Be Not Nobody

Miło i przyjemnie (2007-10-15)

Weronika Jarosz  Więcej o recenzencie

Debiutancka płyta Vanessy Carlton to ciekawa kompozycja z miłym głosem Vanessy i przyjemnymi dźwiękami pianina w tle. Dla mnie ten album jest świetny, z jednym zgrzytem - mianowicie tą niedoskonałością jest piosenka "Wanted". Przez to obniżam ocenę albumu o jedną gwiazdkę. Przykro mi Vanessa, ale to co odstawiłaś przy tym utworze jest do bani. Piosenka jest strasznie męcząca i gryzie się z resztą albumu, gdyby nie ona album dostałby ode mnie 5 gwiazdek.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo dobre, ale nie dla wszystkich.

Adekar

Bardzo fajna płyta i bardzo fajna Pani, czyli Vanessa Carlton. Warto kupić tą płytkę, ale jak wspomniałem płytka nie dla wszystkich. Ja uwielbiam jej śpiew-łkanie, ale znam takich, których bardzo to denerwuje. Moje ulubione kawałki (z ciarkami na plecach) to: "Twilight"; "Say You Would"; "Ordinary Day", a dla lekkości np:"A Thousand Miles" Miło jest też słuchać tej Pani i na Nią patrzeć. Miłego słuchania i ogłądania.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Atak klonów?

Paweł Rodak

„Atakiem klonów” nazwał jeden z amerykańskich magazynów muzycznych pojawienie się na scenie artystek pokroju Michelle Branch, Vanessy Carlton i przebojowej Avrill Lavigne. Wymienione wyżej dziewczyny są sztandarami nowego nurtu, który za oceanem zdobywa coraz większa popularność, póki co jednak, w Europie nie jest tak modny. Nowe artystki, śpiewające piosenki stworzone przez siebie, ze swoimi tekstami, grające ostrzej od wykonawców poprzedniego nurtu, od którego wyraźnie starają się odciąć (mam tu na myśli wypowiedź Avril Lavigne o Britney Spears) są podobno zwiastunami nowego. Tylko czy nowe znaczy lepsze? Muzyka dla mas, bo takie są ambicje Branch, Carlton i Avril, pozostanie nią bez względu na przyprawy...Jednak mimo wszystko dla mnie piosenki serwowane przez wcześniej wspomniane panie są bardziej przystępne od wzdychania i przeciągania się przed kamerą w rytm muzyki, co prezentuje Britney. Parę jednak słów o płycie. Już pierwsze dzięki informują słuchacza, że Carlton debiutuje dopiero na rynku. Ostrożne serwowanie emocji, łatwe, niezbyt wyszukane dźwięki i brak większych eksperymentów muzycznych sprawiły mi zawód...Uwielbiam jakieś mieszanie stylów, wprowadzanie dodatkowych, nietypowych instrumentów, bawienie się elektroniką i ogólne „cieszenie się” samym warsztatem, procesem tworzenia. Niestety, wspomnianej mikstury tutaj brak. Carlton wyszła widocznie z założenia, że jako debiutantka nie może sobie jeszcze pozwolić na eksperymenty (może to i dobrze). Ja jednak pozostaję zawiedziony... Z kolei ciepło i nastrojowość muzyki bardzo mnie do płyty przekonały. Teksty, niektóre mniej, niektóre bardziej zwracające uwagę, mają jeden ogromny plus. Wydają się być prawdziwe, nie specjalnie wyszukane, lecz zarazem nie kiczowato-nachalne (widać, że autorka jest jednocześnie ich wykonawczynią), bardzo naturalne i pasujące do dźwięków („Ordinary Day” jest dobrym przykładem). Melancholijny nastrój płyty, rozsądne używanie fortepianu i ciepły (choć niespecjalnie cudowny), momentami zadziorny głos Vanessy sprawia, że czas pędzony na słuchaniu kawałków na krążku niespecjalnie się dłuży, choć momentami styl utworów jest bardzo usypiający... Płyta niezła, z brakami, które tłumaczyć może niewyrobienie muzyczne artystki (wszak to debiut), dobra na piątkowy wieczór z dziewczyną u boku...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji