Byczki w pomidorach

Duze rozczarowanie (2011-06-06)

Teresa E  Więcej o recenzencie

Po latach nieczytania Chmielewskiej pomyślałam, że pani Chmielewska, lubiana i szanowana autorka, pisze przecież całkiem nieźle, więc postanowiłam kupić "Byczki..." jako lekturę wakacyjna. Co za rozczarowanie! Brak akcji, większość treści to właściwie dialogi o niczym, stereotypowe postacie, żadnego elementu zaskoczenia, niespodzianki... Czytając miałam nieodparte wrażenie że książka jest pisana trochę na siłę, a autorka niestety się wypaliła... Bardzo sobie cenię polską literaturę, i, prawdę mówiąc, jest tyle lepszych, choć może mniej znanych nazwisk na rynku literackim, że zdecydowanie nie wybrałabym tej książki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

przeczytalam jednym ciagiem (2011-01-19)

asik V  Więcej o recenzencie

bardzo przyjemna ksiazka, czyta sie latwo i szybko; galeria postaci przeciekawa i komiczna jednoczesnie, historia wciagajaca. Polecam zdecydowanie!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

jednym zdaniem? Doskonala ksiazka!!! (2011-01-10)

asik V  Więcej o recenzencie

prawde muwiac zabralam sie za te ksiazke z pewna niesmialoscia. Zaczelam czytac i ...........okazalo sie ze przeczytalam cala, od deski do deski, jednym tchem! Wspaniala galeria bohaterow- prawdziwe perelki, duzo humoru, wciagajaca intryga! Jedna z lepszych ksiazek pani Chmielewskiej! Swietna rozrywka!!! Jak najbardziej polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Chmielewska ciekawa , dowcipna, taka jak zawsze. (2010-12-18)

zbyszek piotr Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Znowu, na kartach powieści dom niesamowitej Alicji otwiera swe podwoje przed czytelnikami.Z kryminałami tak jest, że ów kryminalny wątek, oś powieści czy filmu, pojawia się na samym początku. A tu tym razem jest całkiem inaczej i powiem szczerze bardzo ten pomysł mi się podoba. Lektura przez ten zabieg konstrukcyjny jest frapująca, wciąga czytelnika bezgranicznie. Atutami powieści jak zwykle u p. Joanny Chmielewskiej są niebanalnie sportretowane postaci i niezwykle barwny język. Bardzo polecam tę pozycję.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

I to ma być niby kryminał... (2010-12-14)

Ewa Kot  Więcej o recenzencie

...firmowany nazwiskiem Chmielewska. Jak można się pomylić... Przebrnęłam przez tę pozycję do końca tylko z mojej naiwności, że może jednak coś odnajdę z klimatów jej poprzednich książek. Niestety, ani wszechobecnego humoru, ani porządnego trupa i wątku kryminalistycznego, ani nawet żadnego tajemniczego blondyna... Tylko kawa, alkohol i jedzenie, a może to był poradnik kulinarny? Nie polecam, wręcz odradzam. A sama zabieram się do lektury... o np. "Romansu wszech czasów", aby pozbyć się uczucia niesmaku jaki odczuwam po lekturze "Byczków..".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Totalna klapa! (2010-11-30)

Etna  Więcej o recenzencie

Im dluzej czytalam "Byczki w pomidorach"tym bardziej zastanawialam sie co sie pani Chmielewskiej stalo.Pisze bez przerwy tylko o kawie i jedzeniu,a akcja(ktora powinna byc jako glowna)pojawia sie od czasu do czasu.Dzieki tej pozycji zniechecilam sie do przeczytania dalszych.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jestem rozczarowany (2010-11-08)

Jerzy Januszkiewicz  Więcej o recenzencie

Znam całą twórczość Joanny Chmielewskiej. Jestem zawiedziony. Bardzo słaba książka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Co by tu...ugotować? (2010-11-05)

NORBERT WÓJCIK Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Sięgnąłem po tę książkę z ciekawości. Chciałem się przekonać, czy powrót do znanych miejsc i postaci sprawi, że czytanie będzie czystą przyjemnością. Przyznaję: przeczytałem szybko, ale bez szczególnego entuzjazmu. To, co od razu rzuca się czytelnikowi w oczy, to ogromne, wręcz gargantuiczne ilości jedzenia, jakie spożywają goście Alicji. Tu się przede wszystkim gotuje! Na dodatek plącze się pomiędzy bohaterami Marianek - aż trudno uwierzyć, że nie zginął przy pierwszej nadarzającej się okazji. Jest też wątek kryminalny - chyba najsłabszy punkt tej książki. Na całe szczęście język Chmielewskiej się nie zmienił, neologizmy to majstersztyk sam w sobie. I to jest najważniejszą zaletą tej książki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"To se ne wrati"... ale pomarzyć można! (2010-10-07)

Fuine Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie czarujmy się może dłużej, szanowni czytelnicy i czytelniczki: są rzeczy, nawet w literaturze, należące wyłącznie do przeszłości. Co na przykład? Ano garbaty Lesio z pochodnią gnający przed pociągiem... pani Joanna włażąca przez okno do domu Alicji... ta sama pani Joanna wydłubująca się na wolność z francuskich kazamatów itd, itp. Nasze smędzenia i wezwania do autorki o wskrzeszenie atmosfery swych niezaprzeczalnie najlepszych powieści nie sprawią, że Lesio odrodzi się na nowo i w jeszcze piękniejszej wersji, pora więc zacząć cieszyć się tym, co nam dane, a do starszego wracać z łezką w oku. I przyznam, że owa łezka niemal mi się w oku zakręciła na pierwszej stronie "Byczków", gdzie pojawił się znów ciamciany brzuszek. Wiedziałam już że to nie będzie to - liczba niespecjalnie pochlebnych wcześniejszych recenzji mówiła sama za siebie - ale iskierka radości gdzieś tam mi zakwitła wstydliwym płomykiem. Bo wygląda na to, że po całej półce twórczości nowej i słabej pani Joanna pogodziła się chyba wreszcie z faktem, że jest najlepszą na świecie pisarką doby ludowego socjalizmu (z przymrużeniem oka), a nie zrodzonego nam się wściekłego kapitalizmu. Żadne tam nowobogackie posiadłości w Konstancinie, żadne układy wyścigowe (choćby nawet z Florencją), żadna policja ostatniego dwudziestolecia, pani Joanna bezwzględnie należy do czasów Alicji! A że "Byczki" do Birkerod wracają zaledwie 5 lat po wydarzeniach z "Wszystko czerwone", tak więc choćbym chciała, nie mogę nie odczuć wzruszenia. Klimat to już nie ten, zgadzam się z przedmówcami. Alicja w ciągu zaledwie pół dekady zdążyła zmienić się w zażartego kawopijcę, w ogrodzie gryzą świnie, reszta towarzystwa przypomina nienażarte wołoduchy. Dialogi są bardziej drętwe niż błyskotliwe. Akcja znikoma i praktycznie do wnętrza domu ograniczona. Elżbieta kamienna jak wcześniej, Olaf średnio śmieszny. Marianek jeszcze mniej, pan Muldgaard znikomy... a jednak złapałam się na pochłanianiu kartki za kartką z lekkim wypiekiem na obliczu, dopiero poniewczasie zauważywszy, że prawie zupełnie zignorowałam trupa! No fakt, kryminał to niby miał być, ale jakoś ten wątek zbrodniczy mało został wyeksponowany, a poczynania pangolina zdecydowanie przyćmiła Julia, żywa do przesady. Ogólnie więc rzecz biorąc doczytałam "Byczki" w try miga, częściowo z rozpędu po pierwotnym brzuszku, z odrobiną uciechy i zaledwie szczątkami ziewania. W porównaniu z dokonaniami ostatnich lat książka wypada zdecydowanie lepiej mimo jej zdumiewającego braku dynamiki. Dałabym jej czwórkę, gdyby nie świadomość, że można było lepiej. Sami wiecie... nogi pod czerwoną lampą... to se ne vrati.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przytyłam chyba ze 3 kg... (2010-08-08)

Kasia Wita  Więcej o recenzencie

Książka bardzo słaba. Rzuciłam się na nią gdy tylko usłyszałam "Alicja, Muldgaard". Jednak to już nie to samo. Motywem przewodnim jest jedzenie, od samego czytania można przybrać na wadze. Przy każdym kolejnym pytaniu Alicji o kawę aż ćmiło mi się w oczach. W poprzednich książkach bardzo trudno było odgadnąć mordercę, natomiast w "Byczkach..." mordercę można było odgadnąć już na samym początku. W tę książkę trzeba się mocno wczytać, inaczej nie ogarniemy chaosu jaki w niej panuje, jest to trudne zwłaszcza na początku, kiedy padają różne kwestie powyrywane z kontekstu. Strona redaktorska też zawiodła, mnóstwo literówek. Nie wiem czy pani Chmielewskiej uda się wrócić do czasów mamusi, Lucyny, Teresy, Alicji i Pana Muldgaarda z czasów świetności. Jedynym atutem tej pozycji jest bezkonkurencyjny Marianek.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji