Chopin: Koncerty Fortepianowe nr 1 i 2

Rozczarowanie (2009-03-10)

christomak  Więcej o recenzencie

Nie podzielam dość powszechnych zachwytów nad tymi nagraniami. Wszystko tu aż ocieka potem wylanym na pracowitych próbach, a całość skądinąd starannie wycyzelowanego wykonania spowijają ciężkie i gęste opary z laboratorium. Mówiąc krótko i węzłowato: nagraniom tym brakuje radości i świeżości. Pod tym względem wcześniejsze interpretacje KZ - oba koncerty z Giulinim i koncert e-moll z Kondraszynem - są dla mnie bezcenne. Mam nadzieję, że powrócą do katalogów, z których w żadnym wypadku nie powinny były zniknąć.

(2 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetne nagranie, ale nie genialne (2009-02-21)

Józef Kalisz  Więcej o recenzencie

Wykonanie dojrzałe, znacznie lepsze od nagrania koncertowego z Giulinim w 1978 roku. Podobnie jak tam, tu również Zimerman rozpoczyna grę z wielkim impetem. Ale potem rozpoczynają się już elegijne i zbyt rozmarzone wydłużenia wielu fragmentów koncertu, głównie fortepianowych. Te spowolnienia temp mają zalety, gdyż pozwalają pięknie wycyzelować fragmenty orkiestrowe, zwłaszcza śpiewne wejścia smyczków są wielkiej urody. Jednak z drugiej strony cierpi na tym linia melodyczna, co budzi pewne rozczarowanie. Dla porównania, długość części I wynosi 24'25, natomiast w nagraniu z Giulinim 19'55. Orkiestra miejscami gra zbyt miękko i słychać, że jest "świeża". Krystian Zimerman gra bardzo dobrze, ale - po wysłuchaniu tego samego koncertu w mistrzowskim wykonaniu Rafała Blechacza z Konkursu Chopinowskiego mamy już inny poziom referencyjny.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niepowtarzalny (2007-10-18)

Maria Momot  Więcej o recenzencie

Mam nagrania wielu wielkich wykonawców muzyki F.Chopina, a zwłaszcza koncertów, ale to cudo kwituję - nikt przed nim i nikt po nim już tak nie zagra!!! Z pełnym szacunkiem dla wszystkich wielkich pianistów.

(6 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialne

aimsoft

Absoultnie genialne! Nikt tego wcześniej tak nie zrobił i zgaduje, że nikt nigdy nie zrobi tego lepiej, bo tego się po prostu lepiej zrobić nie da. To, co się tam dzieje, jest po prostu nie do opisania. Nie słyszałem nigdy wcześniej pianisty o tak genialnej technice, to już wiedziałem od dawna. Ale też nikt nigdy wcześniej nie wydobył tyle z partii orkiestrowych tych koncertów. Nikt nie ma też takiego pomysłu interpretacyjnego na całość. No, a najbardziej zachwycające jest chyba opanowanie Zimermana we wszystkim, co robi... Nad tym się w ogóle nie ma co zastanawiać. Trzeba tego posłuchać!

(8 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

<a href="http://www.merlin.pl/firmy/meloman/merlin.html" target="_blank">Recenzja-Meloman</a>

Światowy Rok Chopinowski, ogłoszony w związku z przypadającą 17 października br. 150 rocznicą śmierci wielkiego kompozytora, stał się dla firm płytowych okazją zarówno do reedycji najciekawszych dawnych nagrań, jak i do przedstawienia nowych propozycji interpretacyjnych dzieł twórcy "Poloneza As-dur". W bogatej ofercie różnych stylów wykonawczych i prezentacji rozmaitych sposobów rozumienia i odczuwania muzyki Chopina płyta Krystiana Zimermana z koncertami e-mol i f-moll zajmuje miejsce szczególne i zasługuje na miano osiągnięcia artystycznego najwyższej rangi. Nasz znakomity pianista, bezkonkurencyjny zwycięzca IX Konkursu Chopinowskiego w roku 1975, pierwszego nagrania płytowego obydwu koncertów dokonał jeszcze pod koniec lat 70., z orkiestrą pod dyr. włoskiego dyrygenta Carlo Marii Giuliniego i właśnie wówczas - jak sam wspomina - po raz pierwszy pomyślał o możliwości wykonania kiedyś partii solowej i równoczesnego poprowadzenia orkiestry. Prawda, że niekiedy grywane bywają tak przez pianistów dyrygujących od fortepianu koncerty osiemnastowieczne Haydna lub Mozarta. Koncerty Chopina stawiają jednak bardziej skomplikowane zadania przed wykonawcami i nikt wcześniej nie zdecydował się na podjęcie tego rodzaju próby. Aby sprostać wszystkim ewentualnym problemom, Zimerman postanowił powołać s p e c j a l n ą orkiestrę, która miałaby mu towarzyszyć w realizacji odważnego pomysłu. Przybył do Polski i po wstępnych przesłuchaniach utworzył 55-osobowy zespół złożony z młodych, utalentowanych i entuzjastycznie nastawionych muzyków, zwany Polish Festival Orchestra. Efektem kilkumiesięcznej wspólnej pracy jest zapoczątkowane w Polsce, a odbywane obecnie w innych krajach europejskich, doskonale przyjmowane tournee koncertowe oraz opublikowane przez Deutsche Grammophon nagranie dokonane w sierpniu w Auditorium Giovanni Agnelli w Turynie. Od pierwszych taktów tego nagrania przykuwa uwagę niezwykle staranne opracowanie partytury. Partia orkiestrowa, traktowana zazwyczaj jako drugoplanowy akompaniament, czasem nawet skracana, tu nabiera równorzędnego znaczenia partnera solisty. Udało się Zimermanowi wydobyć sporo niedostrzeganych dotąd szczegółów i barw w instrumentacji, nadać całości pełne blasku prawdziwie symfoniczne brzmienie. Ale oczywiście najważniejsza pozostała nadal partia solowa zagrana również świeżo i odkrywczo. Zachowuje ona w tym wykonaniu coś z ducha romantycznej improwizacji. Bardzo swobodne tempa, urzekająco pięknie poprowadzone tematy kantylenowe, błyskotliwe i idealnie precyzyjne figuracje, bardzo plastycznie i bez cienia sztuczności podkreślone taneczne rytmy krakowiaka i mazura w finałach to bodaj najważniejsze cechy tej fascynującej interpretacji.

(12 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji