Chicken street

Religijni pustelnicy (2011-06-08)

Ingalor Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Zamierzenie całej powiastki było ciekawe. Dwóch ostatnich Żydów w Afganistanie i przykład tego, jak bardzo można się różnić mimo wspólnej wiary. Główny bohater i narrator Szymon z ironią opowiada o sobie i jedynym kompanie Alfredzie. Rozbudowanie ich wspólnych historii byłoby ciekawe, a dostajemy tylko namiastkę. Wątek młodej Afganki Naemy wydaje się być tylko zbędnym tłem. Staje się kolejną ofiarą infantylnej wiary w dobre serce ludzi z Zachodu. Mogła być z tego ciekawa powieść, a wyszło małe czytadło. Szkoda.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trudno mi opowiadać o tej książce, prawdopodobnie dlatego, że historia opisana przez Amandę Sthers zrobiła na mnie duże wrażenie. (2010-02-20)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

"Chicken street" wygląda niepozornie. Pomyli się jednak ten, kto założy, że treść książki może być w jakikolwiek sposób determinowana przez to, że powieść liczy 166 stron, a rozmiarami nadaje się do niewielkiej torebki. "Chicken street" to bowiem książka o miłości. Miłości niespełnionej, motywującej ludzki los. Narratorem opowieści jest jeden z mieszkających niegdyś w Kabulu Żydów, Szymon. Opowiada on o swoim przyjacielu, o młodej kobiecie, która spodziewała się dziecka dziennikarza amerykańskiego, o rodzinie tegoż dziennikarza. Powraca pamięcią do czasu sprzed 15 lat i dzieli się z czytelnikami emocjami jakie towarzyszyły tamtym dniom. Istotą "Chicken street" jest wspomniana już miłość, przyjaźń, rygory kulturowo-religijne i jednocześnie wspólnota jaką tworzyć może wspólny obrządek religijny. Szymon opowiada dość sucho, choć z jego słów wyłaniają się postacie pełne nadziei, tęsknot, które z racji urodzenia, osadzenia w miejscu i czasie nie mogą się spełnić. Trudno mi opowiadać o tej książce, prawdopodobnie dlatego, że historia opisana przez Amandę Sthers zrobiła na mnie duże wrażenie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O kobietach w Afganistanie (2010-02-01)

montgomerry  Więcej o recenzencie

Książka, która zapewne poruszy serce każdego. "Chicken Street" to główna ulica w Kabulu w Afganistanie. Istnieje w rzeczywistości i wpisując jej nazwę w wyszukiwarkach można odnaleźć liczne zdjęcia wykonane na tej ulicy. Przy Chicken Street mieszkali dwaj Żydzi: siedemdziesięcioletni pisarz uliczny Alfred i równie starszy wiekiem szewc Szymon. Byli to jedyni Żydzi w Kabulu. Mimo, że przez czternaście lat niejednokrotnie spierali się, robili sobie na przekór i twierdzili, że łączy ich tylko wspólna modlitwa i żydowskie święta, to w piętnastym roku znajomości okazało się, że również łączy ich przyjaźń. Całą historię Alfreda i Szymona poznajemy dzięki opowieści tego ostatniego. Od początku powieści jesteśmy świadomi, że Alfred nie żyje, że został ukamienowany. Szymon opowiada nam o przyczynach tego tragicznego zdarzenia. Alfred zajmował się pisaniem listów w imieniu tych, którzy nie potrafili pisać. Pewnego dnia pojawia się u niego młoda, niemająca jeszcze osiemnastu lat piękna Naema. Oczywiście jak na Afgankę przystało musiała kryć swoją twarz pod grubą burką i musiał jej zawsze towarzyszyć mężczyzna. Był to głuchoniemy brat. Naema opowiada Alfredowi swoją historię: jak poznała Petera i dlaczego w jej łonie zaczęło tętnić nowe życie. Prosi Alfreda, aby ten napisał list do Amerykanina z prośbą o przyjazd i ratunek dla niej. Naema wie, bowiem, jaki czeka ją los, jeśli ciąża zostanie odkryta. Tu nie ma jednak szczęśliwego zakończenia. Mimo XXI wieku los Naemy jest z góry przesądzony i zależy od woli ojca i braci. Matka nie zdoła ochronić córki. Żona Petera nigdy nie wyjawi mu, że ukryła list z Afganistanu w sejfie. Ból, tragedia, cierpienie – tego jest w książce najwięcej. Bardzo polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji