej o recenzencie

Akira Kurosawa sfilmował kiedyś sen, w którym ktoś przechadza się - dosłownie - po obrazach Vincenta van Gogha. Od pierwszego zdania tej książki miałem wrażenie, że autor postanowił poprzechadzać się po płótnach innego z wielkich - Edwarda Hoopera. Czy pamiętacie taki słynny obraz z 1942 roku "Nighthawks"? Z oglądanym z zewnątrz barem. Ona, on, kelner i jakiś postronny obserwator. Załóżmy, że czytelnik. Czy się znają, a jeśli tak, to o czym rozmawiają? Jeśli nie, to, czy on probuje ją poderwać? Czy kelner widział go w takiej sytuacji wielokrotnie, a może zna ją i wie, że nie może sobie znaleźć tego odpowiedniego faceta. Nawet, jeśli autor mistrzowskiego "Chłopca z Włoch" - nomen omen, też opartego na trójkącie: ich dwóch i ona, lecz jakże przewrotnie - nie myślał o tym właśnie obrazie, to z każdym słowem powieści ten obraz nasuwa się on nam coraz bardziej. Bo powieść to malarska, realistyczna i niespotykanie oszczędna. Tak jak oszczędni jesteśmy my, kiedy mówimy o niekłamamaych uczuciach, o niedających się uniknąć rozstaniach i miłości, która jest jak babie lato. Jeśli chcecie zrozumieć, dlaczego wtedy musieliście odejść, dlaczego wtedy nie wyszło, jeśli macie odwagę zadać sobie te pytanie raz jeszcze... polecam. A tych, którzy nad malarstwo przedkładają poezję, czyli to, co pomiędzy wierszami, mogę zapewnić te skromne 157 strony to najpiękniejsze wiersze o miłości, jakie napisał mężczyzna.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Delikatność w czystej postaci (2006-05-20)

Justyna Ratajczak  Więcej o recenzencie

"Babie lato" to książka idealna na spokojne wrześniowe popołudnie, właśnie takie, w jakim toczy się akcja tej (o)powieści. Chociaż akcja sprowadza się do zaledwie kilkunastu kroków wykonywanych przez bohaterów, Besson wciąga nas w zawiły i pełen sprzeczności świat, w którym nic nie jest takie, na jakie z początku wygląda. Przez ponad sto pięćdziesiąt stron tej historii obserwujemy spotkanie po latach dwojga ludzi - Louise i Stephena, ich wzajemne rozliczanie się z przeszłością. Dostrzegamy, jak nieśmiało ponownie nabierają do siebie zaufania. Tak prosta z pozoru historia, swój niesamowity czar zawdzięcza też promieniom zachodzącego słońca, które Besson opisuje tak sugestywnie, że niemal możemy poczuć ich ciepło. Każdy szczegół jest tak wyrazisty, że niemal słyszymy dźwięki kieliszka odstawianego na bar i skrzypienie drzwi kawiarni "U Phillies". To lektura dla tych, którzy nie boją się takich słów jak delikatność, łagodność i potrafią w każdej sekundzie zobaczyć piękno wokół siebie. Bo tego właśnie uczy ta książka.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji