Calvin i Hobbes 6. Rozwój nauki robi "brzdęk"

Watterson trzyma pion (2007-03-10)

Kamil Łaba  Więcej o recenzencie

Niewiele nowego można napisać o szóstym już tomie przygód Calvina i Hobbesa. Mówiąc krótko - na Wattersonie można polegać i jeśli komuś podobało się poprzednie pięć albumów, tym razem także nie będzie zawiedziony. Pomysły się oczywiście powtarzają - ale kto by nie chciał poznać kolejnych przygód astronauty Spiffa czy zobaczyć następnych śnieżnych rzeźb Calvina? Rysunki Wattersona są bezbłędne, jego sposób narracji - doskonały, a jego poczucie humoru tak ostre, jak zawsze. Polecam każdemu fanowi Calvina i Hobbesa. Moja ocena: 4.5/5

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Recepta na codzienny zabieg śmiechoterapii (2007-02-28)

Rafał Śliwiak  Więcej o recenzencie

Calvin rozbraja mnie, jak saper minę. Innymi słowy - zmienia moją minę z "jakiejś" na radosną i nieodmiennie wyposaża ją w antydepresyjny bezpiecznik, czyli szczery uśmiech. Dlatego poczytuję sobie komiks o tym brzdącu codziennie w niewielkich dawkach, traktując to jako zabieg śmiechoterapii. Oczywiście, nie na każdego prezentowany tutaj rodzaj humoru zadziała w ten sposób. Ale mnie stwierdzenia w rodzaju "gdyby nie mój własny przykład, w życiu bym nie uwierzył, że jeden dzieciak może mieć tyle sprytu" przyprawiają o paroksyzmy śmiechu. Tym, którzy jeszcze nie spróbowali, jak zadziała na nich stężona dawka perypetii Calvina, należy się kilka słów wyjaśnienia: kto, z kim i dlaczego. Komiks przedstawia krótkie scenki z życia niesfornego i nadpobudliwego sześciolatka Calvina, jego rodziców, którym uprzykrza życie, towarzysza zabaw - pluszowego tygrysa Hobbesa, koleżanki z klasy Zuzi, której dokucza, ale chciałby też od niej ściągać, nauczycielki pani Kornik, na którą malec bezskutecznie szuka sposobu, opiekunki Rosalyn, która jako jedyna jest w stanie z nim wytrzymać, szkolnego osiłka Moe, który zabiera mu zabawki, tudzież niezliczonych wytworów jego wyobraźni. Albowiem Calvin właśnie w wyobraźni przeżywa co chwila jakieś przerażające przygody: czy to jako astronauta na odległej planecie, czy detektyw w zakamarkach wielkiego miasta, czy superbohater Niesamowity Man, czy dinozaur wśród innych dinozaurów. W najnowszym tomiku do tych tworów wyobraźni dochodzą kolejne - związane z prowadzonymi przez Calvina "eksperymentami naukowymi". "Wynajduje" on m.in. duplikator, którego używa oczywiście do powielania własnej osoby. Niestety - jak też zresztą zwykle - rodzina Calvina nie daje się przekonać, że za te czy inne wykroczenia przeciwko domowemu ładowi i porządkowi odpowiadają Calvinowe "kopie". Do moich ulubionych motywów należą "wybory na tatusia". Co jakiś czas Calvin z zaaferowaną miną przedstawia ojcu "wyniki badań opinii publicznej w grupie sześciolatków". Zazwyczaj ojcowskie notowania spadają, co grozi mu tym, że "nie zostanie wybrany na następną kadencję". Oczywiście miałby większe szanse, gdyby podniósł kieszonkowe albo przedłużył wieczorne oglądanie telewizji. Ojciec nie pozostaje synowi dłużny. I kiedy ten przychodzi do niego z ważnymi pytaniami ("dlaczego stare zdjęcia są czarno-białe?"), "sprzedaje" mu wymyślone na poczekaniu i wygłaszane z profesorską miną niedorzeczności ("bo kiedyś świat był po prostu czarno-biały"). Komiks Billa Watersona udowadnia, że w codziennych sytuacjach - rodzinnych, szkolnych, podwórkowych - tkwią niezmierzone pokłady dobrego humoru, które wystarczy tylko odpowiednio zaprezentować. A jest to humor na różnych poziomach: od slapstickowych gagów, po wyrafinowany dowcip intelektualny. Zresztą po przeczytaniu kilku stron zaczyna śmieszyć nawet drobny, ale wiele mówiący, gest czy grymas twarzy. Śmiejąc się z perypetii bohaterów, śmiejemy się także po trochu z samych siebie - odnajdując własne doświadczenia czy to z pozycji niesfornego dziecka czy rodzica, który takie dziecko próbuje oswoić. Jak mówi ludowe porzekadło - śmiech to zdrowie. Chciałby się do tego jeszcze dodać, że śmiech z samych siebie - to zdrowie w najczystszej postaci.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji