Cukiernia Pod Amorem. Hryciowie

Rozczarowanie (2012-05-21)

Monika Warowny  Więcej o recenzencie

Poprzednie tomy "połknęłam" w ekspresowym tempie. Były naprawdę świetne. Niestety ostatnia część mnie mocno rozczarowała. Zamykałam książkę i byłam zła, że dałam się w to wciągnąć, że czekałam na koniec, który tak naprawdę nie nastąpił. Jakby autorka miała deadline i trzeba było napisać cokolwiek. Nie podobało mi się skakanie po wątkach i bohaterach, szybkie omawianie ich dziejów - zupełnie niepodobne do poprzednich części. I przekonałam się, że nie lubię otwartych zakończeń. Bardzo mi szkoda, że taka ciekawa przygoda tak się skończyła.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniała kontynyacja (2012-01-07)

Izas  Więcej o recenzencie

Z niecierpliwością wyczekiwałam trzeciej części Cukierni Pod Amorem. Nie zawiodłam się na tej lekturze. Tajemnice rodzinne z historią w tle, ciekawa akcja i do tego piękna polszczyzna. Jako, że każda z częsci sagi pojawiała się w księgarniach w sporoych odstpach czasu na pewno jeszcze wrócę do tej lektury by przeczytać wszystkie tomy jeden po drugim.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

brawo dla autorki za utrzymanie poziomu (2011-12-15)

ostrbe  Więcej o recenzencie

Nie wierzyłam, że Pani Małgorzacie uda się napisać trzy części tej samej opowieści na jednakowo wysokim poziomie. A jednak się udało. Każda z części ma swój odrębny klimat, bo każda opowiada nam o innych czasach, ale cały czas nie zapominamy, że poznajemy koleje losu jednego rodu. Historia prowadzona jest przejrzyście, logicznie, bez trudu jesteśmy w stanie prześledzić koligacje poszczególnych bohaterów. Szkoda, że to już koniec, ale ten koniec zwieńcza naprawdę dobre dzieło.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Hryciowie (2011-11-29)

markietanka  Więcej o recenzencie

Wreszcie się doczekałam - III tom "Cukierni pod Amorem" trafił w moje ręce! Cudna okładka i piękna historia wewnątrz - czegóż chcieć więcej?! Jedno wiem na pewno - muszę dokupić brakujące tomy (czytałam biblioteczne), bo na pewno za jakiś czas powrócę do nich i przeczytam "Cukiernię" w całości bez przerw pomiędzy tomami :) Trzeci tom opowiada dalszy ciąg losów rodzin Cieślaków, Zajezierskich i Hryciów, bohaterów poznanych w dwóch poprzednich tomach. Obserwujemy historię z dwóch perspektyw - mamy powiązane lata 90-te oraz okres II wojny światowej. Główną bohaterką jest Celina Cieślak, która zakochuje się w młodości w Adamie Toroszynie, synu Giny Weylen. Ich losy poprzez lata splatają się i rozplatają - w efekcie nie jest im dane być razem.... Towarzyszymy im przez cały okres wojennej zawieruchy. W obu rodzinach dużo się dzieje - Gina Weylen zostaje porwana przez ludzi Hitlera, umiera Mila, Zyta, Zajezierzyce zostają wzięte przez okupanta.... Po wojnie Celina wychodzi za mąż za mistrza cukiernika, Leona Hrycia, dużo starszego, którego nigdy nie pokochała. Adam Toroszyn osiada zagranicą, gdzie również ma żonę i syna. Po jej śmierci, po latach przyjeżdża z synem i wnukiem do Polski. Bardzo mu zależy na spotkaniu z Celiną.... czy będzie im dane spotkać się i porozmawiać? Czy Iga wyjaśni tajemnice pierścienia? Jak skończy się historia braci Hryciów z piękną Heleną? "Cukiernia Pod Amorem" to niezwykła saga rodzinna. Ciepła historia, wzbogacona tajemnicami rodzinnymi przykuwa czytelnika jak magnes i chwyta za serce. Napisana lekkim, plastycznym językiem. Przemyślane i spójne postacie bohaterów budzą sympatię. Niesamowita atmosfera i klimat powieści sprawiają, że czuje się zapachy i smaki, uczestniczy się w wydarzeniach - czytelnik prawie czuje się członkiem tej wielkiej rodziny. Chętnie skusiłabym się na francuskie rożki z prażonym jabłuszkiem, prawie czuję jak rozpływają się w ustach...:) "Cukiernia Pod Amorem" to cykl, którego się nie zapomina! Szkoda, że to już koniec....Jeszcze tyle sytuacji pozostaje niewyjaśnionych - aż się prosi o dopisanie kolejnego tomu. :)

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

rozczarowanie (2011-11-17)

ILONA GŁOGOWSKA  Więcej o recenzencie

Z niecierpliwością czekałam na III tom i ... rozczarowałam się. Pani Gutowska straciła "parę", język jakim napisana jest trzecia część jak z powieścidła dla pensjonarek, a już wątek Giny?! Biedna Wielka Aktorka, która grała na nosie Goebelsowi... I razi mnie bardzo jednowymiarowy i bardzo powierzchowny szkic postaci. To tyle, nie polecam, szkoda czasu i oczu.

(1 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

szkoda.... (2011-11-15)

joanna Pych  Więcej o recenzencie

Napiszę tak - szkoda, że to już koniec. :(((

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

średnia (2011-11-09)

rowena77  Więcej o recenzencie

Pani Małgorzata normalnie mi podpadła. Trzy tomy sagi ponad czterystastronicowe, ta ostatnia to prawie pięćset stronic miała, i chyba oczywiste jest, że oczekuję mocnego zakończenia. A tu jedne wątki wytłumaczone, inne niedopowiedziane, tajemnice nie wszystkie odkryte, rozczarowana jestem. W pierwszej chwili pomyślałam, że może to taka furteczka dla autorki, aby napisać część czwartą, ale nie ma co się czarować, nie była by to chyba mocna książka. Z całej trójki pierwsza część "Zajezierscy" była najlepsza, pozostałe dwie części już były tylko jej cieniem, ale Cukiernia ma to do siebie, że jak się przeczyta pierwszą część, to ma się ciśnienie na pozostałe. Powieść ma taką moc, że nie można tak sobie pozostawić jej bohaterów, trzeba znać ciąg dalszy i już. Nie chcę opowiadać fabuły, ale powiem o dwóch rzeczach, które mi się podobały. Po pierwsze czytając tą książkę ma się ciekawe tło historyczne, można kawałek historii Polski liznąć i nawet fajnie się to czyta, mimo wojen, powstań, i trudów życia za komunizmu. Druga sprawa to mnogość postaci. W pierwszej części się gubiłam, oglądałam szczegółowo drzewa genealogiczne, index osób, żeby się nie pogubić. W drugiej części zaglądałam na tyły już niewiele, a przy trzeciej ani razu, mimo że dwie pierwsze części czytałam zimą, i od tego czasu mogłam pozapominać niektóre osoby, tymczasem siedziały mi wszystkie w głowie i czekały grzecznie na ciąg dalszy.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetne! (2011-11-04)

Ewa Madejska  Więcej o recenzencie

Pierwsze dwa tomy mnie oczarowały i na trzecim również się nie zawiodłam. Świetnie napisana barwna żywa historia, od której nie mogłam się oderwać. Ciekawe czy będzie kolejna... Polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trochę szkoda... (2011-10-29)

Renata Tułacz  Więcej o recenzencie

Bardzo przywiązałam się do tej rodzinnej historii, a tu już koniec. Czuję pewien leciutki niedosyt związany z mało ciekawym rozwiązaniem zagadki rodzinno- archeologicznej. Natomiast losy Giny w czasie II wojny światowej autorka przedstawiła niezwykle ciekawie. Trochę w niej Ordonki, a trochę Marleny Dietrich. Jej wędrówki, ucieczki, ukrywanie się, udawanie choroby, to wspaniała historia przygodowa. Nie dziwię się, że bledną przy niej inne postaci. Bardzo dobra książka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Do Recenzentki01 (2011-10-18)

martagieks  Więcej o recenzencie

Jednocześnie autor udzielając licencji, zapewnia Merlin.pl SA, że utwór jest oryginalny oraz jest wynikiem własnej intelektualnej pracy autora, nie narusza praw autorskich osób trzecich. W przypadku nieprawdziwości powyższych oświadczeń autor ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za naruszenie ich praw.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji