Warto przeczytać. (2009-03-02)

Błażej Kusz  Więcej o recenzencie

"Diuna" jest powieścią napisaną w dość specyficzny sposób. Przede wszystkim dziw budzi jej nasączenie religią, motywami takimi jak dżihad, wizjami których doświadcza główny bohater. Buduje to specyficzny klimat, który raz, że nie bardzo współgra z naukowym podejściem do większości zagadnień, a dwa, który mnie osobiście nie przypadł do gustu. Język, jakim napisane jest to dzieło z jednej strony zachwyca, z drugiej zaś, są momenty w których męczy - akcja bywa nadto rozwleczona na rzecz barwnych opisów wywołujących w końcu niesmak i nudę. Postacie zaś wydają się nader sztuczne, kompletnie nie przypominają realnych ludzi targanych troskami, namiętnościami. Przypominają raczej maszyny funkcjonujące w z góry zaprojektowany przez tworzącego je inżyniera sposób. Jednak mimo tych wszystkich wad, "Diuna" jest wspaniałym utworem, z którym naprawdę warto się zapoznać. Frank Herbert stworzył bowiem ciekawy, oryginalny i dopracowany świat w którym umieścił dojrzałą, interesującą fabułę. Lektura obowiązkowa.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wydanie godne opowieści. (2007-06-28)

Adayen  Więcej o recenzencie

Gdy pierwszy raz zobaczyłam "Diunę", pomyślałam, że nigdy jej nie przeczytam. Bardzo przypomniała mi Biblię - duży format, bardzo dużo kartek (bardzo lubię czytać, ale w pewnych przypadkach długość niestety nie wychodzi opowieści na dobre i bałam się, że i tym razem tak będzie - można powiedzieć, że kupowałam książkę "w ciemno"). Gdy zaczęłam czytać, martwiłam się jedynie tym, że im szybciej przeczytam, tym szybciej się skończy... Wciągnęła mnie ta historia o pustynnym świecie Arrakis i pierwszych krokach Paula na niej (zadziwiające jak przypadki rządzą światem). Przyjemnością było czytanie tak pięknej książki. Ilustracje powaliły mnie na kolana, okładka i oprawa także. Choć parę rzeczy wydawnictwo zepsuło, można je przemilczeć. Wszystkim polecam, wydanie jest prawie tak dobre, jak opowieść w nim zawarta.

(11 z 14 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto kupić (2007-03-14)

Marek Francik  Więcej o recenzencie

Diuna - rzecz oczywista - weszła do kanonu powieści fantastycznej i plasuje się gdzieś między science-fiction, a tym, co w Polsce zwykło się określać nazwą fantasy (czyli czary, mistyka itd.). Rozwinięty i spójny świat mający swoją historię, mitologię i geografię. Na tle - jakże modnych dziś - cyklów powieściowych "Diuna" jest w ścisłej czołówce. Powieść porywa i fascynuje, jest więc świetną lekturą odstresującą czy wakacyjną. Obecne wydanie Rebisu pretenduje do wydania luksusowego. Trochę na siłę: oprawa zniekształca się już po jednokrotnym przeczytaniu. Zbędne i irytujące ornamenty na dolnym marginesie każdej strony wyglądają śmiesznie, zaś pod kolumnami szpicowymi kuriozalnie! Zadrukowana ostatnia strona (spis treści), to błąd wydawcy nawet w tanim paperbacku. Drogi typografie z Rebisu, ostatnia strona książki ma być czysta! Na pochwałę zasługuje natomiast ładny krój czcionki oraz fenomenalne ilustracje Siudmaka. Tłumaczenie dobre, chociaż Marek Marszał nie ustrzegł się drobnych, choć wyrazistych, wręcz szkolnych, błędów. Na przykład skąd harcerze? Polska organizacja młodzieżowa na odległej planecie w odległej przyszłości?...

(11 z 15 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ostrzegam! (2008-12-18)

juliusz kajkowski  Więcej o recenzencie

Nie jestem w stanie zrozumieć, jak coś takiego może mieć taką reklamę... Literaturą science fiction interesuję się już wiele lat i trochę przeczytałem w życiu. "Diunę" kupiłem ostatnio po lekturze entuzjastycznych recenzji na tej stronie. Porażka! Ostrzegam wszystkich, którzy nie gustują w swoistej manierze, w której napisany jest to dzieło. Trony, imperatorzy, padyszach(!), kopalnie, dochody, przychody, zyski, przy tym ślamazarna akcja i przede wszystkim - zalewający czytelnika, nieustający słowotok. Większość powieści to dialogi w hollywoodzkim stylu, nadęte, pełne jakichś aluzji, odwołań; przy tym puste i pozbawione większego sensu. Ani to science, ani fiction. Wyobraźnia autora jest mikroskopijna, w ogóle nie da się porównać do klasyków science fiction, jak choćby poczciwy Lem. Jego zainteresowania kręcą się ciągle wokół intryg, chciwości, różnych żądz, mniej lub bardziej prymitywnych emocji. Czyta się ciężko. Po chwili zapomina, jak hollywoodzki film. I to jest największa zaleta tego gniota.

(1 z 18 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Oko też chce mieć swoją radość (2008-07-07)

Paweł Majowski  Więcej o recenzencie

Że "Diuna" to powieść wybitna, niesamowita i dająca do myślenia przekonywać nikogo nie trzeba. Można mieć uwagi krytyczne, pewnie, nawet wypada, lecz mimo wszystko obiektywnie jest to jedno z najważniejszych dzieł science fiction w historii gatunku. Teraz mamy wreszcie okazję nakarmić nie tylko umysły i dusze niezwykłą historią pustynnej planety. Teraz radość przyniesie także samo spoglądanie na powieść, bowiem wydanie Rebisu to po prostu arcydzieło wśród książek. Od czasu trylogii "Władca Pierścieni" wydanej przez Czytelnika w 1981 nie było wielu takich wydań: twarde, niemalże skórzane oprawy, ze złotymi tłoczeniami, na to wszystko obwoluta ozdobiona przepięknym obrazem Siudmaka. Karty powieści o niezwykłej wytrzymałości i grubości, a każda zdobiona klimatycznym znakiem. Po prostu cudo. Czapka z głowy przed wydawnictwem.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czy wiesz kim naprawdę jesteś? (2008-06-15)

Małgorzata Jabłońska-Nowak  Więcej o recenzencie

Po raz pierwszy przeczytałam "Diunę" w połowie lat 80-tych. Edycja pierwszego polskiego wydania była taka, jak otaczająca nas rzeczywistość, szara i nijaka. Jednak wewnątrz książki znalazłam świat tak barwny, że nie mogłam oderwać się od lektury. Byłam wtedy na tyle młodą osoba, że mogłam zrozumieć tylko część przesłania zawartego w treści, ale oczarowanie "Diuną" pozostało. Przez wiele lat wracałam wielokrotnie do książki, aby... odnaleźć w niej odpowiedź na moje rozterki. Może niektórym wydać się to śmieszne, bo czegoż można się nauczyć z książki SF? Otóż jeśli odrzucimy niepotrzebny kamuflaż i dotrzemy do warstwy socjologiczno-filozoficznej "Diuny", znajdziemy tam skarbnicę wiedzy o nas samych. Tak naprawdę nie wiemy, jaki potencjał w nas drzemie, a napotykając przeciwności, poddajemy się bez walki, bowiem wydaje się nam, iż cele nie leżą w zasięgu naszych możliwości. Każdy z nas miewa takie chwile w życiu, kiedy chciałby coś w nim zmienić, ale nie podejmuje wyzwania. Jeśli i wy miewacie takie rozterki, sięgnijcie po "Diunę", czarodziejską opowieść o walce o własną duszę. Opowieść o odpowiedzialności i sensie cierpienia, o wygranej walce, w której najgroźniejszym wrogiem są własne ograniczenia. "Diuna" jest jedną z najpiękniejszych opowieści o feniksie, który mieszka w każdym z nas. Zachęcam do lektury.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wydanie świetne, książka kiepska (2007-07-30)

nero  Więcej o recenzencie

Nie rozumiem zachwytów nad tą książką. Moim zdaniem jest koszmarnie infantylna. Mam dwa podstawowe zarzuty, po pierwsze strasznie proste są charakterystyki postaci a mianowicie w zależności od zajmowanej pozycji w hierarchii społecznej zależą indywidualne cechy każdej z nich. Dlatego postaci się nie uzupełniają a są nagminnie wartościowane, czyli ktoś jest lepszy od kogoś. Wiem, że wzorem było społeczeństwo feudalne, ale jak czytam, jaki to król jest sprawiedliwy, królewicz mimo młodego wieku charyzmatyczny i przebiegły tylko, dlatego że jest królewiczem, to mi się na wymioty zbiera. Po drugie książka jest koszmarnie patetyczna, momentami aż nie da się jej czytać "Paul, bądź łaskaw i przejmij obowiązki gospodarza. Paul wstał. Pragnął zapytać ojca, dlaczego odchodzi, ale wiedział, że musi okazać wielkopańskie maniery" czy "Uwagę księcia przyciągnęły szczególnie młode panny. Jaką wspaniałą partię stanowiłby książęcy dziedzic! Jednak Paul traktował je wszystkie równo z arystokratyczną rezerwą. Dobrze będzie nosił tytuł pomyślał Leto". Może moja ocena wynika stąd, że nie jestem fanem tego typu literatury albo też z faktu, że zbyt dużo oczekiwałem od niej na starcie. Ale absolutnie nie rozumiem jak można się tak zachwycać książką, która jest połączeniem (odnosząc to do filmu) "Króla Lwa" z "Pearl Harbor".

(7 z 56 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Majstersztyk! (2009-05-13)

Izabela Lachowska  Więcej o recenzencie

Diunę (oraz pozostałe części cyklu o pustynnej planecie) przeczytałam ładnych parę lat temu i choć zgłębiałam lekturę wielu powieści z tego gatunku, żadna z nich nie była w stanie dorównać moim zdaniem historii opowiedzianej przez Franka Herberta. W tym cyklu jest wszystko, czego wymagający czytelnik potrzebuje i to nie tylko taki, który lubuje się w powieściach science-fiction, czy fantasy. Bogactwo opisów, postaci, złożoność struktur i relacji panujących w świecie Herberta, a także analogie do współczesności, czy przeszłości, czynią Diunę jedną z najwybitniejszych współczesnych lektur. To moja ukochana książka. Gorąco polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

cd. majstersztyk (2009-05-13)

Izabela Lachowska  Więcej o recenzencie

Zapomniałam dodać, że w skali od 1 do 5 naturalnie daję 5+

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Diuna, Arrakis, Pustynna Planeta (2009-04-03)

Elżbieta Grzesiak  Więcej o recenzencie

"Diunę," jak każde arcydzieło, można tylko albo pokochać, albo znienawidzić. Nie można przejść obok niej obojętnie. To wielka powieść science fiction utrzymana w poetyce najlepszego fantasy. Styl Herberta jest jedyny w swoim rodzaju. Mamy tu planety rządzone przez wielkie rody, tajemniczą Gildię Planetarną i równie enigmatyczny zakon Bene Gesserit, który chce rządzić znanym wszechświatem zza tronów władzy, wielkie czerwie pustyni i honorowych, choć śmiertelnie niebezpiecznych Fremenów. Uwagę zwraca piękna oprawa graficzna i bardzo dobre tłumaczenie. Fragmenty takie, jak "Litania przeciwko Strachowi", są po prostu niezapomniane!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji