Death Magnetic [Jewelcase]

Wielki powrót! (2008-09-24)

Robert Dybowski  Więcej o recenzencie

Najbardziej oczekiwana od kilku lat premiera miała miejsce 12 września 2008 r. Krążek zawiera tylko 10 utworów, w tym jeden instrumentalny. Materiał wyprodukował Rick Rubin i trzeba przyznać zrobił to wyśmienicie. Z czystym sumieniem można powiedzieć, że wycisnął z weteranów metalu "wszystkie soki" i udowodnił że marka Metallica to już nie chwyt marketingowy czterech twórczo wypalonych artystów, ale logo mistrzów "mocnego uderzenia". Metallica na tej płycie daje "silnego kopa" od pierwszego do dziesiątego kawałka. Zwraca uwagę szczególnie nowe, dużo lepsze niż na płytach wydanych po 1991 r. brzmienie perkusji i gitar. Utwory są długie, tempo zawrotnie podkręcone i zmienne oraz dużo solówek Hammeta. Gitary "ryczą" jak za dawnych dobrych lat 80-tych, czuje się ten dawny ucisk w klatce piersiowej spowodowany falą "metalowej mocy" płynącej z głośników. Jedynym niezmiennym od 17 lat elementem jest wokal, to nadal śpiewanie a nie zachrypły krzyk, choć przyznam, że tamta forma wokalna bardziej do mnie przemawiała, ale to tylko mały minusik. Płyta rewelacyjna! Polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Porządny powrót po pięciu trudnych latach (2008-09-18)

Abu Ishak Ibrahim  Więcej o recenzencie

Zaczyna się znakomicie. "That Was Just Your Life" i "The End Of The Line" naprawdę do siebie pasują i tylko te kawałki mogły otwierać 'Death Magnetic'. Są szybkie i agresywne. Tak jak powinno być w albumie heavy metalowego zespołu (...bo w tych kategoriach należy teraz patrzeć na Metallicę). "Broken, Beat & Scarred" to niestety nudy. Nie wiem czy mnie w tym kawałku wkurza to, że się nic nie dzieje, czy że Ulrich tłucze w nim na garach jak na takim "Dirty Window". Singlowy "The Day That Never Comes "to z pewnością jeden z lepszych kawałków na płycie. Oparty na patencie, który w 1988 roku wymyśliła Metallica i trzeba przyznać, że fajnie się tego słucha, dla mnie to trochę taki "One" dwadzieścia lat później, w wersji heavy metalowej. W kolejnej fazie słuchania albumu zrobiło się nieco nużąco, bo "All Nightmare Long" nie zachwyca. Jest przekombinowany i niczym specjalnym mnie nie zaskakuje. Do "Cyanide" (odkąd pojawiła się wersja koncertowa w sieci) nie byłem dobrze nastawiony, ale wypada nawet nieźle. Kompozycja może wydawać się chaotyczna ale, jak dla mnie, jest bardzo fajnie skonstruowana, nie można się nudzić - a to już dużo. Nie wiem co napisać o trzecim "Unforgiven", bo boję się użyć słowa "przełomowy". W kategorii "ballady" to jest mistrzostwo. Do trylogii pasuje nawet pomimo tylko szczątkowo podobnego wstępu. "The Judas Kiss" to powrót na tory, które były zapowiedziane we wstępie czyli heavy metalowo, agresywnie i szybko. Krótko - dobra rzecz. Świetny jest instrumentalny "Suicide & Redemption", bo nie wyobrażam sobie wokalu podłożonego pod ten kawałek - co oznacza, że musiał to być instrumental czyli utwór wywiązuje się ze swojego zadania znakomicie. Płytę zamyka mocno przeciętny "My Apocalypse". Nie będę się zapalał, jak co niektórzy, pisząc że ten album to mistrzostwo świata, bo tak nie jest. Nie zmienia to faktu, że Metallica powraca w porządnym heavy metalowym stylu.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wielki Powrót! (2008-09-15)

Eryk Kajak  Więcej o recenzencie

Ta płyta powala. Po wielu latach alternatywy Metallika powraca w nowej metalowej szacie. Wokale Hetfielda świetne, Ulrich także w formie, a gitary Kirka i Roba miażdżą. Cieszy mnie też powrót rewelacyjnych solówek. Gorąco polecam wszystkim fanom i ogólnie sympatykom ostrych brzmień - ta płyta jest tego warta!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Metallica rządzi (2008-09-13)

Baltazar  Więcej o recenzencie

Muzyka zawarta na płycie powala. Gitary tną jak brzytwa, Hetfield w doskonałej formie. Brzmienie wyśmienite.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji