Ciotka Julia i skryba

Książka doskonała, redakcja tragiczna (2011-02-18)

akayla  Więcej o recenzencie

Książkę czytałam w oryginale i zakochałam się w tym języku i humorze. Pięknie wydana polska wersja skusiła mnie do zakupu. Niestety na stronie 12. książki można przeczytać: "(...) jakiego zawodu mogłyby doznać gospodynie domowe, które rozczulały się nad głosem Luciana Pando, gdyby ujrzeli jego zdeformowane ciało (...)". A na stronie 13. "(...) w najgorszym przypadku decydował o zakupie na podstawie tytułów albo po prostu na los szczęścia". Tak karygodne błędy powodują, że cała radość z lektury pryska, a czytanie książki zamiast zwiedzania niezwykłych krajobrazów i poznawania nowych światów przypomina próbę przejechania rozgruchotanym maluchem przez Warszawę po zimie (całą uwagę pochłania wypatrywanie kolejnych metrowych dziur w drodze). To brak szacunku dla czytelnika, ale przede wszystkim do autora tej wspaniałej książki.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Romeo i jego żona (2011-01-02)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Mario Varguitas , młody utalentowany radiowiec , student prawa popada w nielada kłopoty , których źródłem staje się nagły paroksyzm wielkiej miłości do tytułowej ciotki Julii. Osiemnastoletni mężczyzna i trzydziestodwuletnia kobieta z wielką determinacją pokonują przedziwne przeszkody uniemożliwiające im zawarcie związku małżeńskiego. Oprócz pragnienia zostania mężem zakazanego owocu Mario pragnie zostać pisarzem. Zaprzyjaźnia się z Pedro Camacho, tytułowym skrybą, autorem fascynujących audycji radiowych, które zjednały mu rzesze fanów z niecierpliwością wyczekujących przed odbiornikami radiowymi na kolejne ich odcinki. Zaskakujące przygody radiowych bohaterów urywają się zawsze w kulminacyjnym momencie serią pytań , na które znajdujemy odpowiedź dopiero po przeczytaniu fragmentu perypetii Mario. Taka konstrukcja fabuły podkręca emocje czytelnika dopingującego głównego bohatera w staraniach do osiągnięcia swoich życiowych celów jak również wywołuje niezaspokojoną ciekawość co do dalszych losów bohaterów słuchowisk radiowych Pedra. Świetna książka. Wywołuje żywe emacje, śmiech, łzy a przede wszystkich zadowolenie z poświęconego czasu na jej lekturę

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

miłość nie zna granic. (2010-10-22)

barbara petryka  Więcej o recenzencie

Historia dojrzewającej miłości pomiędzy głównym bohaterem a jego ciotką. Czyta się lekko, więc gorąco polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ciekawa (2010-03-15)

Dagmara Janiszewska  Więcej o recenzencie

Książka mnie wciągnęła. Na początku opis romansu pomiędzy Mario i ciotką Julią była nużąca i gdyby tylko ta historia była przedmiotem książki, nie dobrnęłabym nawet do połowy. Na szczęście przeplatają ją opowiadania Pedro Camacho, które są bardzo wciągające, intrygujące i kończą się zawsze w momencie, kiedy "wszystko się może wydarzyć". W drugiej połowie role się zamieniły. Opowiadania Pedro, które stają się coraz bardziej pogmatwane i nie mają sensu, przerzucałam skanując tylko najważniejsze momenty. Natomiast romans don Mario i Julii nabrał kolorów. Książka ładnie wydana, w której niestety nie obyło się bez literówek i błędów stylistycznych. Minus za końcówkę, która moim zdaniem nic nie wniosła do całości.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powalająca! (2009-08-18)

Xiao Yu  Więcej o recenzencie

Bajecznie żywa powieść, pełna kolorów i te niesamowite historie radiowe, przeplatające główny wątek. To pierwsza powieść Llosy, z którą miałam do czynienia i na pewno nie ostatnia. Już czekają na mojej półce następne. Polecam gorąco każdemu na sam początek podróży w fantastyczny świat Mario Vargasa Losy.

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam! Po lekturze spędziłem kilka godzin w Internecie, aby znaleźć więcej informacji na temat tej historii (2009-06-25)

Robert Podpłoński  Więcej o recenzencie

Nie umiem pisać recenzji, więc po prostu napiszę, co myślę o tej książce. Książka warta przeczytania. Pomysł z przeplataniem się historii naprawdę super. Czytałem kilka książek Llosy i wszystkie mi się podobały. W jego pisaniu (może po świeżej lekturze "Niegrzecznej dziewczynki") trochę jednak przeszkadza mi ten autobiograficzny ton. Czyni bowiem książki trochę do siebie podobne. Bohater jest humanistą, ma 18 lat, ale jest znawca sztuki, literatury, dziennikarzem, pisarzem itp. Marzy mu się Paryż i zawód pisarza. Natomiast książkę czyta się bardzo dobrze. Podobnie jak już ktoś wcześniej napisał z historii miłosnej najbardziej urzekło mnie właśnie zdanie o przysiędze choć 5 lat szczęścia. Naprawdę po tym zdaniu życzyłem im dozgonnej miłości, choć liczyłem na 8. I podobnie na początku drażniły mnie te ciągłe trzymania za ręce, przytulania, pocałunki w usta. Jednak patrząc na to z punktu widzenia osiemnastolatka, chyba jednak dobrano właściwe słowa i właściwe emocje. W każdym razie ja jako nastolatek myślałem podobnie, właśnie z takimi akcentami. Historia mnie tak wciągnęła, że po lekturze wiele godzin szukałem w Internecie informacji o prawdziwej historii tego związku. Niestety książka Julii: "Lo que Varguitas no dijo" (Czego nie powiedział mały Vargas) nie jest osiągalna i trudno skonfrontować ich punkty widzenia. Dużo śmieszniejszą, lżejszą oraz wydaje się ciekawszą częścią książki są historie Pedro Camacho. Polecam.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Absolutnie wciągająca! (2008-11-23)

Michał Modzelewski  Więcej o recenzencie

Pozycja obowiązkowa, i to nie tylko dla sympatyków literatury iberoamerykańskiej! Ta powieść to literacki majstersztyk. Autor wciąga czytelnika w niesamowitą, wielowątkową podróż nie tylko po Limie, gdzie w większości skoncentrowana jest akcja powieści, ale i zaprasza do zaznajomienia się z duchem Ameryki Południowej - barwnym korowodem jej mieszkańców, gdzie przeplatają i asymilują się wpływy tak wielu kultur. Sam zamysł powieści nie jest może odkrywczy; 18-latek zakochuje się w starszej od siebie o 14 lat kobiecie, która na dodatek jest jego ciotką (co wynika z samego tytułu, ale i rozwódką. Historia tego związku opowiedziana jest jednakże po mistrzowsku - cóż, tego właśnie można się spodziewać po autorze!

(7 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Literatura patchworkowa najwyższej próby! (2008-11-22)

ilona pawłowska  Więcej o recenzencie

Główny bohater to podobno sam Llosa (za tę informację funta kłaków nie dam - bo ten pisarz akurat manipuluje swoim życiorysem i wciąż puszcza oko do czytelnika), a jego ciotka, to... jego ciotka (potem żona). Łączy ich bardzo ciekawa więź, ale (z całym szacunkiem dla wielbicieli historii miłosnych) dużo ciekawsze rzeczy dzieją się na drugim planie... Konstrukcja tej książki jest arcyciekawa - jednocześnie z głównym wątkiem, czyli historią pracowników radia panamskiego, mamy do czynienia z fragmentami telenowel radiowych tytułowego skryby. Wychodzi z tego niezłe zamieszanie i czytelnik nie od razu orientuje się, co jest jawą, a co snem. Ale o to chodzi! Na tym polega zabawa i kunszt pisarski Llosy. I gwarantuję - jakkolwiek zawile brzmią zapiski z mojej recenzji - wszystkie wątki splatają się w doskonale skomponowaną powieść, a każde słowo, które pada w tekście (choćby najbardziej niedorzeczne) znajduje uzasadnienie w kolejnych rozdziałach. tylko Llosa potrafi pisać z takim wdziękiem.

(8 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mario jest po prostu mistrzem (2008-04-15)

WALDEK BALCER  Więcej o recenzencie

Jak kiedyś wspomniałem, „Ciotka Julia i skryba” stoi na szczycie mojej listy powieści miłosnych i martwi mnie to, iż nie potrafię tego uzasadnić, gdyż opowiedziana historia ociera się o banał. Jednak wiedząc, że opisane zdarzenia miały miejsce dawno temu, dochodzimy do wniosku, iż życie jest banalne, ale opisane w tak piękny sposób nabiera swoistego uroku. Łowcom sensacji książki nie polecam, ponieważ Mario ożenił się z siostrą żony wujka, co nie wydaje mi się zbyt szokujące, ani zakazane. Nie znajdą państwo również dramatów wyjętych z „M jak miłość”. Tutaj romans nawiązuje się niemal niezauważalnie, a kończy jeszcze dziwniej. Co ciekawe, w powieści nagminnie występuje znienawidzone przeze mnie trzymanie się za ręce i całowanki w kinie (drażni mnie to w sztuce, nie w życiu), a jednak nie mogę się oprzeć tej historii. Przyczyna tkwi w jednym zdaniu wypowiedzianym przez Julię. Gdy Mario się oświadcza, ona mówi, iż wyjdzie za niego, jeśli obieca jej pięć lat wspólnego życia. Nikt nie wspomina o stu latach czy miłości do grobowej deski. Sam jestem zwolennikiem jednego związku na całe życie, ale podejście Ciotki urzekło mnie straszliwie. A jak już wspomniałem o „M jak miłość”… parzyste rozdziały powieści – z wyjątkiem ostatniego – wypełniają odcinki powieści radiowych pisane przez tytułowego skrybę, Pedra Camacho. Można się uśmiać po pachy śledząc dramaty rodzinne w stylu naszych kochanych telenowel. Każdy bohater wykreowany przez skrybę, to mężczyzna w kwiecie wieku, czyli około pięćdziesiątki, „o wysokim czole, orlim nosie, przenikliwym spojrzeniu oraz prawym i szlachetnym charakterze.” Od pewnego momentu odcinki mieszają się, gdyż nawet tytan pracy w osobie Pedra Camacho nie jest w stanie zapanować nad takim nagromadzeniem postaci. Mylą się imiona, miejsca, zawody, w jednym odcinku ktoś ginie, pojawia się w innym, krótko mówiąc: wszystko zmierza ku katastrofie, tak więc powinna to być przestroga dla „twórców” taśmowej produkcji, ale również dla widzów, którzy – moim zdaniem – są po prostu oszukiwani. W czasie trwania powieści Pedro jest człowiekiem znanym i bogatym, Mario klepie biedę, jednak miejsca, w jakich znajdują się pod koniec historii nie pozwalają mieć wątpliwości, która droga jest właściwa. Na koniec dwie uwagi: nie polecam oglądać filmu – choć Peter Falk w roli Camacho prezentuje się świetnie – a już na pewno nie przed lekturą. I coś dla zboczeńców takich jak ja. Książki Mario Vargasa Llosy w wydawnictwie Znak są rajem nie tylko dla duszy. Twarda oprawa, ciekawe okładki, żółtawy, mocny papier i nawet zdjęcia autora są dostosowane do klimatu poszczególnych powieści. Po prostu majstersztyk. Mam wszystkie powieści Vargasa, ale kupię każdą po raz drugi, jeśli tylko ukarze się nakładem tego wydawnictwa.

(10 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jedna z moich ulubionych (2008-04-09)

habi  Więcej o recenzencie

Perełka wśród literatury latino. Przezabawna, obok "Pantaleona", najlepsza powieść Llosy. Polecam.

(1 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji