Dziewczyna z perłą (okładka filmowa)

piękna historia (2010-03-23)

Paulina Miernik  Więcej o recenzencie

Nie będę pisała o treści, którą opisały moje poprzedniczki ale o moich wrażeniach..... Książkę czyta się łatwo i przyjemnie ale trochę za szybko.... Akcja wciąga, historia na pozór zwyczajna i prosta naprawdę jest interesująca. Książka o miłości, malarstwie i o obyczajach.... Polecam serdecznie!!!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Treść- wspaniała, Edycja -okropieństwo! (2009-10-19)

Piea  Więcej o recenzencie

Najpierw o tresci: Wspaniała książka , z nieprawdopodobnym klimatem. Autorka w tajemniczy sposób buduje atmosferę XVI-wiecznej Holandii i w ciekawy sposób obrazuje środowisko mieszczańskie epoki. Ciekawie narastający nastrój, artystyczne wizje bohaterki, cechują pozytywnie tę niewielkaą książeczkę- historia 2 lat pracy na służbie u Vermeerów w XVI wiecznym Delfcie opowiedziana przez dziewczynę, która uwieczniona na obrazie stała się "niderlandzką Mona Lizą". Pozycja bardzo ciekawa, szczególnie dla miłośników malarstwa, natomiast dwója z wielkim wykrzyknikiem dla wydawcy. Jestem fanem i miłośnikiem książek i wielkie znaczenie oprócz treści ma dla mnie również forma. Książka jest malutka , litereczki "uścibolone" , odstępy między wierszami przyprawiające o oczopląs, karteczki na cieniusim papierze podzielonym jakby na troje, i mało tego- jeszcze kolor czcionki: jasnoszary- co okropnie męczy oczy! Filmowa okładka to nie wszystko -Drogi Wydawco! Przykro to stwierdzić, ale to absolutnie takie edytorskie g......., pomyślałam sobie: jakby to było przyjemnie potrzymać pieknie wydaną Taką ksiązkę. Edycja to jak wisienka na torcie. Tu niestety dostaliśmy pyszny deser na plastykowym talerzu!Zysk i S-ka się nie popisało! za treść daję 5 , za Edycję 1!

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niderlandzkie barwy w oczach młodej dziewczyny (2008-09-22)

Beatrix ze Złoczewa  Więcej o recenzencie

"Dziewczyna z perłą" jest urzekająca. Ma w sobie niewinność młodości i dojrzałą fascynację sławnym malarzem. W tle powieści bogata kalwińska Holandia z całą paletą niderlandzkich obrazów,które po śmierci malarzy przywrócą im wieczność. Język powieści oszczędny, ale bardzo ładny. Nagle dostrzegamy szarość niderlandzkiego nieba, obfitość kolorów warzyw, blask wyszukanej materii bogatej mieszczki, grę kolorów na ścianach bogatych domów. Niemal czujemy zapach bryzy, widzimy statki wpływające do portu... To "tamta" Holandia - Holandia Grief, młodziutkiej służącej zafascynowanej chlebodawcą. Powieść można odbierać na wiele sposobów, bo stajemy się i świadkami młodzieńczej miłości,i fascynacji erotycznej i kawałka życia barwnej Holandii. W purytańskich Niderlandach zakazane uczucie nie ma szans rozwinąć się. Po miłości młodziutkiej dziewczyny pozostaje tylko kolczyk z perłą i wspaniały obraz. Książka jest do przeczytania na jeden raz, ale pozwala na zainteresowanie historią Holandii z innych już źródeł.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Drżenie duszy (2004-11-29)

Izabela Sekulska  Więcej o recenzencie

Rozchylone usta, oczy, w których można dostrzec i zdziwienie i nostalgię. Na głowie niespotykane jak na ówczesną epokę nakrycie głowy. Dopełniający całości perłowy kolczyk, w którym odbija się światło. Kim była dziewczyna, spoglądająca na nas z obrazu Johanesa Vermeera, siedemnastowiecznego holenderskiego mistrza pędzla? Jaka tajemnica tkwi w twarzy, której siła porównywana jest do uroku Mony Lisy?. Zagadka pozostała niewyjaśniona. Mona Lisa Północy spędza od lat sen z powiek badaczom i historykom sztuki. Amerykanka Tracy Chevalier pewnego ranka leżąc w łóżku, przyglądała się dziewczynie z obrazu Vermeera i w jej głowie zaczęła rodzić się historia związku słynnego Holendra z dziewczyną z portretu. W ten oto sposób Chevalier została pisarką, a malarstwo Vermeera zawładnęło umysłami setek czytelników na całym świecie. W "Dziewczynie z perłą" sporo jest prawdy. Autorka niezwykle starannie przygotowała się do napisania powieści. Świadczą o tym przedstawione przez Chevalier fakty z życia Vermeera i jego rodziny, ale też opis siedemnastowiecznego Delft, w którym malarz mieszkał. Obok tych faktów poznajemy zupełnie fikcyjną, ale jakże intrygującą opowieść o tajemniczej dziewczynie , która stała się muzą mistrza. Narratorka "Dziewczyny z perłą" szesnastoletnia Griet niespodziewanie musi opuścić swoją rodzinę i swoje środowisko. Griet zamieszkuje w domu Vermeerów, który nie jest dla niej szczególnie przyjazny. Nie lubi jej służąca Tanneke, nie lubi żona Vermeera, podejrzliwa staje się również matka Pani Vermeer, Maria Thins. Życie Griet ulega diametralnej odmianie. Dzięki możliwości wstępu do pracowni malarza (jej zadaniem jest sprzątanie) wkracza w świat barw, wrażliwości, piękna i zupełnie odmiennego postrzegania rzeczywistości. Ze zdumieniem i jakby zażenowaniem odkrywa, że jest częścią tej mozaiki. Bo Griet nie jest taką sobie zwykłą służącą, nie jest tylko i wyłącznie muzą swojego Pana. Dziewczyna spogląda na świat oczami artystki. Jej wrażliwość na piękno i na świat czyni ją w oczach Vermeera osobą wyjątkową. Można powiedzieć, że spoglądają w tę samą stronę i widzą to samo. Vermeer, zezwalając Griet na sprzątanie swojej pracowni, na ucieranie składników na farby, na przyglądanie się procesowi tworzenia swoich dzieł, pozwala jej jednocześnie przekroczyć pewną intymną granicę swojego świata. Granicę, której nikomu innemu przekraczać nie wolno. Daje jej odczuć, że jest dla niego KIMŚ więcej niż tylko służącą. Fascynację podsyca akt tworzenia portretu dziewczyny. Portretu, który na domiar złego powstaje w tajemnicy przed żoną artysty. Od pierwszego spotkania tej niezwykłej pary wyczuwamy napięcie. Wersy tworzone przez autorkę aż kipią od emocji. Niby między dwojgiem bohaterów nic się nie dzieje, a jednak dzieje się tak wiele. Coś niedopowiedzianego, coś niezrobionego, niespełnionego. Griet, dziecko wyobraźni Tracy Chevariel jest postacią tak wyrazistą , że trudno będzie odtąd patrząc na ten niezwykły obraz Vermeera uwierzyć, że kogoś takiego jak holenderska szesnastolatka po prostu nie było. Chevalier przekonuje nas, że to właśnie wizerunek dziewczyny o imieniu Griet patrzy na nas od ponad trzystu lat z obrazu holenderskiego mistrza. Po jednej z sesji w pracowni mistrza, gdzie Griet ma okazję przyjrzeć się procesowi tworzenia obrazu, dziewczyna stwierdza: "Po tym doświadczeniu zaczęłam uważnie obserwować wszystko dookoła". Mogę powiedzieć to samo - po tej lekturze, po tym subtelnym spotkaniu z malarstwem Vermeera naprawdę patrzy się na świat o wiele bardziej uważnie. To jest książka dla tych, którzy patrząc w niebo z zachwytem, widzą coś więcej niż zwykłe chmury. Są takie książki, które wywołują drżenie duszy i na długo opanowują nasze zmysły. To bez wątpienia jedna z nich.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Recenzja-Gazeta Wyborcza

Joanna Szczęsna  Więcej o recenzencie

W odróżnieniu od Francise Prose, która w swych olśniewających analizach i prowokacyjnych interpretacjach stoi twardo na gruncie faktów, Tracy Chevalier w swej opowieści o Vermeerze i młodej służącej, która pozuje mu do obrazu, po prostu brawurowo fantazjuje. Bo też i faktów brak. Jest tylko wielki artysta, o którym zachowało się zadziwiająco mało biograficznych informacji. I jest jego słynny portret dziewczyny w turbanie na głowie i z perłą w uchu. To, co pomiędzy, to ćwiczenie "z wyobraźni". Z tym że autorka swojej wyobraźni nakłada wyraźne cugle. I tak wręcz czuje się, że za jej opisem stosunków i obyczajów panujących w XVII-wiecznym Delft stoją godziny spędzone w bibliotekach nad źródłami z epoki. A więc wszystko mogło się zdarzyć tak właśnie. Vermeer podjął decyzję, że zatrudni jako służącą 16-letnią Griet w momencie, kiedy zobaczył, z jakim wyczuciem koloru układa na stole obrane warzywa. Griet zdecydowała się sprzątać jego pracownię (co nie należało do jej obowiązków) w momencie, gdy uświadomiła sobie, jak intrygujący jest proces powstawania obrazu. Dzielił ich wiek, status, pozycja. Połączył ich obraz, do którego Griet w tajemnicy pozowała. Połączył, a zarazem i rozdzielił, kiedy tajemnica wyszła na jaw. Subtelna, wyciszona, a zarazem pełna pasji opowieść o niespełnionym, a jednak aż kipiącym od zmysłowości uczuciu między młodziutką i utalentowaną plebejką a dojrzałym i uznanym twórcą. To także opowieść o kobiecie, która w tamtych czasach i w tamtym miejscu nie miała szans spełnić się jako artystka (w tle czai się słynna fraza Virginii Woolf ze "Swojego własnego pokoju": "Gdyby Szekspir miał siostrę..."). Mogła co najwyżej zostać bezimienną muzą.Jak to często bywa przy ekranizacjach, film niestety nie umywa się do literackiego pierwowzoru.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znakomite (2004-05-11)

Renata Ochwat Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

O obrazach Vermeera wiadomo niewiele lub nic. Dlatego powieść "Dziewczyna z perłą" Tracy Chevalier to podarunek dla tych, którzy lubią dobrą literaturę i malarstwo. Interesuje ich geneza poszczególnych dział sztuki i przy okazji jeszcze chcieliby wiedzieć coś wiecej o samym twórcy. Bo o Vermeerze, podobnie jak i o jego obrazach, wiadomo bardzo niewiele. Opowieść o dziwnym, pozornie tylko pozbawionym erotyzmu związku między służącą Griet a wielkim malarzem Johannesem Vermeerem wciąga od pierwszej linijki. Griet musi iść na służbę, aby pomóc rodzinie. Trafia do domu malarza tylko dlatego, że ma wyczucie koloru i emanuje z niej coś niezykłego, wyczuwalnego jedynie dla malarza. W wielkim, zarządzanym przez teściową Vermeera domu, Griet musi poradzić sobie ze złośliwymi dziećmi malarza, jego wszystkowiedzącą teściową i niechętną żoną. Kiedy malarz powierza Griet sprzątanie pracowni, a potem ucieranie barwników, opowieść się zagęszcza. Tracy Chevalier pisze opowieść o dziwnym, tajemniczym i mimo wszystko naładowanym erotyzmem związku między tymi dwojgiem w taki sposób, jak pisze się powieści o solidnej, mieszczańskiej i prostestanckiej moralności. Pod tym chłodem i dystansem kłębią się emocje. To jednak czytelnik sam musi je odnaleźc i odczytać. Tracy Chevalier napisała apokryf - wymyśliła legendę do jednego znajbardziej urzekających obrazów mistrza z Delft. Teraz trudno będzie uwierzyć przeciętnemu czytelnikowi, że w rzeczywistości Griet nie istniała, nie było tajemniczego związku malarza ze służącą. Z trudem przyjdzie kolejnym czytelnikom zaakceptować, że wszytko to wyobraźnia. Znakomicie poprowadzona opwowieść, zdecydowanie i wyraziście naszkicowane poszczególne postaci, oszczędność słowa to tylko niektóre cechy tej znakomitej prozy. Autorce udała się rzecz niebywała - na zawsze zmieniła postrzeganie tego obrazu - przynajmniej przez zwykłych czytelników. A być może także przez historyków sztuki? Jak pokazuje historia - nawet specjaliści w tej dziedzinie dają się nabrać. Pisze o tym Frank Aubern. Każdy, kto lubi malarstwo, powienien tę książkę przeczytać. Wciąga i intryguje. I naprawdę zmienia patrzenie na Monę Lisę Północy.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji