Bóg urojony

Religia bez tajemnic (2011-11-21)

Piotr Okrój  Więcej o recenzencie

Osobiście odebrałem tę książkę jako potwierdzenie tego co już wiedziałem do tej pory, ale dowiedziałem się też kilku nowych rzeczy. Książka napisana w sposób demaskujący religię jako organizację, która mami ludzi swoimi poglądami i wierzeniami. Autor trafił w samo sedno sprawy. W sposób prosty i dostępny dla każdego, posługując się logicznym myśleniem, wyjaśnia że wszystko zostało zaprojektowane kilka tysięcy lat temu, żeby sterować ludźmi według własnych potrzeb. Po przeczytaniu tej książki, czytelnik nie może, nie zastanowić się nad sensem tego wszystkiego. Dla ateisty to tylko potwierdzenie tego co już wiedział. Jednak wierzący zastanowi się nad tym trochę dłużej, czy aby na pewno wierzy w coś co nie istnieje? Wierzący odbiorą te książkę jako atak na swoją religię. Ale dlaczego, skoro autor przedstawia w sposób logiczny podejście do tego tematu, należy od razu skreślić tę pozycję jako swego rodzaju herezję i chęć udowodnienia "na siłę" że religia się myli? A co jeśli autor ma rację? Moim zdaniem autor oddał wszystko to co chciał w sposób jasny i klarowny. Ale to co wybierzemy to tylko nasza sprawa. Przecież skoro jesteśmy głęboko wierzący to pozostaniemy tacy nadal. Jednak po przeczytaniu tej książki nie w sposób przejść obok niej obojętnie. Zmusza do myślenia i zastanowienia się nad wszystkim. Jak dla mnie książka jest arcydziełem. Czytałem i nie mogłem się oderwać i wciąż chciałem więcej i więcej. I dostałem wszystko w jednym tomie, choć podobną tematykę czytałem już w innych książkach. Tutaj jednak wszystko jest tak proste że aż strach. Niesamowita książka, a argumenty wręcz niemożliwe do obalenia. Ja wiem że religia w przeszłości karała śmiercią za takie pozycje, na szczęście żyjemy w czasach wolnego wyboru, gdzie każdy może czytać co chce. Jednak wciąż wielu się to nie podoba. Mimo wszystko dziękuję Panu Dawkinsowi za tę książkę, w której przedstawił wszystko z logicznego punktu widzenia popartego dowodami. Skala merlinów jest za mała. Dałbym więcej niż 5.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fakty a nie narzucanie na siłę swojego zdania (2011-09-03)

Jan Grzegorek  Więcej o recenzencie

Nie mogę zrozumieć dlaczego ludzie usiłują za wszelką cenę narzucać swoje zdanie bez względu na fakty. Czy wszystko jest wyjaśnione? Jest wiele faktów, których nauka nie może wyjaśnić? Pan Dawkins jest naukowcem i powinien być uczciwym człowiekiem. Są fakty przemawiające nie tylko za za teorią ewolucji. Co to jest życie? Istotą życia jest informacja (dna). Informacja nie jest zjawiskiem fizycznym. Jak w takim razie wytłumaczyć zaprogramowanie komórki, kto to zrobił, po co? etc. Popatrzmy na takie fenomeny jak kwitnące zimą śliwki (tylko koło klasztoru) w miejscowości BRA (Italia) 29 grudnia. A co z ciałem z Lanciano, plasterek mięsa (Hostia przemieniona w plasterek) nie psuje się od stuleci a przechowywany jest w klasztorze w normalnej temperaturze. Jak naukowo wytłumaczyć nagłe uzdrowienia ludzi modlących się w kościołach. Dlaczego nie ma tych uzdrowień na paradach równości?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To rozkosz dla umysłu w kraju tępego religijnego wzroku i prymitywnych słów (2011-03-01)

MAREK POTOCKI  Więcej o recenzencie

Dawkins, powiem krótko jest dla mnie uosobieniem prawdziwego człowiekiem, dla którego nauka jest sensem życia. Katolikowi wiedza jest nie potrzebna, gdyż przecież wszystko ma wyjaśnione, umrze i pójdzie do nieba.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pięknie napisana, ale płytka merytorycznie... (2011-02-08)

Grzegorz Malinowski  Więcej o recenzencie

Jak czytać „Boga urojonego” aby nie stracić wiary?, albo: Jak nie stracić wiary po przeczytaniu „Boga urojonego”. Takie pytania zadają sobie pewnie wszyscy, którzy zetknęli się z najnowszą książką Ryszarda Dawkinsa - znanego brytyjskiego biologa ewolucjonisty. Autor wyraża w niej przekonanie, że Bóg nie istnieje i jest tylko natrętnym, szkodliwym urojeniem, wiara w Boga, to niczym nieuzasadniony, irracjonalny proces nie - myślenia, natomiast religia to tylko zwykły zabobon nie posiadający żadnych racjonalnych podstaw i który wpędza ludzkość w obłęd wojen religijnych, nietolerancji i terroryzmu. Dawkins chlubi się ze swojego ateizmu i uzasadnia go faktem, iż wszelkie zjawiska oraz fakty kojarzone dotychczas z takimi czy innymi przejawami transcendencji w świecie, jesteśmy dziś w stanie uzasadnić racjonalnie - to znaczy - przy pomocy nauki. I tak, czytelnik dowiaduje się, że nauka dziś jest w stanie wskazać naturalne przyczyny: religii jako takiej, moralności, powstania życia a nawet doświadczeń mistycznych. Co więcej, wszystkie nadprzyrodzone zjawiska, które zwykło się określać mianem cudów, okazują się być jedynie pewnymi mało prawdopodobnymi wydarzeniami, które w szerszej perspektywie czasowej są nie tylko prawdopodobne, ale są wręcz nieuniknione. Dawkins we wstępie do książki, wyraża nadzieję, że każdy człowiek wierzący, po jej przeczytaniu - stanie się ateistą, i trzeba przyznać iż robi wszystko co w jego mocy, aby taki skutek osiągnąć. Deklarując bowiem otwartą wrogość względem religii, w szyderczym tonie charakteryzuje ją w sposób bardzo wybiórczy: prezentując patologię jako normę, skrajność jako centrum a ekscentryków jako główny nurt.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niestety książka nie jest podróżą a raczej marszrutą wytyczoną twardymi poglądami (2011-02-07)

 Więcej o recenzencie

Rozczarował mnie Richard. Na siłę nagina do swoich poglądów, pisze tendencyjnie i czytanie tej książki z klapkami na oczach wykrzywia rzeczywistość. Mimo to jest wiele ciekawych spostrzeżeń, jedne trafne inne do dyskusji. Polecam do przeczytania, ale nie uważam by była to książka przełomowa. Z pewnością pobudza do myślenia, ale nie można dać się uwieść płynności pisania i humorowi autora bo pisze o rzeczach tak ważnych, że każdy winien postarać się przeanalizować podane treści z własnymi doświadczeniem życiowym. Niestety odniosłem wrażenie, że napisana "pod publikę". Przekonanych nie trzeba przekonywać wystarczy ich karmić i to robi autor. Z pewnością przyda się na pewno zapoznać; by móc rozpocząć własną przemyślaną drogę; dla porównania z twórczością Michała Hellera.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

bez wahania (2010-03-28)

Andrzej Kokotowski  Więcej o recenzencie

Wiele opinii, trudno dołożyć coś nowego ale jak mówią, tego nie było bo ty tego nie napisałeś (zdaje się, że Wisława Szymborska w "Listach literackich"). Nie ma w tej książce niczego. Nie ma w niej niczego, na płaszczyźnie teologicznej, do czego średnio inteligentny wolnomyśliciel nie doszedłby w rozważaniach sam (oczywiście znając nieco literaturę Biblii, wypowiedzi teologów, sens dogmatów i śledząc wypowiedzi osób środowiska religijnego i życie kościołów z ich ... próbą dostosowania do pociągu nauki, na który wiecznie się spóźniają). Ta książka posiada jednak ważną zaletę. Jej wartością jest dosyć dogłębna analiza zdarzeń, zachowań, i beletrystyki zawartej w Biblii. Zgodnie z tym co wstępnie napisał autor, daje ona argumenty ludziom, którzy chcieliby bronić swojego niereligijnego/ateistycznego podejścia do życia. Ta książka ma wartość, bo w przeciwieństwie do literatury religijnej pobudza na badania, zmusza i zachęca do myślenia i nie przyjmowania niczego ... na wiarę :)

(6 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Porażka (2009-02-13)

Wojciech Pomykała  Więcej o recenzencie

Pewnym znakiem naszych czasów i wolności słowa jest fakt, że każdy może napisać książkę w stylu "coś mi się wydaje więc tak musi być" i popierając to jednostronnie i subiektywnie dobranymi, dowodami uznać to za pewnik, a do tego jeszcze być uznanym za "najwybitniejszy umysł naszych czasów". Tak właśnie jest z Richardem Dawkinsem i jego książką. Zaczyna się nieźle - rozdział "Nędza agnostycyzmu" i nieco zwierzeń autora stoi na niezłym poziomie i jest napisane humorystycznym, ciętym językiem. Stawia kilka dość interesujących tez na temat ludzkiej potrzeby wiary i katolickiej "mitologii". Dalej niestety jest już tylko gorzej. Profesor wyraźnie bowiem "Takie widzi świata koło, jakie tępymi zakreśla oczy". Wskazuje na głupotę i okrucieństwo Starego Testamentu, jakby naprawdę nie wiedział, że jest on jedną wielka metaforą losów narodu żydowskiego i oczekiwania na Mesjasza. Następnie - dla odmiany, wykazuje się komiczną wręcz nieznajomością przesłania Nowego Testamentu i nauk Chrystusa. Cytuje jako dowód zacofania krajów zachodnich wypowiedzi religijnych fundamentalistów i fanatyków, których w samej Polsce jest, jak wiadomo, więcej niż burdeli w Amsterdamie. Interpretuje dowolnie na swoją korzyść różne śmieszne wręcz fakty choćby "wielki eksperyment modlitewny" jakby naprawdę sądził, że jest dość mądry aby oszukać samego Boga. Wykazuje się ogromną pogardą i "pobłażliwym zrozumieniem" dla ludzi wierzących. Wszystko to jednak nic przy ostatnim rozdziale, który sprawia wrażenie napisanego na w 15 minut na kolanie, w dodatku po pijaku. Autor wyraźnie nie radzi sobie ze znalezieniem pocieszenia dla niewierzących, stawia udowodnioną jednostkowym przykładem tezę, że "wierzący najbardziej boją się śmierci" jakby nie widział choćby ostatnich chwil Jana Pawła II. "To że ludzie w coś wierzą niestety nie czyni tego prawdziwym". Prawda, panie profesorze. Nie czyni tego jednak także nieprawdziwym. Na koniec przytacza pseudointelektualne dysputy Bertranda Russella o chrześcijaństwie (ten, ze swoimi interpretacjami Ewangelii z pewnością musiał trzymać Biblię do góry nogami). Sam przyznaje, że "być może faktycznie nasze życie nie ma sensu". Podaje jeszcze przykład siedmiu śmierci, o których pisał Szekspir (komedia, zważając na fakt, że Szekspir był anglikaninem bądź katolikiem, ale na pewno chrześcijaninem i to z bardzo konserwatywnej rodziny). Na koniec promuje jeszcze eutanazję jako przykład godnej śmierci. Cała książka aż kipi od podobnych politycznie poprawnych sloganów. Autor nie analizuje już Koranu (strach?), przemilcza wszelkie pozytywne strony religii. Kolejne dzieło dla klasycznych czytelników takich badziewi - bezrefleksyjnych półinteligentów, mających się za "myślących trzeźwo, patrzących krytycznie i racjonalnie na świat intelektualistów". Na szczęście oni też do Pisma Świętego nie zajrzą żeby sprawdzić czy autor aby się nie pomylił. Fundamentalny ateizm ma więc swego mesjasza - jest nim pan Dawkins, wybitny umysł, nie zauważający oczywistego faktu, że podstawą każdej wiary jest wiara. Nie radzi sobie nawet ze sławnym "zakładem Pascala". Jeśli tak powierzchowny i jednostronny gniot ma być dla współczesnego świata "jak łyk świeżego powietrza" to ja dziękuję. Wolę nadal oddychać spalinami chrześcijaństwa. Wstyd.

(1 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Krucjata! (2008-10-28)

Michał Szleper Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

W odróżnieniu od pozostałych książek Dawkinsa, "Bóg urojony" jest pisany nie tyle z pozycji naukowca, ile z pozycji bojownika ateizmu, który przypadkiem jest naukowcem. Tak tylko można ocenić niezauważanie przez autora żadnych racjonalnych przesłanek w samym istnieniu religii, nawet tych czysto psychologicznych. Traktowanie religii wyłącznie jako kulturowego wirusa trudno doprawdy nazwać hipotezą naukową. Również chwytem propagandowym jest brak rozróżnienia między różnymi formami religijności a samą kwestią istnienia inteligentnego Stwórcy, która przecież nie musi być związana z żadną konkretną religią. Pomimo tego, książka zawiera potężną dawkę dyskusji intelektualnej na ważkie tematy dzisiejszego świata i może wpłynąć na rozszerzenie horyzontów każdego czytelnika z otwartym umysłem. Dla przykładu, mnie osobiście przekonało rozumowanie Dawkinsa odnośnie znanej anegdoty o Beethovenie i aborcji, choć poprzednio byłem odmiennego zdania. Dlatego też moja końcowa ocena jest dość wysoka.

(13 z 22 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To książka o głupocie, a nie o Bogu (2008-08-29)

Andrzej Borkowski  Więcej o recenzencie

Książka i jej tytuł jest nieporozumieniem. Podobnie jak treść dyskusji jaką wywołuje. Kwestia Boga nie jest zależna od poziomu intelektualnego czy wiedzy osoby wierzącej albo niewierzącej. Dawkins dobiera argumentacje ludzi, którzy nie potrafią właściwie uzasadniać swoich poglądów. Książka jest więc konfrontacją typowego naukowca - ateisty, ze specjalnie przez niego samego wybranymi, wygodnymi do zwalczenia poglądami. Prezentuje spotkanie rozumu i głupoty. Podobnie mógłby zrobić każdy wykształcony wierzący, dobierając poglądy lub ich realizację przez komunistów w ZSRR. Tam wiara w Boga na pewno nie była uprzywilejowana. Wiara jest jedną z form reakcji - odpowiedzi na zagadkę naszego istnienia na Świecie. Nauka nie daje wyczerpującej odpowiedzi, a ateizm jest też tylko jedną z nich. Nie gwarantuje wolności myślenia, gdyż taką wolność może obudzić dana jednostka w sobie. Wymaga to pracy intelektualnej, wyobraźni i ogromnej tolerancji. Książka Dawkinsa nie jest jej świadectwem. Szkoda, że tak doskonały naukowiec, ewolucjonista zajmuje się problemami filozoficznymi do których nie jest przygotowany. Rozumiem jego zniecierpliwienie przekornymi poglądami antyewolucjonistów, ale starając się z nimi dyskutować przeholował i wpadł w zastawioną przez nich pułapkę.

(3 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Religia - zbiorową halucynacją (2008-07-20)

Andrzej26  Więcej o recenzencie

Poglądy z jakimi zetknąłem się czytając "Boga..." nie były dla mnie niczym nowym, przynajmniej większość z nich. Jednak cały temat przedstawiony w sposób tak szalenie inteligentny, agresywny ale bez chamstwa, cierpliwy i trzeba to powiedzieć - pełen pasji powoduje, że książka ta stała się już w trakcie czytania jedną z moich ulubionych. Najbardziej podobało mi się w jaki sposób Dowkins pokazuje tę całą, niewyobrażalną (Wiem, wiem, że to oklepane!) hipokryzję religijną. Podaje mnóstwo przykładów. Mi najbardziej podoba się ten, w którym pokazuje (udowadnia), jak człowiek tak mocno związany z naturą (o wiele mocniej niż z religią, choć się do tego nie przyzna) niejako "wybiera" sobie, którą to część Biblii należy zapomnieć (bo życie byłoby wtedy zbyt niewygodne, gdyby było aż tak surowe) a którą z kolei należy "propagować" i jej znaczenie podkreślać...

(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji