Czekając na śnieg w Hawanie

Carlos Eire Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 444

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

Wrzesień 2005 - "Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem Kubańczykiem". W 1962 roku Carlos Eire był jednym z 14 000 dzieci wywiezionych samolotami z Kuby - Rewolucja oddzieliła go od rodziny, ojczyzny i dzieciństwa. Wspomnienia o życiu Carlosa w Hawanie, które dobiegło końca, kiedy miał zaledwie jedenaście lat,...

Pełny opis produktu...

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Czekając na śnieg w Hawanie

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: Carlos Eire
Wydawnictwo:: Zysk i S-ka , Wrzesień 2005
Seria:: Kameleon
ISBN:: 83-7298-810-2
Liczba stron:: 444
Wymiary:: 125 x 195 mm
Tłumaczenie:: Tomasz Bieroń
Sprawdź inne tytuły:: Carlos Eire

Kategorie:: biografie > wspomnienia
proza obca > powieść

"Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem Kubańczykiem". W 1962 roku Carlos Eire był jednym z 14 000 dzieci wywiezionych samolotami z Kuby - Rewolucja oddzieliła go od rodziny, ojczyzny i dzieciństwa. Wspomnienia o życiu Carlosa w Hawanie, które dobiegło końca, kiedy miał zaledwie jedenaście lat, stanowią trzon tych niezwykłych, barwnych, głęboko zapadających w pamięć wspomnień.
Czekając na śnieg w Hawanie to zarazem egzorcyzm i oda na część raju utraconego. Kuba z czasów młodości Carlosa - z jej jaszczurkami, turkusowym morzem i skąpanymi w słońcu sjestami - staje się wyspą potępienia, kiedy 1 stycznia 1959 roku palący cygara partyzant nazwiskiem Fidel Castro obala prezydenta Batistę. Nagle muzyka na ulicach zaczyna brzmieć jak ogień karabinów maszynowych. Boże Narodzenie zostaje zdelegalizowane, opozycjonizm polityczny oznacza więzienie i wielu kolegów Carlosa wyjeżdża do kraju tak odległego i niewyobrażalnego jak Stany Zjednoczone. Carlos też tam trafi i zrealizuje marzenia swojej matki, stając się nowoczesnym Amerykaninem - nawet jeśli jego dusza pozostanie w opuszczonej ojczyźnie.
Utrzymana w klimacie wyznań ksiąźka Czekając na śnieg w Hawanie jest pieśnią żałobną dla kraju przodków i czułą pochwałą ducha narodowego Kubańczyków na całym świecie.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Czekając na śnieg w Hawanie
Autor:: Carlos Eire

Pragnąc niemożliwego. (2005-09-28)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka! Więcej o recenzencie

Kuba. Hawana. My znamy tylko tą jej złą twarz. Nie wiemy, iż kiedyś była to cudowna, bajkowa wyspa, nim zagarnął ją pewien partyzant – Fidel Castro. Dla nas kojarzy się z biedą, wojskowym reżimem... ale też z muzyką, cudowną, porywającą za serca „Buena Vista Social Club”, płynącą prosto z udręczonych dusz. To aktualnie kraina, w której mieszają się dwie skrajności, idealny koszmar, z cudem tworzenia... Oraz świat, z którego się ucieka. Nie zawsze szczęśliwie. Jeszcze do niedawna, głośna była sprawa małego chłopca, którego matka, kosztem swojego życia, wywiozła do USA. Chłopiec powrócił na jedyne, zdaniem Castro, słuszne łono, czyli na rodzinną wyspę. Ta książka to opowieść innego chłopca, Carlosa Eire, który w 1962 roku, został wywieziony z Kuby. W trzy lata, po obaleniu prezydenta Batisty przez palacza cygar. Ta książka, to jego osobiste wyznanie, pamiętnik, przetykany wspomnieniami. Z przeszłości, z cudownych dwunastu lat, które były jak w bajce. W bajce, w której jego rodzice byli królem i królową, a świat, w którym żył, mieszanką błyszczących fal i gorącego słońca. To tutaj puszczało się latawce, ciągle chodziło na przyjęcia... to tutaj nagle wszystko się skończyło. Przestały istnieć święta i zabawa. Zamiast muzyki pojawiły się wystrzały, a piękne, kolorowe stroje zmieniły się z szare lub zielone mundury. I wtedy skończyło się jego życie na Kubie. Już nigdy tam nie powrócił. To bajka, ale taka, która nie kończy się dobrze. Bo nie może się tak skończyć. Świat, który był biblijnym rajem, zmienił się w piekło. Z drugiej strony, jeżeli tu chłopiec widział krwawiącego Jezusa, tylko tym ten świat mógł się stać. Popaść ze skrajności w skrajność. Odkryty przez Kolumba, zmieniony przez Fidela Castro. Świat, w którym raj jest częścią historii. Nie odnajdziecie tutaj współczesnej Kuby. To nie ten upadły świat, ale czas przed i w czasie zmiany. Świat, którego tak naprawdę my, urodzeni w latach sześćdziesiątych i później, nie znamy. Dorosły dziś profesor Carlos Eire, nosi w sobie jego obraz, i nie zmieni go, dopóki Castro nie zniknie. On nigdy nie wróci na Kubę, tak jak wielu z jego rodaków. Tych wypędzonych z raju... dla ich własnego dobra, ale też tych, którzy stamtąd uciekli sami. I choć dzisiaj, Castro nadal twierdzi, że Kuba to raj... ci, którzy widzieli raj prawdziwy, nigdy mu nie uwierzą. Po świetnie spisanej, wciągającej, intrygującej sposobem lekkiej narracji, lekturze wspomnień Eire, ja też nie wierzę.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.