Dziewczyna z sąsiedztwa

Nie POLECAM! (2012-01-12)

BEATA SKRAJNA  Więcej o recenzencie

Witam Serdecznie! Jestem klientką Merlina od lat! Nie wiem dlaczego skusiłam się na tą opowieść, czytałam recenzje, że to sama groza! Oczywiście cenie recenzje takiego pisarza jak Stephen King - który napisał wstęp do tej opowieści! Ta książka niczemu nie służy, jest w niej zawarte to, że nastolatki pod wpływem swojej chorej psychicznie matki - Rutch dokonują prawdziwego znęcania i odczłowieczenia nad zupełnie niewinna dziewczyną! Nie czytajcie tej książki! Zostawia stałe piętno w PSYCHICE!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2012-01-11)

Karolina Małkiewicz  Więcej o recenzencie

Lato, 1958 roku. Dwunastoletni David poznaje o dwa lata starszą Meg Loughlin, która wraz z niepełnosprawną siostrą Susan po śmierci rodziców zamieszkała w domu swojej ciotki Ruth Chandler. Nowy dom bardzo szybko okazuje się nieprzyjaznym miejscem; ciotka oraz jej trzej synowie: Willie, Donny i Woofer odnoszą się do Meg z pogardą i nie szczędzą jej złośliwości. Dziewczynka znosi podłe traktowanie bez słowa skargi, jednak kiedy nękanie przybiera coraz ostrzejsze i bardziej niepokojące formy, Meg reaguje słusznym gniewem. Reakcja nastolatki wyzwala w Ruth niepohamowaną falę wściekłości. Zamyka Meg w piwnicznym schronie czyniąc z niej ofiarę chorych fantazji, wymyślnego okrucieństwa i własnego szaleństwa. Ruth odchodzi od zmysłów folgując makabrycznemu sadyzmowi, w którym pogrąża się nie tylko ona, lecz także podżegani przez nią synowie oraz... dzieci z sąsiedztwa. Wszyscy oni torturują Meg dając wyraz zwierzęcym fantazjom i żądzom; mordują ją na raty w międzyczasie popijając colę i oglądając telewizję. Również David uczestniczy w tych ponurych wydarzeniach - jako bierny obserwator targany na przemian poczuciem winy i fascynacją. Kiedy decyduje się wreszcie pomóc udręczonej Meg, jest już na to za późno. "Dziewczyna z sąsiedztwa" utrzymywała mnie w stanie permanentnego przerażenia i przyprawiającej swoją intensywnością o utratę zmysłów bezsilnej wściekłości. Dosłownie sparaliżowała mnie emocjonalnie i wielokrotnie prowokowała do odłożenia jej nieprzeczytanej - co nigdy dotąd mi się nie zdarzyło. Poraża przede wszystkim niesamowitym, niemal namacalnym realizmem. Ketchum przekonuje, że człowiek jest zdolny do najpotworniejszych czynów, niewyobrażalnego bestialstwa i epatowania złem w najczystszej postaci - i to nie tylko z powodu inspirowania się autentycznymi wydarzeniami, które wstrząsnęły swego czasu Ameryką. Zmusza nas do uwierzenia ( czegoś podobnego dokonał William Golding we "Władcy much"), że opisywany przez niego horror jest w rzeczywistości prawdopodobny, że naprawdę może się wydarzyć. Porażające jest uświadomienie sobie, że nawet teoretycznie niewinne dziecko - podżegane do zła sankcjonowanego przez dorosłego, mające przyzwolenie otoczenia na folgowanie swoim fantazjom, eskalację swoich czynów i gwarantowaną całkowitą bezkarność - z radością przekroczy kolejne granice oddzielające dobro od zła wprawiając się w stan euforycznej wszechmocy, jaką daje poczucie władzy nad życiem i śmiercią drugiego człowieka, jest w stanie zatracić swoje człowieczeństwo zamieniając się w najprawdziwszego potwora. Choć jedynym, który nie pogrąża się w zbiorowym szaleństwie, zachowuje ludzkie uczucia i jest w pełni świadomy dokonującego się zła jest David, jego udział w gehennie Meg jest moralnie największy. Jako bierny świadek, obserwator, który dostrzega zło i nie robi nic, by je powstrzymać - nie mówi rodzicom, nie zawiadamia policji - swoim niemym przyzwoleniem i poczuciem winy przeplatanym z chęcią przyłączenia się do oprawców i poznania tego, do czego jeszcze będą zdolni, budzi autentyczny wstręt i nienawiść. Kiedy w końcu decyduje się zareagować, odzyskuje w naszych oczach resztki przyzwoitości, ale na cokolwiek więcej jest już za późno. "Dziewczyna z sąsiedztwa" to proza o gigantycznej sile rażenia, brutalna i przerażająca. Poraża autentyzmem i budzi grozę realnym prawdopodobieństwem zaistnienia opisanych wydarzeń. Opowiada o ohydnej zbrodni biernego uczestnictwa w akcie zła - i ogromnym spustoszeniu, jakie sieje w psychice.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ketchum to mistrz! (2012-01-02)

Marta Kosmala  Więcej o recenzencie

Przenieśmy się do lat 50. i 60. XX wieku, do Ameryki, do kraju gdzie „nie wspominaj o tym” stało się mottem dnia codziennego. Rodzice Meg i Susan zginęli w wypadku samochodowym, w którym nastolatki poważnie ucierpiały. Sieroty zamieszkały u swojej ciotki Ruth, samotnie wychowującej 3 synów: Donny’ego, Williego i Woofera. Jednak ciepły kąt, który miały znaleźć u swojej krewnej przemienia się w tragiczny w skutkach i przebiegu koszmar. Jak pisze we wstępie (który polecam czytać PO przeczytaniu powieści) Stephen King, Jack Ketchum jest „zafascynowany egzystencjalnym okrucieństwem życia”, co czyni jego powieści realistyczne i bardzo okrutne. Język, którym się posługuje jest dobitny i pełen wulgaryzmów, które znacząco ubarwiają powieść. Na końcu książki autor umieścił komentarz odnośnie pracy nad „Dziewczyną z sąsiedztwa”, który również polecam lekturze. Mimo tego, że bardziej podobało mi się „Jedyne dziecko”, to i ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Dla tych, którzy są fanami gatunku i uwielbiają powieści grozy i suspensu, książka z pewnością stanie się jedną z ulubionych. Niebanalnie opisana straszna historia wprowadza czytelnika w odległy, a zarazem bliski świat, który przeraża i zmusza do myślenia. Zdecydowanie polecam, zwłaszcza, że jest to historia oparta na faktach…

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przerażająca historia szaleństwa, dzikich instynktów, ogromu cierpienia i najczarniejszych mroków ludzkiego umysłu... Polecam! (2011-11-28)

kasandra85 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jeżeli lubicie thrillery i powieści grozy oraz jesteście spragnieni mocnych wrażeń, to mam dla Was idealną książkę. „Dziewczyna z sąsiedztwa” Jacka Ketchuma to lektura, która z pewnością przyspieszy bicie serca i wywoła dreszcze na skórze. Nie bez powodu nazywana jest najbardziej wstrząsającą książką w historii literatury. Uwaga! Tylko dla czytelników o mocnych nerwach… Stany Zjednoczone, lata 50-te. Spokojna okolica, niczym się nie wyróżniająca. Oto poznajemy losy 14-letniej Meg i jej młodszej, niepełnosprawnej siostry Susan, które po tragicznej śmierci rodziców zamieszkują w domu dziwacznej ciotki Ruth i jej trzech synów. Od tej pory ich życie ulega diametralnej zmianie. Normalna egzystencja zamienia się w koszmar, gorszy niż ten serwowany w rasowych horrorach. Znęcanie fizyczne i psychiczne, to nawet nie przedsmak tego, z czym będą musiały sobie poradzić te dziewczynki. A najgorsze ma dopiero nadejść. Okazuje się bowiem, że zło udziela się też innym mieszkańcom. Obserwatorem tych traumatycznych przeżyć staje się dwunastoletni chłopiec, który będzie musiał zdecydować po której stronie się opowiedzieć… Książka poraża. Nie tylko bardzo dobitnie ukazanym okrucieństwem, ale także świetną kreacją bohaterów, szczegółowymi opisami i psychologiczną grą, którą prowadzi autor. Nie będzie tu duchów czy psychopaty latającego z piłą mechaniczną, a jednak poziom napięcia sięga szczytów. Pisarz poruszył szalenie ważny temat. Zło tkwi w człowieku i to właśnie ludzie są najgorszymi potworami. Co więcej prawdziwe zło potrafi świetnie się maskować pod pozorami normalności, zwyczajności a czasami nawet nie musi tego robić, mając pozwolenie otoczenia na eskalację swoich okrutnych czynów. Podczas lektury pojawiają się rozliczne uczucia. Od obrzydzenia, lęku, strachu, złości aż po bezsilność, współczucie czy nadzieję. Język jest prosty, opisy aż nadto realistyczne a styl bezkompromisowy i mroczny. „Dziewczyna z sąsiedztwa” to przerażająca historia szaleństwa, dzikich instynktów, ogromu cierpienia i najczarniejszych mroków ludzkiego umysłu. Z pewnością wywoła w Was falę emocji, liczne przemyślenia i refleksje oraz na długo pozostanie w Waszych myślach i głęboko utkwi w pamięci. Ta książka szokuje tym mocniej, że powstała w oparciu o autentyczne wydarzenie. Polecam!!!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji