Comédia infantil

Comédia infantil (Chronicler of the Winds) (2011-09-01)

Emilia Stawicka  Więcej o recenzencie

Tęsk­nota, ucieczka, cierpienie, a może przy­jaźń, zmiana bądź walka o tak zwane lep­sze jutro? — tak wiele moż­li­wo­ści okre­śle­nia prze­wod­niej myśli powieści pozo­sta­wia czy­tel­ni­kowi Hen­ning Man­kell w książce Come­dia infan­til. Rów­nież ja z myślą o poten­cjal­nych czy­tel­ni­kach Man­kella, pozo­sta­wię tą kwe­stię nierozstrzygniętą. Zachę­cona pozy­tyw­nymi recen­zjami i opi­niami doty­czą­cymi twór­czo­ści Man­kella, przy­go­to­wy­wa­łam się na pio­ru­nu­jące dozna­nia i nie­zwy­kle urze­ka­jącą fabułę. Muszę jed­nak przy­znać, że po roz­po­czę­ciu czy­ta­nia Come­dii, żadnych pio­ru­nów nie doświad­czy­łam, mało tego — nie zauwa­ży­łam nawet malut­kiej iskierki. Początek książki obfi­tu­jący w opisy histo­ryczne był dla mnie naprawdę nużący, w związku z czym odło­ży­łam tą książkę na lep­szy, wła­ściwy moment. Owy moment nadszedł parę dni póź­niej, gdy po pro­stu nie mając pod ręką innej książki, sięgnę­łam wła­śnie po tę lek­turę i prze­cho­dząc do tak zwa­nej “fabuły właści­wej”, zosta­łam przez nią cał­ko­wi­cie pochłonięta. Maputo, noc, strzały, postrze­lony chło­piec, następ­nie już retro­spek­tywny powrót do dwóch świa­tów zamknię­tych we wspo­mnie­niach Nelia — dom, jako wio­ska rodzinna, szczę­śliwe życie u boku rodzi­ców, zbu­rzone potem przez bru­talną ingeren­cję mor­der­ców, zwo­len­ni­ków “nowego porządku”. Dalej krzywda, upo­ko­rze­nie, samotna tułaczka i nowy ład w postaci życia ulicz­nego w gru­pie bezdom­nych dzieci. Znowu powrót do początku, będą­cego jed­no­cze­śnie koń­cem — koń­cem opo­wie­ści i życia chłopca. Kolejne fakty z życia Nelia poka­zują, jak bez­względny potrafi być czło­wiek dla dru­giego czło­wieka. Reali­styczne opisy mor­dów doko­ny­wa­nych na nie­win­nych ludziach były momen­tami naprawdę prze­ra­ża­jące i zmu­szały mnie do zła­pa­nia kilku odde­chów i krót­kiej prze­rwy w czytaniu. Nelio — doro­słe, “stare” dziecko, sym­bol czło­wieka doświad­czo­nego przez los, repre­zen­tuje tak naprawdę szer­sze grono ludzi — osoby żyjące “obok nas”, wal­czące o każdy dzień, potrze­bu­jące, ale nie ocze­ku­jące lito­ści, nie­po­sia­da­jące niczego, a zara­zem posia­da­jące wszystko — umie­jęt­ność dostrze­ga­nia piękna i war­to­ści w każ­dym aspek­cie codzien­no­ści życio­wej, a nawet śmierci. Bo prze­cież Nelio nie był po pro­stu bied­nym i brud­nym małym ulicz­ni­kiem. Przede wszyst­kim był wyjąt­ko­wym czło­wie­kiem, nie­po­ję­tym, wie­lo­znacz­nym, jak rzadki ptak, o któ­rym wszy­scy mówią, choć nikt wła­ści­wie go nie widział. Pod­su­mo­wu­jąc — ostat­nio mocno zaska­kuje mnie fabuła ksią­żek, które wybie­ram. Cza­sami wybór ten jest czy­sto przy­pad­kowy, cza­sem zaś ściśle okre­ślony i uza­leż­niony od recen­zji prze­czy­ta­nych przeze mnie w sieci. Moja począt­kowa opi­nia doty­cząca danej książki coraz czę­ściej różni się jed­nak od tej koń­co­wej, jak było rów­nież w tym przypadku.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pięknie opowiedziana historia (2010-11-13)

Ola Ciepłuch  Więcej o recenzencie

Przepiękna, urzekająca baśń o życiu mozambickiego chłopca. Opowiedziana bardzo ładnie, czyta się łatwo i przyjemnie. Napisana by wzruszać, łapać za serce. Jednak mimo wszelkich zalet nie mogę nazwać jej arcydziełem.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Współczesna przypowieść (2010-04-27)

Izabella Urbańska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Świat przedstawiony przez Mankella z jednej strony jest mocno zakorzeniony we w okrutnej wojennej współczesności konkretnego kraju Czarnego Lądu, z drugiej zaś istnieje w rzeczywistości oniryczno – baśniowej, gdzie duchy i ludzie żyją obok siebie, a jawa zazębia się ze snem tak, że nie wiadomo, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie. Czytając tę niezwykłą powieść, czytelnik może przeżyć swego rodzaju deja vu, jest w niej bowiem ta sama wrażliwość i niezwykłość, którą odnaleźć można u wielkich pisarzy iberoamerykańskich – Marqueza czy Sabato. Narzucają się też inne skojarzenia – z prozą Allende i Coelho. Losy Nelia – chłopca ciężko doświadczonego przez wojnę można odczytać także jako przypowieść o kondycji ludzkiej, o złu, któremu trzeba się przeciwstawiać, o wartości życia ludzkiego zawierającej się w samym fakcie istnienia. Padające co jakiś zdania – drogowskazy, zdania – sentencje mówiące o prawdach znanych i oczywistych, lecz często zapomnianych, jeszcze bardziej upodabniają ten utwór do przypowieści. Dobra lektura dla tych, którzy lubią i umieją współodczuwać i zachowali w sobie pierwotną, dziecięcą wrażliwość.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poruszająca Wersja Mankella (2010-02-17)

magdalena Buczyńska  Więcej o recenzencie

Do tej pory czytałam Mankella w postaci kryminalnej ,ta powiesc jest inna.Nie gorsza ,nie lepsza -inna.Nie pozostawia obojętnym a czyta się lekko .Bardziej znamy okrucieństwo pod znakiem holokaustu a tu spotykamy je w bardziej egzotycznej wersji .Mniej znane ,tym bardziej warte poznania

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pięknie opowiedziana, ponadczasowa historia. Uczy człowieczeństwa (2010-01-04)

MateuszF84  Więcej o recenzencie

Ta książka zdziwi fanów szwedzkiego pisarza, bo to nie kryminał jak większość powieści Mankella. To piękna i wzruszająca opowieść o życiu i śmierci młodego, tragicznie doświadczonego przez los dziesięcioletniego chłopca. Opowiedziana z pasją, pełna metafor i ciepła. Uczy jak zachować człowieczeństwo w obliczu tragedii jakie nas spotykają. Pokazuje nam na co mamy zwracać uwagę by żyć godnie, z umiarem i cieszyć się chwilą, czerpać radość z pomocy i codziennych czynności. Jest to również brutalna opowieść dotykająca problemu dzieci żyjących w krajach opętanych wojną, gdzie muszą walczyć o przetrwanie a ich marzeniami są rzeczy przyziemne, dla niektórych wręcz zwyczajne, codzienne. Jest to smutne ale prawdziwe. Powieść czyta się przyjemnie i szybko. Przemyślanie skonstruowana bez zbędnych opisów. Czytajcie i bierzcie przykład z Nelia. Polecam!!!

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka fajna, ale nie na 5 gwiazdek (2009-08-15)

luxxus  Więcej o recenzencie

Książka (podobnie jak większość Pana Henninga) napisana oszczędnym, prostym (a przez to nie nużącym zbytnim wyartyzmowaniem) językiem. Autor skupia się na przeżyciach wewnętrznych narratora, który po poznaniu pewnego chłopca przechodzi wewnętrzną metamorfozę i na nowo określa życiowe priorytety. Po jej przeczytaniu uświadomiłem sobie po raz kolejny jak wiele mamy my - szczęśliwie urodzeni Europejczycy. Książka pozostawia piętno w głowie odbiorcy i sprawia, że nie tylko bohater powieści, ale i czytelnik ma ochotę na nowo określić cele i życiowe priorytety.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

mistrzostwo (2009-05-13)

Jacek Stępień  Więcej o recenzencie

Hening potwierdza swoje mistrzostwo, książka w sposób bez kamuflażu opisuje życie 10 - 12 letnich dzieci żyjących w miastach Mozambiku, który to po odejściu w latach 50 XX w kolonizatorów odzyskał niepodległość, ale stracił niestety więcej...wielka i wzruszająca proza

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ulubiona... (2008-11-03)

Dominika Pogudz  Więcej o recenzencie

Wzruszająca, przerażająca, okrutna... Jakże brak nam takich książek, aby zobaczyć jak to jest, kiedy nie ma się nikogo. Polecam tym, którym małe rzeczy nie są obojętne. Warto!!!

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Inna, mocna, baśniowa... (2008-06-12)

habi  Więcej o recenzencie

Opowieść momentami tak okrutna, że nie wiadomo czy to baśń, czy fakty. Godna polecenia, świetna proza. Czyta się jednym tchem.

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bynajmniej nie infantil... (2008-04-17)

Jarosław Czechowicz  Więcej o recenzencie

Pewnej nocy na deskach oświetlonej sceny teatru Dony Esmeraldy rozlegają się strzały, a później piekarz Jose Antonio Maria Vaz odnajduje zakrwawionego chłopca, którego wynosi na dach i opatrując jego rany, wysłuchuje niezwykłej opowieści. Brutalnie skrzywdzony w dzieciństwie Nelio jako dziesięcioletni chłopiec wydaje się być już doświadczonym starcem. Nelio opowie historię dwóch rodzin - tej prawdziwej, zniszczonej przez rebeliantów i tej drugiej, ulicznej, kalekiej, brudnej i obdartej, ale jedynej prawdziwej i akceptującej chłopca. Dlaczego Vaz poświęca mu tak wiele uwagi? Nelio to nie jest zwykły chłopiec. Nelio to kontestator, mały prorok, mędrzec i przywódca dzikiego stada młodych ludzi żyjących na ulicy. Chłopiec to legenda już za życia. Legenda, którą należy zapamiętać i opowiadać. "Bo przecież Nelio nie był po prostu biednym i brudnym małym ulicznikiem. Przede wszystkim był wyjątkowym człowiekiem, niepojętym, wieloznacznym, jak rzadki ptak, o którym wszyscy mówią, choć nikt właściwie go nie widział". Jest więc umierające na dachu piekarni dziecko symbolem i fantasmagorią, jest realnym doświadczeniem Vaza i jest także ulotnym niczym wiatr znad oceanu uosobieniem pewnych uniwersalnych prawd o życiu. Przedwcześnie dorosły rzecznik prawdy o brutalnym świecie dokonuje swojego rodzaju spowiedzi. Jest bowiem powieść Mankella swoistym tekstem konfesyjnym, tekstem po cichu zapisanym i teraz niejako szeptanym nam na ucho. W smutnej opowieści Nelio on sam rodzi się na nowo, opowiadanie staje się dlań formą duchowej terapii, dzięki której może już za życia pojednać się z duchami z zaświatów i po raz ostatni pełną piersią "połykać wiatr", który go owiewa. "Opowiadam, żeby utrzymać się przy życiu. Dokładnie tak samo, jak kiedy uciekałem od bandytów, a biegło moje życie, tak teraz życie leży w słowach, które opisują, co się stało". Pomiędzy poszczególnymi słowami ukryje się prawda i tylko dzięki wypowiadanym słowom ta prawda nabierze znaczenia.

(12 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji