Dagerotyp. Tajemnica Chopina

Nie rzuca na kolana. (2011-12-11)

magrum Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Po książkę sięgnęłam gdyż autorka jest znajomą mojej mamy,a więc przypadkowo. Nie jestem znawczynią ani miłośniczką Chopina. Niemniej jednak wcale nie zachwyciła mnie wiedza autorki, gdyż dzisiaj wiedzę takową posiąść może każdy, a gdy już porywa się na bycie pisarzem, to wręcz wypada "coś" wiedzieć o bohaterze swojej powieści. Sama akcja nudna, dialogi wydumane. Postaci plastikowe. Nic ciekawego, tekst dla niewybrednej nastolatki. Całość zupełnie przeciętna, mnie nie zachwyciła, choć czytałam nudniejsze książki.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mieszanka! (2010-07-09)

ksiazkowo  Więcej o recenzencie

Nie będę opisywać zbytnio fabuły, można o niej przeczytać. Książka – mimo stylizacji na książkę lekko sensacyjną – jest według mnie historią miłosną. Miłości między Marie i jej tajemniczym pianistą. Miłości między Lucyną i Tadeuszem. Miłości między ich przyjaciółmi. Różne rodzaje miłości, różne związki, różne losy. Podobało mi się, że Chopin (czy to aby on?) przedstawiony w tej książce, to prawdziwy człowiek, a nie ideał stojący na piedestale. Mężczyzna lubiący się bawić, korzystać z życia, łasy na wdzięki kobiet, starający się podążać za modą, bywający na salonach. Pełen emocji, podążający za głosem serca. Brzmi całkiem ciekawie, prawda? No właśnie… Ja mam mieszane odczucia. Z jednej strony historia całkiem ciekawa. Ale z drugiej strony bardzo nierówna – jest sporo rzeczy, które różnią się stylistycznie, jest jakaś niespójność. Jakby część historyczna była lepiej napisana i dopracowana od części dziejącej się w roku 2006. Dialogi głównych bohaterów są naiwne, lekko drewniane, niezbyt realne. I tak, jak ciekawie czytało się przygody Marie, tak przygody Lucyny są jakieś takie mdłe. A już ten wątek z przyjacielem, który okazuje się być gejem „zalatuje nawróceniem”. Co przez to rozumiem? Prowadzenie historii w stylu „och, on jest gejem! Ale jest wartościowym człowiekiem, który nie uczęszcza na gejowskie parady, więc może zostać moim przyjacielem, przecież powinnam być tolerancyjna!”. Sztuczna sytuacja moim zdaniem. Książka jednocześnie wydaje mi się ciekawa i średnia. Dziwna mieszanka. Długo zastanawiałam się, jak ją ocenić i jak napisać moje zdanie. I czy w ogóle napisać. Ale generalizując – za Marie i Frycka: czwórka, za Lucynę i Tadeusza: trójka. Ale to oczywiście tylko moje odczucie, więc sprawdźcie sami, jak Wam się spodoba!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jednym zdaniem - świetna książka! (2010-05-26)

maria ulatowska  Więcej o recenzencie

Jestem pełna uznania - ilez trzeba mieć wiadomości, nie tylko o Chopinie, ale o muzyce w ogóle - żeby napisac taką książkę. Na dodatek - zeby nie była nudna. A ta nudna nie jest, zapewniam. Czyta się jednym tchem i chciałoby sie wreszcie doczekac znalezienia tego jednego, jedynego, pewnego dowodu na to, że Maria kochała właśnie Chopina. A nie np. Liszta! W zasadzie autorka tego nie przesądza w 100%, ale ja jestem pewna, ze tak było! Bardzo "czytalna" książka i bardzo ja wszystkim polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Tajemnica Chopina" wciąż czeka na odkrycie (2010-05-18)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

Opowieść Lucyny Olejniczak wiedzie czytelników z rodzinnego miasta autorki, Krakowa, do Paryża i innych rejonów Francji. Bohaterka stanowiąca alter ego pisarki ma wyjątkowe szczęście do stykania się z wydarzeniami z przeszłości, które pobudzają wyobraźnię, pozwalają odkrywać tajemnice osadzone w historii i lekko pomarzyć. Siostra przodkini Sophie, koleżanki Lucyny, miała w latach trzydziestych XIX wieku romans z muzykiem, pianistą, z Polski. Zaświadczają o tym wspomnienia przekazywane w rodzinie, stare listy Marie do siostry, pewne wydarzenia, które wydają się być konsekwencjami spotkania dziewczyny z Polakiem. Prawdopodobne jest, ze Marie zakochała się (z wzajemnością) w Fryderyku Chopinie mieszkającym wówczas w Paryżu. Wraz z bohaterami książki poszukujemy śladów Marie w Paryżu i zamku rodzinnym w Szampanii, wędrujemy poprzez barwny Paryż wypatrując w stolicy Francji obecności Chopina i wciąż ulegamy czarownym marzeniom Lucyny o gorącej miłości łączącej kompozytora z antenatką jej przyjaciółki. Ktokolwiek polubił gawędziarski styl pisania Lucyny Olejniczak podczas lektury jej powieści o dziadku – strażaku żyjącym na początku XX wieku w Krakowie - ten z przyjemnością sięgnie po „Dagerotyp”. Tym bardziej, że w tej powieści oprócz historii miłosnej znajdziemy wiele informacji o muzyce, malarstwie, Francji, czy francuskich obyczajach. Bogata wiedza autorki o wspomnianych dziedzinach sztuki zasługuje na uznanie, a „Tajemnica Chopina” wciąż czeka na odkrycie. Polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Takiego Chopina nie znamy... (2010-04-23)

Orianka  Więcej o recenzencie

Wbrew pozorom "Dagerotyp. Tajemnica Chopina" to nie kolejna powieści z cyklu "Kodu Leonarda DaVinci". Nie ma w niej mrocznych tajemnic z przeszłości i groźnych bractw. Takich książek będzie jeszcze wiele. A powieść Lucyny Olejniczak jest wyjątkowa. Przede wszystkim dlatego, że pokazuje najwybitniejszego polskiego kompozytora z zupełnie nowej, mało znanej, czytelnikom strony. Chopin z powieści Olejniczak to młody, zdolny muzyk, który swoimi koncertami wzbudza nie mniejsze emocje niż współcześni idole... Na swojej drodze spotyka Marie - młodą malarkę. To historia miłosna, która naprawdę mogła się zdarzyć... Bardzo dobry, język lekki styl, dwa plany czasowe, wspaniale oddana epoka, sugestywne opisy muzyki i malarstwa. Gorąco polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji