Elina Garanca w interpretacji arii Belliniego, Donizettiego i Rossiniego.
| Utwory: |
| 1. Donizetti - Lucrezia Borgia - Il segreto per esser felici |
|
| 2. Al mio core |
|
| 3. All'afflitto e dolce il pianto (Sara) |
|
| 4. Que faire - Sol adoré de la patrie |
|
| 5. Bellini - Dopo l'oscuro nembo |
|
| 6. Donizetti - Si, vuol di Francia il Rege (Elisabetta) |
|
| 7. Ah! quando all'ara scorgemi |
|
| 8. In tal giorno di contento |
|
| 9. Ah! dal ciel discenda un raggio |
|
| 10. Rossini - Tancredi - Andante |
|
| 11. O patria! dolce, e ingrata patria |
|
| 12. Di tanti palpiti |
|
| 13. Maometto II - Terzetto: "In questi estremi istanti" (Calbo, Anna, Erisso) |
|
| 14. I Capuleti e i Montecchi - Lieto del dolce incarco |
|
| 15. Ascolta, se Romeo t'uccise |
|
| 16. Riedi al campo |
|
| 17. La tremenda ultrice spada |
|
| 18. Donizetti - L'assedio di Calais - Io l'udia chiarmarmi a nome |
|
| 19. Suon tremendo! |
|
| 20. La speme un dolce palpito |
|
Piękny śpiew Eliny
(2009-03-03)
Adam
Mendrala
Więcej o recenzencie
Elīna Garanča jest chwalona za piękny głos, interpretację i charyzmę sceniczną. Dysponuje wyjątkowym mezzosopranem. Mimo młodego wieku, jak na operę, ma swoją markę na operowym rynku. Od kilku lat jest śpiewaczką uznaną, występującą i nagrywającą wspólnie z gwiazdami współczesnej opery. Rozkwit światowej kariery E.G. nabrał tempa w 2003 roku. Dziś kalendarz 33-letniej łotewskiej artystki jest napięty i obejmuje uznane sceny. Często wymienia się ją wśród znaczących współczesnych popularyzatorek opery, nie tylko ze względu na walory głosowe: barwę, sprawność techniczną, lekkość i dynamikę.
„Bel canto” to pierwsza, ale nie ostatnia tegoroczna odsłona wydawnicza E.G. Za chwilę pojawi się na rynku wspólne wydawnictwo z Anną Netrebko („I Capuleti e i Montecchi”); ich wcześniejsze wspólne projekty uznawano za udane, więc zapowiedź ta brzmi równie obiecująco.
Wracając do płyty solowej, wypada uznać, że tytuł pasuje do zawartości. „Bel canto” z włoskiego znaczy tyle, co „piękny śpiew”. To styl operowy, którego rozkwit przypadł na XIX wiek. Umożliwia wykonawcy prezentację możliwości głosowych i popis wirtuozerii. Elina Garanca w każdym z 20 utworów potwierdza swój kunszt. Płytę można słuchać wielokrotnie i się nie nudzi. Raz uspokaja, innym razem niepokoi. Nawet operowego ignoranta jest w stanie przeistoczyć w melomana. Jest to wyborem autorskim E.G., na który złożyły się fragmenty oper włoskich kompozytorów „ery bel canto”: Rossini’ego, Donizetti’ego i Bellini’ego. Dostajemy więc klasykę w nowoczesnej oprawie. Utwory wpadają w ucho, ale nie są „ograne” i „osłuchane”. E.G. towarzyszą miejscami: Ekaterina Siurina, Matthew Polenzani, Adrian Sampetrean. Orkiestrą Teatru w Bolonii dyryguje Roberto Abbado.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji