Dziewczyny z Portofino

zdecydowanie polecam (2011-05-16)

Dada  Więcej o recenzencie

nawet jeśli są nieścisłości, to nie ma znaczenia. Jeśli się żyło w latach 70-tych, realia tej książki są aż nazbyt dobrze znane. Proza nieco surowa, bez sentymentalizmów a jednocześnie poruszająca. Losy kobiet, które mogły być moimi koleżankami w pewien sposób pokazują losy naszego pokolenia, dzisiejszych 40-to(paro)latków

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znam te miejsca (2011-03-18)

gosposia  Więcej o recenzencie

Książka Plebanek mnie urzekła. Mimo pewnych nieścisłości naprowadza czytelnika na znane ślady. Dziewczyny to moje "koleżanki", ja sama. Po "Nielegalnych związkach", które ledwie przełknęłam, "Dziewczyny ... " to deser.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szare podwórka PRLu (2010-10-12)

monia1  Więcej o recenzencie

Po przeczytaniu „Dziewczyn z Portofino” przypomniały mi się te czasy, jak ciężko musiało być w rodzicom tych dziewcząt, naszym rodzicom. Cały ciężar utrzymania tego świata wokół nas w jako takiej normalności spoczął na nich. Czasem, jak rodzice Hani, mieli inną wizję przyszłości dla swojej córki, krytykując jej wybór studiów i ciesząc się z porażki. Czy jak ojciec Agnieszki, obawiając się ustroju i utraty pozycji i zawodu lekarza zdecydował o jej życiu nie pozwalając przystąpić do pierwszej komunii świętej. Plebanek pokazała całą prawdę o czasach PRLu z ich „podstawą” do egzystencji, szarością i prostotą, to było jak prezent w szarym pudełku, bez pięknego kolorowego papieru, bez zwieńczenia wstążką. To co się należy i już … wystarczy! Po co trochę koloru w życiu, po co planować przyszłość, po co studia, wykształcenie? U Plebanek dziewczyny, a właściwie dziewczynki z blokowiska są zdane same na siebie. Same kolorują sobie to życie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialne (2009-11-04)

Wanda Wencel  Więcej o recenzencie

A ja jestem dokładnie rówieśniczką bohaterek, w tym samym roku zaczęłam edukację szkolną. Znalazłam jeszcze więcej nieścisłości, ale co tam. Też mieszkałam na wielkim osiedlu, choć w Gdańsku, też miałam trzy przyjaciółki od piaskownicy. Nasze rodziny wyglądały inaczej, nasze losy potoczyły się inaczej, ale wszystko najważniejsze się zgadza z książką. Choćby to, że wolałybyśmy, by nasze matki się rozwiodły niż trwały przy pijakach, oprawcach czy mężach zdradzających. Piękna książka, bardzo prawdziwa, bardzo, bardzo.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam wszystkim 30 i 40-latkom i i ich dorosłym dzieciom (2009-07-27)

Hanna z Poznania  Więcej o recenzencie

Książka realistycznie pokazuje świat lat 70-tych XX wieku widziany oczami dziewczynek. Lata 80-te, 90-te, dziewczynki dorastają, Polska i warszawskie osiedle się zmienia. Czytając książkę przypominałam sobie obrazy, które w dzieciństwie były normą a teraz wydają się nieprawdopodobne. Być może są drobne nieścisłości, o których pisze pierwszy komentator. Nie o to tu jednak chodzi. Najważniejsze jest oddanie rzeczywistej atmosfery tamtych lat. Zdecydowanie polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znalazłem kilka błędów... (2009-02-11)

JKS  Więcej o recenzencie

Jestem prawie rówieśnikiem bohaterek i autorki książki. Jako facet nie będę odnosił się do przeżyć głównych bohaterek - ale ponieważ historia lat siedemdziesiątych i opis realiów tamtych czasów odgrywa w książce istotną rolę... Po pierwsze w roku '75 nie było dzwonków z elektronicznymi melodyjkami - na pewno nie z melodią z "Ojca chrzestnego" - takie dzwonki - przeważnie "kanarki" pojawiły się co najmniej 5 lat później. A taki dzwonek ma w domu Hanka. Po drugie dziewczęta mają tego samego wychowawcę ("Lenina") przez całą podstawówkę - a również wtedy było coś takiego jak "nauczanie początkowe". Po trzecie: wyroby czekoladopodobne pojawiły się dopiero w latach '80, kiedy to nie było już w sklepach bananów Ciquita (w książce w roku '79 chora Beata dostaje od Agnieszki taki wyrób, a od Mańki banany). Po czwarte: na lekcjach religii nie mówiło się wtedy o polityce. Przynajmniej w podstawówce to były po prostu lekcje religii. Po piąte i najważniejsze: autorka przegapiła "festiwal Solidarności" i wybór Wojtyły na papieża. Rodzice bohaterek to opozycjonista, oportunista i zatwardziały komunista. Jak bohaterki, oczyma dziecka oglądałem tamte wydarzenia i widziałem jak zmieniały się postawy dorosłych. I pamiętam, że jako dzieci rozmawialiśmy o tym, powielając zasłyszane od rodziców poglądy. To było coś bardzo ważnego. W książce epoka Gierka przechodzi od razu w stan wojenny.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warta przeczytania (2008-08-09)

olaz  Więcej o recenzencie

Już samo nazwisko - Plebanek - równa się dobra książka. Kolejna, bardzo rzeczywista, pokazuje, że autorka jest świadoma tego co pisze. Nie ma wątpliwości, że każde słowo stoi na właściwym miejscu. Autorka czarno na białym opisuje życie. Szare, ponure. W dodatku tak realistycznie, że aż się go "czuje w kościach". Sięgając po książkę Plebanek, możemy być pewni, że to dobry wybór. To wyrobiona, zaufana i dobra "marka".

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniała (2008-07-29)

sarna  Więcej o recenzencie

Mieszkam za granicą, w sobotę rano otrzymałam tę książkę, i przeczytałam ją jednym tchem. Powróciłam w niej do mego świata z lat 70, ubiegłego wieku, poczułam te niezapomniane smaki, i zapachy, to coś wspaniałego móc się cofnąć w czasie. Dziękuję Ci Grażynko. A książkę polecam wszystkim, którzy urodzili się w latach 60.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka dla nas o nas....wspaniała..... (2008-01-21)

AnnaP  Więcej o recenzencie

Jeżeli urodziłaś się jakieś 30 lat temu, w szarym blokowisku w jednym z polskich miast. Jeżeli pamiętasz zabawy przy trzepaku, magiczne sekrety zakopywane w ziemi, grę w klasy i w gumę... ta książka jest własne dla ciebie. Książka o dorastaniu, o takiej przyjaźni, która staje się podporą na całe życie, książka o marzeniach, miłości, rozczarowaniach... Cudowna książka, która przywołuje wspomnienia, której nie można przestać czytać, a gdy się skończy czytać, to od razu zaczyna się tęsknić za Agnieszką, Manią, Beatą, Hanią, jakby były również naszymi przyjaciółkami...

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji