Biblioteka cieni

O tajemnicach czytania (2011-06-12)

Liliana Salomea  Więcej o recenzencie

Czekałam na wolną chwilę, żeby czytać kolejne strony książki. Opisy są żywe, klimat książki trzyma w napięciu, wydarzenia zaskakują. Kryminalna atmosfera, trochę romantyzmu, trochę spiskowej teorii dziejów. To książka opowiadająca o mocy słowa i obrazu, o tym jaką władzę może dać człowiekowi umiejętne posługiwanie się nimi. To za pośrednictwem książki ludzie o różnych zdolnościach, sklasyfikowani jako Lektorzy i Odbiorcy, potrafią wpływać na myśli i uczucia innych ludzi, zmieniać ich decyzje, kreować rzeczywistość. Mogą także zabijać. O tym, jak zostaną te zdolności wykorzystane decydują tylko wyznawane wartości. Bohaterowie książki różnie korzystają ze swoich umiejętności. Jedni zakładają tajne stowarzyszenie bibliofilskie wzajemnej pomocy i wsparcia dla innych ludzi, inni natomiast - Zakon dążący to przejęcia kontroli nad światem. Każdy z nich bardzo poważnie traktuje jednak książkę – istotę posiadającą własne życie, własną energię.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra sensacja. (2011-03-18)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Powieść zaczyna się sceną śmierci. Pewien stary antykwariusz wraca z długiej podróży i jedzie taksówką z lotniska prosto do swojego antykwariatu. Z radością i ulgą przekracza próg swojego ulubionego miejsca na ziemi, wchodzi na piętro, gdzie w oszklonej gablocie trzyma najcenniejsze białe kruki. Tam dostrzega książkę, jakiej jeszcze nie widział, domyśla się, że mógł ją tam położyć jego pracownik. Wyjmuje ją i zaczyna czytać. Dostaje jakiegoś ataku, skręcając się z bólu wypada przez barierkę i uderza o podłogę na parterze. Umiera. Początek całkiem ciekawy, prawda? Następnie poznajemy syna rzeczonego antykwariusza. Syn, wzięty adwokat, odsunięty od ojca, nie widział go od kilku lat. Na wieść o śmierci ojca jedzie do antykwariatu i zajmuje się formalnościami pogrzebowymi. Jako jedyny spadkobierca zostaje właścicielem antykwariatu. Cała książka jest o książkach i czytaniu, ale nie jest to ten typ książek o książkach, jakie lubię. Chociaż dobrze bawiłam się przy jej lekturze! Ta powieść jest raczej zgrabnie skonstruowaną powieścią sensacyjną, w której książki stanowią ciekawy rekwizyt. Fabuła skupia się tu raczej na poszukiwaniu sposobu na władzę - jak ją zdobyć, jak manipulować ludźmi. Generalnie rzecz biorąc - czytało mi się bardzo dobrze, akcja była wartka, wydarzenia goniły wydarzenia, postać Muhammeda nadzwyczajnie ubarwiła całość - wyobraźcie sobie kogoś, kto żyje z konkursów internetowych. Nie wiedziałam dotychczas, że to możliwe, a jednak. Wszystko można sprzedać, prawda? Ale Muhammed to postać epizodyczna, główni bohaterowie są poważni i całość jest taka. Książka może być dobrą rozrywką na deszczowe wieczory, myliłby się jednak ten, kto oczekuje po niej rozważań nad istotą czytania. To po prostu powieść sensacyjna. Ja dostrzegłam w niej pewną ironię - jak odebrać ukazane w niej niebezpieczeństwo czytania w świetle zachęt do tej czynności? Czy aby na pewno czytanie to samo dobro? I tym optymistycznym akcentem kończę, decyzję o podjęciu czytania pozostawiając Wam, bo wiem, że wszystko trzeba sprawdzić osobiście - sugeruję, żeby moją opinię zweryfikować z własnymi wrażeniami.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto przeczytać! (2011-03-16)

Karolina Małkiewicz  Więcej o recenzencie

Mam przed sobą jeden z najciekawszych i najbardziej intrygujących thrillerów, jakie dane mi było przeczytać. Główny bohater, szybko pnący się po szczeblach kariery adwokat Jon Campelli, otrzymuje w spadku po ojcu antykwariat "Libri di Luca". Jest to miejsce niezwykłe z wielu powodów; książki w nim zgromadzone, nie tylko te najstarsze i najcenniejsze są traktowane z nadzwyczajną rewerencją i pietyzmem. Ta istna świątynia książek jest ponadto tajną siedzibą sekretnego Stowarzyszenia Lektorów. Należą do niego ludzie obdarzeni fenomenalnymi zdolnościami - potrafią oddziaływać na emocje i uczucia słuchaczy poprzez czytanie. Niestety, są też ludzie, którzy swoje zdolności podporządkowują pragnieniu panowania nad ludzkimi umysłami - to Organizacja Cieni od setek lat konsekwentnie dążąca do objęcia władzy nad światem; jej narzędziem jest moc ukryta w książkach i siły psychiczne drzemiące w umysłach jej członków. Pragmatyczny i mocno stojący na ziemi Jon początkowo nie potrafi odnaleźć się w tym niesamowitym otoczeniu, lecz kiedy wbrew sobie zostaje wciągnięty w sieć skomplikowanych i groźnych wydarzeń i dociera do niego, o jaką stawkę toczy się gra - zdecydowanie stawia czoło bezwzględnej organizacji wykorzystując nowo poznane umiejętności Lektora. Jon podczas tej batalii niespodziewanie odkrywa prawdę o swoim życiu, historię swojej rodziny, poznaje samego siebie. Książka jest fascynująca z wielu powodów. Tematyka, atmosfera, narracja, akcja i przesłanie - wszystkie te pięć składników, których poziom świadczy o wartości lektury, otrzymały u mnie najwyższe noty. Cóż bowiem może być milszego dla zdeklarowanego miłośnika książek, niż osadzenie akcji w realiach środowiska bibliofilów? Niesamowita atmosfera antykwariatu "Libri di Luca", niezwykłe przeżycia towarzyszące czytaniu Lektorów nie pozwalają odłożyć książki na dłuższy czas, zachęcają do kontemplowania jej uroków. Akcja jest wciągająca,pełna umiejętnie dawkowanego napięcia, co nie pozwala czytelnikowi oderwać się od lektury. Genialny i oryginalny jest pomysł i przesłanie, zaś spójna intryga, której zamysł dorównuje wykonaniu, niezwykła dbałość o szczegóły oraz wyraziści i charakterystyczni bohaterowie świadczą o doskonałym opanowaniu warsztatu literackiego. Książki jako źródło potężnej mocy, która nieodpowiednio ukierunkowana, zamiast służyć przyjemności obcowania z literaturą - staje się narzędziem zniewolenia, kontrolowania i manipulowania ludźmi. Cienka granica, jaka oddziela wzbogacanie wrażeń czytelniczych od wpływania na odbiór przesłania, jest próbą siły charakteru, poskromienia ciemnej strony ludzkiej natury dążącej do dominacji i władzy. Odwieczna walka z samym sobą, z własnymi słabościami, praca nad własnym charakterem, umiejętność odróżniania dobra od zła - oto co uświadamia nam ta lektura. Przestrzega przed nieśmiertelnym pragnieniem władzy, które zaślepia i wiedzie do zguby. Podkreśla ponadto znaczenie życia zgodnego z własnym sumieniem, poszukiwania swojej drogi życiowej, samodoskonalenia, odkrywania swoich możliwości i talentów. Wreszcie opowiada o samych książkach, które są nie tylko zadrukowanymi stronicami papieru. To byty żyjące własnym życiem, przemawiające do nas i zmieniające nasz wewnętrzny świat, jeśli im na to pozwolimy. Gorąco polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niestety ,nie polecam. (2011-02-19)

Gregor29  Więcej o recenzencie

Liczyłem na więcej i w o wiele lepszej jakości. Czytając zapowiedź spodziewałem się czegoś zupełnie innego niż dostałem. Pomysł z wykorzystaniem książki jako motywu przewodniego wydawał mi się czymś niesamowitym i zachęcającym zarazem. Sam pomysł nie jest zły, jednak lepiej jeśli powstanie z innej ręki. Niestety, nie polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji