Cztery pory roku

Super! (2009-11-28)

mentor  Więcej o recenzencie

Bardzo dobry zbiór,ciekawy,wciągający polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mieszanina opowiadań dobrych z rewelacyjnymi (2009-03-29)

Jakub Gortat  Więcej o recenzencie

Stephen King to jeden z nielicznych pisarzy, którzy nie tworząc literatury wysokiej potrafią napisać dzieła tak przejmujące i wzruszające, że zapadają one w pamięć nawet najbardziej wymagającemu czytelnikowi. King jest zatem zarówno autorem porządnych horrorów, takich jak Miasteczko Salem, Desperacja czy Mgła, jak i dramatów obyczajowych, do których należy zaliczyć przede wszystkim Zieloną milę oraz Skazanych na Shawshank. To drugie opowiadanie zostało wydane w Polsce właśnie w zbiorze Cztery pory roku ze względu na to, że ma około 150 stron i byłoby za cienkie na jedną książkę. I bardzo dobrze, gdyż oprócz świetnego dzieła o niesłusznie skazanym mężczyźnie, który przez ponad 20 lat obmyśla plan wydostania się z piekła, mamy również fantastyczne opowiadanie napisane w formie gawędy, czyli Sztukę oddychania. Luźniejsze w stylu, opiera się jednak na ciekawym pomyśle i od razu wciąga czytelnika. Koniec opowiadania wprowadza na sekundę element grozy, co moim zdaniem jest fenomenalne, jako że sam utwór nie jest horrorem. Wspomnienie lokaja baru o niezliczonej ilości drzwi w budynku jest chyba paralelą do jednego z wątków Mrocznej Wieży i siedziby wampirów w Nowym Jorku, tak się przynajmniej zdaje. Pozostałe dzieła umieszczone w Czterech porach roku nie są już tak górnolotne. Ciekawy pomysł ma jeszcze Zdolny uczeń, który obrazuje narodziny sadyzmu u nastolatka, po tym jak ten spotyka się z podstarzałym nazistą nadal wierzącym w hitlerowskie ideały. Ale mimo że opowiadanie jest ciekawe, to moim zdaniem film z Ianem McKellenem pt. Uczeń szatana wypada lepiej. Mimo całej sympatii, jaką darzę Kinga, nie mogę mu wybaczyć wątków seksualnych w każdej jego niemal książce. Są one często tak naturalistyczne, tak jak w Zdolnym uczniu, że budzą odrazę i można by się zastanowić, czy naprawdę są potrzebne. W ogólnym bilansie wypada mi wystawić cztery gwiazdki na pięć i polecić ten zbiór wszystkim fanom pisarza.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto! (2008-04-16)

kape  Więcej o recenzencie

Jak na cztery pory roku przystało, jest tu wszystko co powinno być: nadzieja wiosny, parność lata, bogactwo jesieni i zimowe opowieści. Ta propozycja Stephena Kinga jest inna, niż wszystkie pozostałe. Te opowieści mają mało wspólnego z horrorami. Są raczej spostrzeżeniami na temat natury ludzkiej, która zawiera w sobie wszystkiego po trochu: nadzieję, zepsucie, niewinność. A to, co przeważy zależy tylko od nas, bo przecież nawet najbardziej przerażające rzeczy popełnia nie kto inny jak człowiek. A że "Król" potrafi to najlepiej opowiedzieć to już wiadomo.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

King na cały rok! (2005-04-21)

Fuine Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Na cztery pory roku – cztery opowiadania... Choć nie, tak właściwie to nie opowiadania (czytelnicy, którzy przeczytali na przykład "Szkieletową załogę" wiedzą, że na polu małych form literackich Stephen King wypada raz lepiej, raz gorzej), a doskonałe minipowieści, które z powodzeniem można polecić każdemu. "Skazani na Shawshank" ("Wiosna nadziei") – wiadomo – niesłusznie skazany i osadzony w jednym z najsurowszych więzień w USA Andy Dufresne staje się uosobieniem przetrwania oraz nadludzkiej determinacji, znajdującej ujście w brawurowej ucieczce. Wyważona relacja jego więziennego przyjaciela (świetna rola Morgana Freemana w filmie) wprowadza nas w równie barwny, co wstrząsający świat zatwardziałych przestępców Shawshank. Seryjni mordercy i łagodny Andy... Nawet jeśli wiemy, jak skończy się ta historia, warto przeczytać ją i oryginałem uzupełnić kinową adaptację. "Zdolny uczeń" – zupełna zmiana tematu, pobrzmiewająca lekko echami "Carrie", w której przypadkowe spotkanie błyskotliwego amerykańskiego szczeniaka i podstarzałego nazistowskiego wilka przeradza się w fascynującą opowieść o degeneracji. Todd Bowden i oprawca z Auschwitz, młody szantażysta i osaczony starzec, a między nimi historia rodzącego się szaleństwa – zaiste, prawdziwe to "lato zepsucia"! Dalej, "Ciało" – najdłuższa i najbardziej "stylowa" z zamieszczonych w zbiorku nowel. Podobnie jak "To" i "Łowca snów", zapraszająca nas do krainy wspomnień narratora, gdzie trawa zawsze była bardziej zielona niż teraz, przyjaciele najlepsi na świecie, a szaleńcza wyprawa w odludzia Maine, aby zobaczyć ciało potrąconego przez pociąg chłopca zapadła na zawsze w pamięć, dzięki niezrównanemu klimatowi minionej "jesieni niewinności". I ostatecznie, "zimowa opowieść" z dreszczykiem "Miasteczka Salem" unoszącym się w dziwnym klubie dżentelmenów i wzruszającą (choć jednocześnie makabryczną) opowieścią o miłości silniejszej niż śmierć... Tylko lub aż cztery opowiadania – cztery spotkania ze Stephenem Kingiem i jego "Czterema porami roku" – i tylko lub aż cztery merliny. Tylko w obliczu jeszcze lepszych od niniejszej kolekcji powieści nie mogę dać pięciu...

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czy aby film nie jest lepszy...? (2004-10-30)

! Cyberpunk  Więcej o recenzencie

Każdy fan Kinga wie z pewnością, że większość jego książek została zekranizowana (a może raczej zaadoptowana). I każdy wielbiciel zapewne ma takie same odczucia, jak ja co do tych adaptacji - książki są o niebo lepsze. I to nie tyczy się tylko utworów samego Kinga, ale większości ekranizowanych powieści. Jednakże "Skazani na Shawshank" ze zbioru "Cztery pory roku" to wyjątek. Film został nominowany w siedmiu kategoriach do Oskara (jednak wszystko zgarnął "Forest Gump"). Oczywiście książka jest pochałaniająca i ciekawa, ale to właśnie film jako twór autonomiczny jest wybitnie inspirujący. Jeszcze jedna rada - jeśli chcesz porównać, co lepsze (własna wyobraźnia czy wizja reżysera) zacznij od książki żeby nie psuć sobie przyjemności.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Do połowy całkiem, całkiem... (2003-07-24)

Questi  Więcej o recenzencie

King ma tendencję do tworzenia, obok naprawdę udanych powieści, zupełnych gniotów. Zbiór "Cztery pory roku" jest najlepszym ku temu dowodem: "Skazani na Shawshank" - bardzo dobre, "Zdolny uczeń" - dobre, pozostałe 2 opowiadania raczej mierne, ze wskazaniem na "Metodę oddychania". Kobieta bez głowy rodzi dziecko. Parodia... Zarówno "Skazani na Shawshank", jak "Zdolny uczeń" zostały sfilmowane (notabene, filmy niezwykle udane, co nieczęste w ekranizacjach Kinga), i dla nich jedynie warto zapoznać się z tą książką.

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniały zestaw

I am the Ziołek

Skazani na Shawshank i Zdolny Uczeń to utwory wybitne, Ciało to rzecz niemalże autobiograficzna i przez to niezwykle ciekawa, a Metoda Oddychania to mroczny, horror w starym stylu. Polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie czytać w trakcie jedzenia. (2002-10-30)

Anna Maciejewska  Więcej o recenzencie

Jest to niewątpliwie jedna z najbardziej przerażających książek Kinga, mimo że nie pojawiają się w niej wampiry ani np.Regulatorzy. Przerażająca jest to, że jest taka prawdziwa. Emocji towarzyszących czytaniu tej książki nie da się opisać. Radzę Wam więc po prostu sięgnąć po tę pozycję, a sami przekonacie się, dlaczego wywarła na mnie takie wrażenie.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji