Bieguni

genialna forma dla genialnej treści (2009-12-08)

ig  Więcej o recenzencie

nudna? przypadkowo posklejana? ludzie, którzy tak piszą nie powinni w ogóle czytać książek olgi tokarczuk. jedna z najlepszych, najmądrzejszych książek, jakie czytałem. chaotyczna kompozycja doskonale oddaje chaos opisywanego świata, jego nieoczywistość ... genialna forma dla genialnych treści.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wolę inne pozycje Olgi Tokarczuk (2009-10-02)

Agnieszka Kuczys  Więcej o recenzencie

Skusiła mnie nagroda Nike przyznana autorce za tą właśnie pozycję, i niestety zupełnie mnie zawiodła. Przeczytałam kilka poprzednich książek autorki, które bardzo mnie poruszały i na długo zostawały w pamięci. Ta jednak sprawia wrażenie chaotycznej, pozbawiona jest jakiejkolwiek fabuły i po kilku już miesiącach nie potrafię powiedzieć o czy właściwie była. Plusem jest piękny język którym posługuje się autorka, innego znaleźć nie potrafię.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nudna (2009-06-04)

Lidia Juel Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

To prawda , ksiazka powinna byc intrygujaca i nawet irytowac.Niestety , ta tylko mnie irytowala.. Jakies poskladane , wyrywkowe opowiadanka , ktore jezeli nawet czytelnika wciagna , to sie niespodziewanie koncza , a zaczyna sie cos nowego i nie majacego nic wspolnego z poprzednim. Chyba jednak za nowoczesna jak na moje skromne wymagania. I nieprawda , ze sie nie mozna od niej oderwac , ja to zrobilam z przyjemnoscia.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ciekawa, wciągająca (2009-03-20)

Aleksandra Trzcińska  Więcej o recenzencie

Jestem jescze w trakcie lektury i muszę powiedzieć, że książka mnie oczarowała. Spodziewałam się kolejnej powieści, a dostałam niezwykłą w swej formie (zbiór notek, opowieści, przypowieści, informacji przypadkowych, krótkich fabuł) podróż w czasie i przestrzeni. Przeskakiwanie z tematu na temat nie męczy, urywane wątki nie dają o sobie zapomnieć i witamy je z satysfakcją, gdy ponownie wyłaniają się na kolejnej stronie. Nike - jak najbardiej zasłużona.

(3 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

przypadkowa skladanka niepowiazanych tekstow (2009-01-23)

Mariusz Grabda  Więcej o recenzencie

Ksiazka wciagajaca. Czyta sie z przyjemnoscia. Nie mozna jednak nie odniesc wrazenia ze ksiazka powstala przez wymieszanie przeroznych tekstow pisanych przypadkowo, w roznym czasie i miejscu, bez zadnej poczatkowej wizji calosci. Wydaje sie , ze czesc z nich jest szkicami osobnych ksiazek, ale rozwiniecie ktorych, z przyczyn znanych tylko autorce, zostalo zarzucone. Zgrabnie upakowane z luznymiu zapisakami staraja sie robic wrazenie przemyslanej calosci. Jednak trudno nie oprzec sie wrazeniu ze ksiazka jest wykorzystaniem tekstow ktore w przeciwnym wypadku skonczyloby w szufladzie pisarki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

dawno nie pochłonęła mnie tak książka (2008-12-29)

marka  Więcej o recenzencie

Zaskakujaca,mądra,jeśli o podróżach to dla mnie najbardziej o jednej podróży jaką życie jest. Pozycja potwierdzająca geniusz autorki. Nagrodzona w pełni zasłużoną NIKE. Tak bardzo mnie zafascynowała, ze oprócz mojego kupiłam jeszcze dwa egzemplarze dla przyjaciół.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ponoć najlepsza (2009-10-01)

Kornelia Skop  Więcej o recenzencie

Polecono mi tę książkę jako jedną z najlepszych Olgi Tokarczuk. Czytałam wmawiając sobie, że mi się podoba. Ale niestety nawet ta autosugestia na mnie nie podziałała. Historyjki bez związku, bez puenty, bez zakończenia. Długa i nudna. Tylko 1 punkt.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetny teatr anatomiczno-podróżny (Nr 41/2007)

Justyna Sobolewska Przekrój  Więcej o recenzencie

Najlepsza w czytaniu jest nieprzewidywalność. To żadna frajda wiedzieć, co będzie dalej. Albo mieć do czynienia z książkami, które ani ziębią, ani grzeją. Po to się czyta, żeby dotykało. Nawet drażniło, nie szkodzi. I właśnie taka jest najnowsza powieść Olgi Tokarczuk: zaskakująca i anarchizująca. Składa się ono z wielu odrębnych historii o nomadach, wędrowcach zwanych tu biegunami. Nie tylko o podróżnikach, ale też o XVII wiecznych anatomach, którzy podróżowali w głąb ludzkiego ciała. Historie są plastyczne i wciągające, i tylko często niespodziewanie się urywają. Co się stało z zaginioną żoną i dzieckiem niejakiego Kunickiego? - zastanawiałam się zniecierpliwiona. Ale to był dopiero początek, w miarę lektury ten luźny zbiór zaczyna układać się w jakiś wzór, konstelację. Co za radość, kiedy udaje się go wreszcie dostrzec. Wśród jej bohaterów są też stateczne kobiety, które nagle znikają. Jak żona Kunickiego w czasie wakacji czy Annuszka, która zaczyna żyć w moskiewskim metrze. To właśnie czytając jej historię, nagle zaczynamy widzieć sens tych urwanych opowieści. Annuszka spotyka kloszardkę, która na mrozie miota przekleństwa. Mówi o świecie, z którego wygnano Boga i w którym instytucje przykuwają człowieka do jednego miejsca obowiązkami i dokumentami. Przemieszczający się nomadzi, tacy jak Żydzi i Cyganie, są znienawidzeni. Jedyne wyjście, by zachować wolność, to rozpocząć wędrówkę: "Kto się zatrzyma - skamienieje, kto przystanie, zostanie przyszpilony jak owad". W tym momencie powieść Tokarczuk okazuje się niespodziewanie współczesnym traktatem gnostyckim mówiącym o świecie pogrążonym w złu, któremu próbują umknąć nomadzi. Czego szukają? Na pewno opowieści. Mają też nadzieję: "być może urodzimy się ponownie, i tym razem będzie to właściwy czas i miejsce". Tokarczuk buduje też współczesny mit nomadów. Ich patronem okazuje się mało znany bóg grecki Kairos, bóg przypadku i okazji, działający na przecięciu czasu boskiego i ludzkiego, przemierzający świat. Może to on dotyka tych, którzy chwytają okazję i nagle ruszają w drogę. Obok wędrowców pojawiają się u Tokarczuk dawni anatomowie preparujący członki i tworzący z ciała mapy. Te dobrze udokumentowane historie holenderskich mistrzów i ich kolekcji tworzą wręcz osobną powieść w powieści. Współczesnych nomadów łączy z nimi pragnienie nieśmiertelności i poznania. Nie wszystkie historie jednakowo przekonują, ale całość działa pobudzająco. Towarzyszyła mi w podróży. W kolejce na lotnisku turyści narzekali, że ta cała Grecja to po prostu "kupa kamieni" i nic więcej. A może warto, jak mówi profesor w powieści, oprowadzając po starożytnościach, traktować przeszłość, jakby nadal istniała, a została jedynie przesunięta w inny wymiar? Oczywiście, że warto tak patrzeć. I warto zaglądać do powieści Tokarczuk jak do teatru anatomiczno podróżnego. Wielokrotnie.

(14 z 17 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mobilna książka (2009-08-19)

Kuba Knoll  Więcej o recenzencie

Do tej książki zbierałem się czas jakiś i gdy w końcu wybrać się miałem do Kołobrzegu, stojąc wobec wizji 8-godzinnej podróży pociągiem, sięgnąłem właśnie po nią. Jak się okazało był to wybór jak najbardziej słuszny – idealne nadaje się bowiem do przemieszczania się z jednego miejsca w drugie. Powieść “Bieguni” Olgi Tokarczuk, to – wstyd powiedzieć – dopiero moje drugie spotkanie z prozą autorki (pierwszą była nie należąca do “kanonu” “Anna Inn w grobowcach świata”), ale urzeczony już chcę więcej. Pomimo, że akcje ma poszatkowaną, ba!, właściwie nie posiada głównych bohaterów, ani naczelnych wątków, to czyta się ją z zapartym tchem. Jest to właściwie zbiór opowieści różnorakich, niepełnych, jakoby zasłyszanych, wyłapanych w biegu. Czytając myślałem o rozmowach, których biernym uczestnikiem byłem wielokrotnie, siedząc obok rozmówców i przez nich niezauważony. W autobusie, tramwaju, pociągu. A jednak chłonąłem, co mówią, wyłapywałem strzępy, składałem w głowie we własną całość. Mężczyzna szuka żony i dziecka zaginionych podczas podróży po Chorwacji. Człowiek zajmujący się preparowaniem ludzkich zwłok i przygotowywaniem do badań lub rozrywki przybywa do żony swego zmarłego mistrza. Wykładowcy filozofii podróżnej rozsiani po lotniskach świata. Współcześni nomadzi – bieguni, żyjący gdzieś poza głównym nurtem w przeludnionej Moskwie. Wszyscy ci, których w podróży mijamy, wymieniamy słowo lub dwa, bądź w ogóle nie zwracamy uwagi na siebie. W środkach komunikacji lub podczas przesiadek. To, co ich łączy, to my. To, że o nich wiemy, że minęliśmy ich, usłyszeliśmy przelotem ich historię. Oddając na chwilę – jak wszyscy recenzenci – głos autorce: “Ta książka stara się być lojalna wobec kakofonii i dysonansu naszego doświadczenia świata, wobec niemożliwości jego ujednolicenia, wobec jego chaosu, rozpadania się i ponownego tworzenia nowych konfiguracji. Jestem w niej wierna peryferiom, obszarom niedopowiedzianym, zamazanym. Powtarzam w niej własne błędy i wydaje mi się to absolutnie konieczne.” Postaci i wydarzeń jest wiele, można je pochłaniać pomiędzy jedną zasłyszaną historią a przesiadką. I każda historia wciąga i zachwyca. I pozostawia niedosyt, większy lub mniejszy. Jak w życiu. Słyszałem już opinie, że książka nudzi. Mówili to ludzie, którzy czytali ją w domu. Może jest to tego typu historia, którą poznać prawdziwie można jedynie w podróży.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobrze napisana, ale... (2007-12-18)

Patrycja Laskowska  Więcej o recenzencie

Niewątpliwie jest to książka przemyślana i z ową premedytacją napisana, jednakże trudno mi te cechy jej na poczet zalet wpisać. Zalet, które decydowałyby o jej dla mnie wartości. Przerażająca i przygnębiająca momentami nieziemsko. Drażniła mnie także i doprowadzała do mdłości. Dobrze napisana. Dobrze opowiedziana. Nie chcę uprawiać krytyki policyjnej, więc staram się dostrzec zalety i docenić starania oraz pracę autorki. Jednakże zgodzić się z twierdzeniem, jakobym była biegunką oraz nomadką dwudziestego pierwszego wieku, nie mogę. I nie chcę. Wszystko zależy od punktu odniesienia i założeń. Co zostaje po człowieku? To, co napisał? To, co o nim napisano? To, co pływa w formalinie lub jest inaczej spreparowane? Prezerwacja polimerowa czy notka w samolocie zostawiona? Gdzie będziemy? Smutne to. Smutne, gdy chce się wierzyć, że człowiek to ciało oraz dusza ( dusza w znaczeniu umysłu oraz emocji). To lektura bez miejsca na ducha.

(5 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji