Koszyk pusty

Ostatnio odwiedzane:

tel. +48 (22) 321 91 91
fax +48 (22) 321 91 92

Cafe Fogg [Jewelcase]

nośnik: CD 1 szt.

Produkt niedostępny

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Maria Awaria
- Maria Peszek
- cena: 31,99 zł
- Osiecka
- Katarzyna Nosowska
- cena: 38,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Cafe Fogg [Jewelcase]

Średnia ocena z 9 recenzji (Dodaj własną)

Firma fonograficzna:: Sony Music , 2008
Nr katalogowy:: 88697368562

Kategorie:: Pop > polski pop

Pomysłodawcą projektu "Cafe Fogg" jest prawnuk Mieczysława Fogga - Michał, który wraz z didżejem i producentem Sebastianem Skalskim oraz grupą znanych polskich artystów postanowili stworzyć album będący hołdem dla nestora polskiej piosenki.
Album zawierał będzie 14 utworów z repertuaru Mieczysława Fogga w wykonaniu min. Marysi Sadowskiej, Miki Urbaniak, Pauliny Przybysz, Sławka Uniatowskiego i innych artystów wspomaganych przez najlepszych DJ'ów. Utwory z płyty "Cafe Fogg" to współczesne wykonania niezapomnianych przebojów min. "Tango Milonga", "To ostatnia niedziela", "A ja sobie gram na gramofonie" w nowych aranżacjach, ale co bardzo ważne zawierające oryginalne partie wokalne w wykonaniu samego Mieczysława Fogga. Wynikiem tego jest zbiór utworów o stylistyce od klasycznego jazzu, swingu, reggae, funk'u po hip hop i klubowe brzmienia.
Mieczysław Fogg kojarzony z bardzo klasycznymi wykonaniami został w tym projekcie pokazany jako inspiracja dla młodych artystów różnych styli muzycznych.
Różni artyści, autorskie aranżacje, bardzo odmienne interpretacje i jeden wspólny mianownik w postaci Mieczysława Fogga to chyba najkrótsza i najbardziej trafna charakterystyka "Cafe Fogg".

Posłuchaj utworów:	MP3	WMA
1. Michał Rudaś - Bluzeczka zamszowa
2. Gonzales Kolektiv feat. Mika Urbaniak - Juz nigdy
3. The Bumelants - Bo to się zwykle tak zaczyna
4. Maria Sadowska - Ta ostatnia niedziela
5. Janusz Szron - Jesienne Róże
6. Aleksandra Nieśpielak - W małym kinie
7. Sławek Uniatowski - Fredzio
8. Pinnawela - Un Peu Demonde
9. The Bumelants - Tango Milonga
10. DJ Twister - A ja sobie gram na gramofonie
11. Novika - Kiedy bedziesz zakochany
12. Muzykoterapia - Pikkunina
13. Smokee feat. Olga Szomańska-Radwan - Jesienne róże
14. Seb Skalski & Masta P. - Oczy Czarne RMX

Zgłoś błąd w opisie

Dodaj do profilu:

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Cafe Fogg [Jewelcase]

Kopia mistrza - nie zawsze udana (2009-01-25)

ilona pawłowska Więcej o recenzencie

można się było tego spodziewać - kiedy się bierze na barki muzykę wielkiego artysty, choćby i trąciła myszką, i tak może bez ogródek uwypuklić niedoskonałości współczesnych twórców (w tym wypadku - przetwórców bardziej, bądź kopistów jedynie). Na cafe Fogg najlepiej wypadają te utwory, gdzie zachowano wokal Mieczysława Fogga, a zabawiono się z aranżacją i beatem. Rezultaty są fantastyczne - szczególnie przypadły mi do gustu "Już nigdy" i "Tango milonga" oraz oczywiście nowa wersja klubowego hitu sprzed 4 lat czyli "gramofonomanki". DJ'ów mamy w kraju zdolnych i muzykalnych, więc z uwspółcześnianiem dobrych kompozycji radzą sobie świetnie. Gorzej niestety z wokalistami. "Jesienne róże" wypadają blado, "Fredzio" Sławka Uniatowskiego aż proszą o aranż bardziej współczesny, potencjał "Tej ostatniej niedzieli" grzebie dokumentnie Marysia Sadowska. Dobrze sobie radzi Pinnawela, świetnie Mika Urbaniak (dlaczego wciąż trzeba jej szukać na płytach innych twórców, powinna już dawno nagrać własną płytę, na pewno byłaby merlinowym hitem!!!), ale najlepiej... niezastąpiony, naprawdę niezastąpiony i jedyny w swoim rodzaju Mieczysław Fogg. Prawdziwy talent broni się w każdej aranżacji. warto zatem posłuchać, jak klimatycznie wypada wokal artysty w otoczeniu syntezatorów.

(4 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przyjemna (2009-01-12)

Patrycja Laskowska Więcej o recenzencie

Płyta przyjemna, choć nierówna dość. Idea ciekawa...

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo dobra płyta. Porywa (2008-10-12)

Mariusz Szymczuk Więcej o recenzencie

Reklamę tej płyty zobaczyłem na jednej ze stacji metra w Warszawie. Zapragnąłem ją mieć bo fanem Pana Fogga jestem od dawna. Dziewicze przesłuchanie nastąpiło w sklepie z płytami. Po wysychaniu "Tanga Milonga" postanowiłem, że biorę. A potem jakoś poszło. Michał Rudaś (zapamiętajmy to nazwisko), Mika Urbaniak i inni. No i sam Mieczysław Fogg, którego wokal zamontowano w nowoczesnych, bardzo dobrych aranżacjach. Największy minus płyty to "Ta ostatnia niedziela" w wykonaniu Marii Sadowskiej. Delikatnie mówiąc nieporozumienie. Ale ogólnie płyta bardzo dobra. Dziś już się tak ani nie pisze, ani nie komponuje...

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pomysł dobry, poziom nierówny (2008-09-29)

Robert Nakonieczny Więcej o recenzencie

Kupiłem zwiedziony dwoma szlagierami chodzącymi w radio. Miło sobie nucić, "bo to się zwykle tak zaczyna...". Niestety płyta jako całość szwankuje. Paradoksalnie, najlepiej wypadają te kawałki, w których najwięcej zostało Fogga. Paradoksalnie - wtedy widać, że ten facet to miał głos. a nowi wykonawcy, no cóż, różnie z tym bywa. Chyba lepiej by było zostawić starego Fogga, a zamiast tego dać mu nowe aranżacje i zmiksować jego piosenki na nowo.

(9 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna muzyka (2008-09-28)

anna patrycy Więcej o recenzencie

Mika Urbaniak powinna wziąć na warsztat c a ł e g o Fogga i go podać dalej w świat. Uważam, że obok innych interpretacji ta jest szałowa. Super! A cała płyta rewelacyjna. Pierwsza część zdecydowanie lepsza. Urok polega na miksowaniu jego głosu z nowymi dźwiękami. A dalej jest interpretacja. Ale to tylko moje skromne zdanie. Mika do roboty!

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tribute to Mieczysław Fogg (2008-09-22)

Michael Więcej o recenzencie

Mieczysław Fogiel (Fogg) bez wątpienia zasługuje na miano jednego z najważniejszych artystów w historii polskiej muzyki XX wieku. Płyty z jego nagraniami osiągnęły nakład ponad dwudziestu pięciu milionów egzemplarzy, wystąpił na blisko szesnastu tysiącach koncertów. Zapewnił sobie tym samym niesłychaną sławę, trwającą kilkadziesiąt lat -jak najbardziej zasłużoną. Kto nigdy nie słyszał Fogga, nie zrozumie. O jego fenomenie długo by się rozpisywać... Płyta "Cafe Fogg", której nazwa nawiązuje do prowadzonej przez Fogga kawiarni artystycznej, to głos młodego pokolenia. Artyści zainspirowani muzyką Fogga, pod okiem Michała Fogga - prawnuka piosenkarza, stworzyli nowoczesną płytę na miarę naszych czasów. Jak wielu jest muzyków, tak wiele byłoby różnorodnych kompozycji. Słuchając utworów zremixowanych, można dostrzec jak głos Fogga znakomicie wkomponowuje się w nowoczesne smooth clubowe brzmienia. Inni zaśpiewali te utwory w klasyczny sposób, gdzie osią piosenki stał się fortepian. Dla innych pierwotna piosenka stałą się natchnieniem do stworzenia utworu w swojej stylistyce, mowa o znakomitej kompozycji "Un Peu Demode" w wykonaniu Pinnaweli. W odniesieniu do wcześniejszej opinii - Mika Urbaniak dokładnie wiedziała co chce zrobić. Nadała nowy sens piosence "Już nigdy" - fenomenalnie! "Cafe Fogg" jest dowodem na to, że warto sięgać po "stare" nagrania, które mimo upływu lat okazują się nadal aktualne. A co w szczególności charakteryzuje Fogga to przepiękne melodie, specyficzne teksty i jego liryczny, barytonowy głos. Dla wszystkich młodych słuchaczy: niech ta płyta zachęci Was do słuchania Mieczysława Fogga na co dzień!

(6 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie do końca udana... (2008-09-20)

habi Więcej o recenzencie

Niektóre kompozycje brzmią jak z taniego recitalu, chyba producenci chcieli trochę 'zapchać' całość. Wielki Fogg nadal niedościgniony. Sympatyczna próba stworzenia przekornej płyty - wyszło pół na pół. Fogg na tle nowych aranżacji brzmi świetnie, inni wykonawcy w jego piosenkach - czasem karykaturalnie i bez emocji.

(10 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto po stokroć (2008-09-10)

Anna Niklewska Więcej o recenzencie

Ogromnie mi się spodobało potraktowanie piosenek Fogga z luzem. Myślę, że i artyście tez by się spodobał ten album. Jedynym minusem to piosenka wykonana prze Mikę Urbaniak. Sądzę, że artystka powinna się bardziej wsłuchać w piosenki p. Fogga, bo swoją interpretacją wykazała całkowite niezrozumienie tematu.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fenomenalna płyta (2008-09-02)

Maciej Saskowski Więcej o recenzencie

Wbrew swej pierwotnej funkcji jazz znowu stał się śmiertelnie poważny, a swobodniejsze odmiany, jak funky, house czy acid traktowane są jak enfant terrible. Tym większa jest radocha, gdy wpada nam w ręce coś zrobionego z poczuciem humoru, leciutko, a w dodatku nie mieszczącego się w żadnych mądrych klasyfikacjach. Przedstawiciele młodego pokolenia polskich muzyków, wyraźnie upodobali sobie odświeżanie starych, wydawałoby się zapomnianych, melodii. Na hasło "Cafe Fogg" zareagowali nie tylko ci, co jazzują na co dzień, ale przede wszystkim ci, których byśmy o to nigdy nie posądzili. Efekt jest wielce zadowalający, gdyż kreatorom nowych brzmień znad Wisły udało się, bazując na kompozycjach innych autorów, stworzyć własne, ciekawie brzmiące perełki. W pierwszych taktach, w rytmie fokstrota, wprowadza nas w radosny, taneczny nastrój Michał Rudaś, śpiewając "Bluzeczkę zamszową". Dalej pani Mika Urbaniak, w duecie z Gonzales Kolektiv swobodnie hiphopuje w "Już nigdy". The Bumelants zaskakują rześkim potraktowaniem standardu "Bo to się zwykle tak zaczyna". Marysia Sadowska daje sobie sprytnie radę z trudnym "Ta ostatnia niedziela", Janusz Szron poetycko melodeklamuje o "Jesiennych różach", a Aleksandra Nieśpielak kuszącym głosem namawia nas na seans "W małym kinie". Sławek Uniatowski klasycznie traktuje "Fredzia", gdy jego koleżanka Pinnawela jest pełna zmysłowości w funkowej interpretacji "Un Peu Demonde". Nawiązując do atmosfery imprezowego melanżu The Bumelants i DJ Twister, niczym woda z ogniem, rozprawiają o "Tango Milonga" i "A ja sobie gram na gramofonie". Novika dołącza odrobinę klubowego grania w dubowej wersji "Kiedy będziesz zakochany". Mocnym akcentem jest "Pikkunina" w eleganckim wykonaniu członków Muzykoterapii. Wreszcie Olga Szomańska-Radwan z odlotowym Smokee'm próbuje w nowoczesnych brzmieniach przeistoczyć się w "Jesienne róże". Na zakończenie pojawia się fragmencik popisu rozumienia współczesnego dj'owania samego producenta tego niezwykłego projektu - Seba Skalskiego. I tak mocnym uderzeniem kończy się płyta pachnąca dobrą muzyką, jazzem, luzem, wiosną, Warszawą, bo właśnie stolica była najbardziej przyjaznym jazzowi miejscem po naszej stronie Europy. Tam właśnie wymiękał niegdyś sam Mieczysław Fogg, a był to bardzo kapryśny twardziel.

(14 z 18 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji