Bliźnięta Fahrenheit

Koszmarek (2009-04-21)

hedone Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie lubię opowiadań. Są skrawkami, z których autor na siłę stara się (z reguły) ograniczony formą coś sensownego, a najczęściej - za wszelką cenę intrygującego, zawrzeć. Jest to książka, którą, jak marną potrawę, zjada się, i tuż po fakcie, po zaspokojeniu głodu, woli się o tym, że ją się przeczytało, nie pamiętać. Nie lubię książek, których czytanie uważam za stratę czasu. A takie wrażenie odniosłam po przeczytaniu "Bliźniąt...".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Głębokie myśli w krótkich opowiadaniach (2009-03-03)

Agnieszka Kusiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

"Blixnięta Farenheit" to zbiór luźnych opowiadań, które łączy jedna nić - smutek mijanych godzin, cierpienie duszy i samotność. Nie ma tu bowiem radości, która rozrywa piersi, czy wywołuje szybsze krążenie krwi i rumieńce na policzkach. Rzeczywistość, to smutek każdego dnia. Faber ukazał realistyczne ujęcie tego, czego często nie widzymy. Detale, które kształtują ludzką psychikę, a które znaleźć można w każdym z opowiadań. Jesteśmy w domu schronienia dla zaginionych, na konferencji spragnionych wzwodu i erekcji binzesmenów z całego świata, milczymy patrząc na matkę brutalnie mordującą niemowle, które z trzaskiem ląduje na ścianie domu. W pewnym momencie sami stajemy się niemymi uczestnikami ludzkich tragedii i nieszczęść. Ale musimy sami dopowiedzieć wiele słów i spojrzeć poza ramy opowieści, aby dostrzec ludzką słabość. Faber nie pomaga bowiem czytelnikowi w dokładnie zarysowanej topografii wydarzeń. Pozostawia nas samych sobie, co jeszcze bardziej mobilizuje nas do głębszych przemyśleń. Bardzo dobry tom opowieści. Polecam.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Faber potrafi zadziwić (2008-08-16)

Piotr Koczar  Więcej o recenzencie

Jeśli ktoś zna nazwisko Michel Fabera, to na pewno zna "Szkarłatny płatek i biały." Ta monumentalna i niezwykła powieść jest perłą w koronie dotychczasowej twórczości australijskiego pisarza. Niestety dla Fabera, jest też punktem odniesienia do pozostałych dzieł pisarza, a czytanie "Bliźniąt Fahrenheit" przez pryzmat "Płatka" przyniesie mnóstwo rozczarowań, o czym sam się przekonałem. Mimo że "Szkarłatny płatek i biały," to powieść mająca znamiona arcydzieła, jest przyjemną i relaksującą lekturą wprowadzającą czytelnika w baśniowy świat dziewiętnastowiecznego Londynu. Takiej sielanki nie gwarantuje natomiast zbiór "Bliźnięta Fahrenheit" i na pewno nie jest to wakacyjna lektura. Mnóstwo tu niepokoju, paranoi, niedopowiedzeń... Faber z ironicznym uśmiechem zręcznie przekierowuje czytelników w stronę filozofii, powodując, że po skończonej lekturze każdego z opowiadań, odkładałem książkę i udawałem się na kilkuminutowy spacer zastanawiając się nad tym, ile niezauważalnego absurdu jest w codzienności. I czy naprawdę potrzeba było Fabera, aby mi to uświadomił? Żadne z siedemnastu opowiadań nie jest zakończone w jednoznaczny sposób, co stanowi kolejne wyzwanie dla czytelnika. Sięgając po "Bliźnięta" nie spodziewałem się, że okażą się one naprawdę poważnym wyzwaniem. Do książki na pewno wrócę, pamiętając, aby zapomnieć, że to ten sam Faber, który napisał "Szkarłatny płatek i biały."

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji