Człowiek, który biegnie przez las

Nie warto biec przez ten las (2007-10-13)

Jarosław Czechowicz  Więcej o recenzencie

Opowiadania Grzebalskiego powstały dzięki wspomnieniom. Tym wspomnieniom, które nie pozwalają nam odciąć się od zdarzeń błahych, nieważnych, zdarzeń zaprzątających niepotrzebnie myśli i burzących aktualny ogląd rzeczywistości. Teksty te są poetyckimi etiudami stworzonymi przez kompozytora najdokładniejszego i najbardziej autentycznego - przez pamięć. Niestety, o ile narodziły się dzięki pamięci i potrzebie zanotowania ważnych dla autora zdarzeń i uczuć, o tyle w pamięci czytelnika na długo nie pozostaną. Dlaczego? Nie ma w sobie Grzebalski daru zarażania własną intymnością. Nie jest w stanie przykuć uwagi, oczarować czytającego, skłonić go do podążania wraz z nim mroczną ścieżką wspomnień. Właściwie broni się tutaj tylko opowiadanie tytułowe. Toczy się wartko, jest plastyczne, przekonuje do siebie i nawet chwilami zachwyca. Bieg w metaforycznym lesie znaczeń prowadzi do odkrywania prawdy o samym sobie. Pozostałe teksty ze zbioru są już jednak męczącym, kaleczącym i nużącym sprintem po wybojach przypadkowo nakreślanych wspomnień ustawicznie mieszanych z rzeczywistością. W "Telefoniku" czy "Balladzie o łapserdakach" Grzebalski dość umiejętnie buduje rzeczywistość zasłyszaną. Głosy innych ludzi brzmią w jego tekstach bardziej przekonująco, niż głos jego samego. Czy warto zatem pobiec wraz z nim? Lektura jedenastu tekstów była dość karkołomnym biegiem, po którym nie odczułem satysfakcji, a jedynie zmęczenie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowała mnie ta książka (2007-03-21)

Maddi  Więcej o recenzencie

Miało być metafizycznie, magicznie, biegnąc przez las... a tutaj jest powierzchownie. Mam wrażenie, że autor chce dotykać tematów trudnych, ale nie wie, jak się do tego zabrać. Klęcząc nad klozetem... to chyba zbyt banalna pozycja. Nie porwał mnie też język książki. Mówiąc krótko - doczytałam ją na siłę.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka miesiąca - Przekrój (2006-09-27)

Vuko  Więcej o recenzencie

"Człowiek, który biegnie przez las". Cykl jedenastu opowiadań Mariusza Grzebalskiego. Z pozoru lekkie, pełne humoru, które jednak niosą jakieś przesłanie, a być może nawet próbę odpowiedzi na fundamentalne pytania, takie jak Bóg, szczęście, miłość czy pieniądze. Poznajemy prawdę o otaczającym nas świecie, jego pułapkach, wszak życie pełne jest niespodzianek i zasadzek. Bohaterowie opowiadań Grzebalskiego muszą rozwiązać trudne problemy jakie stawia przed nimi życie. Chociaż już zdołali się nim rozczarować, a może nawet utracili życiowy cel, nadal marzą o szczęściu, a raczej o ucieczce w zapomnienie. Pomagają im różnego rodzaju używki- nawet płatny seks. (...) Wszystkie te trudne problemy poznajemy poprzez zwyczajnych, choć może trochę dziwnych ludzi. Oprócz tytułowego człowieka, który biegnie przez las, bo zabłądził, spotykamy także inne osoby. Poznajemy wuja Mateusza, który stał się alkoholikiem i zapisuje swoje rozmyślenia w toalecie i to między kolejnymi torsjami (widocznie wówczas najłatwiej poznać sens człowieczeństwa.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji