Przejrzyj zdjęcia:
1
2
3
4
Czy umiesz gwizdać, Joanno?
okładka: twarda
nośnik: druk
liczba stron: 48
Ocena klientów:
wszystkie recenzje (4)
Czerwiec 2008 - Bertil bardzo chciałby mieć dziadka. Ulf zna miejsce, gdzie dziadków jest pełno. Zabiera Bertila do domu starców.
Wchodzą do pokoju, w którym siedzi samotnie staruszek w szelkach i z plastrem na brodzie. Bertil wręcza mu kwiatek.
- Proszę bardzo, dziadku, to dla...
Pełny opis produktu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

zamknij
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Czy umiesz gwizdać, Joanno?
Średnia ocena z 4 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Ulf Stark
- Tytuł oryginału:
- Kan du vissla Johanna
- Wydawnictwo:
-
Zakamarki
, Czerwiec 2008
- ISBN:
- 978-83-60963-29-6
- Liczba stron:
- 48
- Wymiary:
- 175 x 215 mm
- Tłumaczenie:
-
Katarzyna Skalska
- Ilustracje:
-
Anna Hoglund
- Sprawdź inne tytuły:
-
Ulf Stark
Bertil bardzo chciałby mieć dziadka. Ulf zna miejsce, gdzie dziadków jest pełno. Zabiera Bertila do domu starców.
Wchodzą do pokoju, w którym siedzi samotnie staruszek w szelkach i z plastrem na brodzie. Bertil wręcza mu kwiatek.
- Proszę bardzo, dziadku, to dla ciebie!
- Jak to? Czyżbym był twoim dziadkiem?
- Tak. I nareszcie przyszedłem. Wcześniej się jakoś nie udało.
Od razu widać, że są rodziną, bo Bertil też ma na brodzie plaster. Dziadek Bertila nie jada co prawda nóżek w galarecie ani nie łowi ryb, jak dziadek Ulfa, ale za to potrafi zrobić piękny latawiec i wdrapać się na drzewo. Ale przede wszystkim potrafi gwizdać!
Piękna opowieść o przyjaźni,
radości bycia razem i o pożegnaniu.
O starości, o życiu i śmierci.
O rzeczach ważnych i poważnych - bez cienia nadęcia i patosu, za to z subtelnie wplecionym humorem.
Ulf Stark to jeden z najbardziej cenionych i lubianych szwedzkich autorów książek dla dzieci, wyróżniony wieloma nagrodami. Od lat 70. napisał kilkadziesiąt książek, w których z właściwym sobie humorem i świeżością porusza tematy trudne i ważne. Anna Höglund niejednokrotnie ilustrowała jego książki, umiejętnie oddając ich pełną uczucia prostotę.
Na podstawie książki "Czy umiesz gwizdać, Joanno?" powstał film, który pokazywany jest co roku w szwedzkiej telewizji w święta Bożego Narodzenia.
- Czy umiesz gwizdać, Joanno?
- Autor:
-
Ulf Stark
Piekna, poetycka, ale nie do czytania dziecku przed snem
(2011-01-20)
mamaartura
Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!
Więcej o recenzencie
Do tego, co napisali poprzedni recenzenci, dodam, ze jest to także książka mówiąca o tym, że niekiedy nie nalezy odkładać niektórych spraw na później, na czas, kiedy się cos zrobi czy osiagnie. Mały bohater książki nie odwiedzał przybranego dziadka przez dłuższy czas, bo chciał dla niego nauczyć się gwizdać, zanim do niego ponownie przyjdzie. Gdy się nauczył, miał okazję zagwizdać melodię już tylko na pogrzebie dziadka. To takie zobrazowanie słów ks. Twardowskiego "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" w wersji dla bardzo młodych czytelników. Jedno jest pewne- nie jest to książka do czytania ot, tak, dziecku przed snem, bo wrażliwe bedzie długo płakać. Natomiast na pewno książka moze sie przydać jako lektura pozwalająca zrozumieć małym ludziom odejście bliskich osób. I pojecie faktu, ze życie musi toczyć się dalej, a bliski człowiek i tak zostanie w sercu: bohaterowie książki po pogrzebie dziadka poszli bawić się zrobionym przez niego latawcem.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Wzruszająca i piękna książka
(2008-09-10)
Gronostaj
Więcej o recenzencie
Przeczytałam "Czy umiesz gwizdać, Joanno?" jednym tchem. To piękna i wzruszająca historia o chłopcu, który bardzo pragnął mieć dziadka i wybrał się ze swoim kolegą do miejsca gdzie dziadków jest pod dostatkiem czyli do Domu Starców. Swojego dziadka rozpoznał po plastrze na brodzie. Książka, o co można by ją posądzić - nie jest sentymentalnym bełkotem. Działa bardzo silnie na emocje - ale takie pozytywne. Mimo, że jest w pewnym sensie realistyczna to jednak pozostaje w sferze idealizacji. Napisana jest językiem bardzo skąpym, wręcz prostym - jednak odnosi się wrażenie, iż autor ujął sedno tematu i zastosował słowa najodpowiedniejsze. Na uwagę zasługują również ilustracje - barwne, jakby rozmyte, pozostające w klimacie książki. To piękna pozycja o starości, o miłości, o umieraniu (ale w takim radosnym, pozytywnym znaczeniu) i o osiąganiu swoich celów. Polecam
(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji