Błękitny Księżyc - część 2

czarny humor (2010-05-24)

Liana Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Wbrew brzydkiej i infantylnej okładce - NIE JEST to ksiązka dla dzieci. Mimo sporej dawki zgryźliwego humoru - nie jest to tez łagodna groteska w stylu Pratchetta. Fantasy, ale bioraca korzenie raczej w realistycznych bajkach braci Grimm, a nie ich uwspółczesnionych wersjach. Swiat, w którym księżniczki wysyła sie do smoczej jamy, by zmniejszyc pogłowie pyskatych córek bez posagu. Świat, w którym książę wyrusza na wyprawę, w której powinien zginąc - dla dobra państwa, rzecz jasna. Swiat, w którym brat zostawia brata w kałuży krwi, a mąż zabija żone, bo opoźnia jego ucieczkę...Czyta sie bardzo dobrze, warto sprawdzić samemu...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Lepsza niźli pierwszy tom (2010-02-01)

Maverick777md  Więcej o recenzencie

Warto, warto, warto przeczytać. Jeśli udało się już komuś przebrnąć przez tom pierwszy czeka go nagroda pod postacią smaczniutkiej opowieści w klimacie dworskiej fantasy. Książka zawiera to, co kocham w takiej literaturze: opowieści o nieczystych intrygach, zdrady i romanse, nagłe zwroty akcji i jeden wszechmocny wróg, przeciw któremu należy się zjednoczyć by go pokonać. Do końca nie wiadomo, kto tak naprawdę jest "dobry", a kto "zły". Jeszcze raz powtarzam - warto - skończyłem czytać wczoraj i dziś sprawdzałem w "Merlinie" czy nie ma kolejnego tomu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Baśń odczarowana (2009-08-12)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Powieść wydano w dwóch tomach i oba są bardzo różne. Pierwszy wzbudza wesołość, ponieważ traktuje niepoważnie o legendarnych stworach. Jednorożec jest strachliwy i leniwy, smok lubi święty spokój i kolekcjonuje motyle, a królewna jest agresywna i pyskata. W tym wszystkim książę początkowo jawi nam się niczym taka sobie melepeta, która postanawia porzucić zbroję w środku lasu, ponieważ mu ciąży, ciało się pod nią poci i daleko do… hm, no, po prostu można nie zdążyć na czas w razie nagłej potrzeby fizjologicznej. W tym pierwszym tomie poznajemy cały dwór królewski z jego galerią dworaków i sporów politycznych. Czyli tak, jak to w baśniach- jest dobry i zły królewicz, są spiskowcy i lojalni słudzy króla. Pod tym pozornym obrazem lekkiej opowiastki autor bardzo sprytnie przemycił w drugim tomie całkiem mądre rzeczy. Jest to baśń, gdzie dobry zostaje wynagrodzony za swoją prawość, a zły zaznaje kary. Ale czy na pewno? Otóż nie do końca. Po wielu krwawych walkach w obronie królestwa zmęczony król odchodzi, bo już nie chce mu się politykowania i pracy na rzecz odbudowy królestwa. Kto więc zostaje królem? Czytelnik chciałby, żeby tron i korona była nagrodą, tak zawsze było w baśniach i legendach. Ale… No właśnie. Nie zdradzę zakończenia, zadam tylko pytanie: czy władza aby na pewno jest taka dobra? Przecież to wieczne stanie na świeczniku i ciągła odpowiedzialność. Warto również przyjrzeć się samemu głównemu bohaterowi, który z mięczaka, ofiary losu i samotnika nielubianego nawet przez własnego ojca, zmienia się w młodzieńca mądrego, walecznego i umiejącego odpowiedzialnie podejmować decyzje. Książkę polecam właśnie z tego powodu- odczarowuje świat baśni i legend i jednocześnie uczy. Uczy, że władza wcale nie jest taka słodka. I że tylko mądry człowiek potrafi to zrozumieć. A przy tym czyta się ją naprawdę przyjemnie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji