Dym i lustra

Bardzo dobry zbiór opowiadań (2010-03-28)

Zofia Dzieniszewska  Więcej o recenzencie

Bardzo dobry zbiór opowiadań, dzięki któremu mogłam poznać inną stronę pisarstwa Neila Gaimana. Każde z opowiadań jest perełką, która przybliża i pozwala lepiej poznać jednego z moich ulubionych autorów powieści dla dorosłych i książek dla dzieci.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetne! (2005-10-19)

rachela  Więcej o recenzencie

Do tej pory raczej chłodno podchodziłam do opowiadań, uważałam, ze krótkie formy literackie nie pozwalają na wystarczająco satysfakcjonujące zagłębienie się w kreowanym świecie. Dla Gaimana jednak zrobiłam wyjątek - jego opowiadania są cudowne! Po ich przeczytaniu nic nie jest już takie same, używając dymu i luster przekręca on nasz świat o 180 stopni i burzy wyobrażenia, jakie wynieśliśmy z dzieciństwa i jakie wpajano nam przez całe życie. Polecam!

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Są lepsze

Bigosman

Za dużo wątków, nie można wejść w klimat, co u Gaimana jest przecież najważniejsze. Mnie rozczarowała.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękne (2004-06-03)

Hanna Bliszczyk  Więcej o recenzencie

Po prostu piękne. Wydają się smutne, nie wszystkie, ale spora część. Ale mają w sobie to coś. Prawie po każdym opowiadaniu, wierszu odkładałem na moment książkę i zamyślałem się na chwilkę. Zwykle wtedy moją twarz rozjaśniał uśmiech. Taki zwykły przyjemny uśmiech. Nie potrafię tego określić, ale warto, naprawdę warto to przeczytać.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Senne bajania (2004-02-04)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Opowiadania. Krótkie myśli, mignięcia czasu, zawirowania sytuacji. Często piszemy je nie zdając sobie z tego nawet sprawy. Spoglądamy w lustro, patrzymy przez okno i widzimy inny świat. Nasze oczy zatapiają się w szaro-błękitnej toni, zanikają myśli, a w głowie rodzą się historie. Historie dziwaczne, niezrozumiałe dla innych. Widzimy je tylko my, a gdy próbujemy je opowiedzieć, słowa nie potrafią wyrazić naszych uczuć. Obrazy, kolory, zapachy... wszystko to nagle nie jest w stanie oddać naszych wizji i przemyśleń. Ale musimy w jakiś sposób je zachować... Spisujemy je. Spisujemy je dla siebie, dla innych. Chcemy pozostawić po sobie jakiś ślad. Ślad po swoich myślach, wynaturzeniach mózgu, złudzeniach, o których mówimy, że naprawdę są prawdziwe. Wierzymy w to, co widzimy tylko my. Nie chcemy wątpić. Pragniemy innego świata i budujemy go we własnych głowach, często nie wiedząc, jak jest prawdziwy. Odrzucając to, co mamy. Gdyż to, nie może być istotne... piszemy, by potem często ukryć zbrukane stronice. Opowiadania o zwierzętach, które mają w sobie więcej niż zwykły pies lub kot, o ludziach, którzy stanęli na naszych drogach, by zmienić marną egzystencję. O bajkach, które zmaterializowały się w gnającym ku doskonałości świecie. O potworach, straszniejszych, niżby się zdawało, realniejszych, niż byśmy tego naprawdę pragnęli. Opowiadania. Takie właśnie są „opowiadania i złudzenia” Neila’a Gaimana, zawarte w tomiku „Dym i lustra”. Pochodzące z krain „Po drugiej stronie lustra”, wytwory wyobraźni pisarza. Oryginalne, dziwaczne, z niespodziewanymi zakończeniami. Z osobami, które nie istnieją. Chociaż, może nie istnieją tylko w waszej wyobraźni, a zamieszkują spokojnie jego światy? Oto koszmary senne, uchwycone w momencie, gdy są najbardziej straszne, przewidzenia, zbyt prawdziwe, by nie przenieść ich na papier. „Dym i lustra” – wydane w serii „Andrzej Sapkowski przedstawia”, mogą początkowo odstraszyć tych, którzy nie przepadają za fantasy czy też fantastyką, lecz niesłusznie. Tej książki nie można przyporządkować po prostu jednemu działowi, ponieważ jest w niej wszystko. Przeszłość i przyszłość, zbyt nudna codzienność i możliwość jej przekształcenia. Przeszłość zaklęta w obrazach, słowach napisanych by cieszyć, a które przynoszą zmiany. Zmiany, które są przyszłością. Tą, której nie pragniemy. To nasze życie i to, które przepływa gdzieś obok nas, którego nie zauważamy, albo boimy się rozejrzeć. By nie bać się więcej. Gdyż istota poznania nie zawsze jest dobra. Czy możemy powiedzieć, że istniejemy? To zdanie nasuwa nam się na myśl zaraz po zamknięciu książki, po przejrzeniu zawartych na ostatnich stronach reklam. „Cogito ergo sum – Myślę więc jestem”? Ale czy naprawdę?

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji