East Meets East

Świetna muzyka, kiepskie nagranie (2010-05-14)

Jakub Bruzda  Więcej o recenzencie

Treść nie budzi zastrzeżeń. Jeżeli ktoś lubi klezmerskie i bałkańskie klimaty to zestaw utworów i wykonanie są świetne. Niestety płyta nadaje się do słuchania wyłącznie na sprzęcie przeciętnej jakości, fatalna realizacja odbiera przyjemność słuchania - jakość porównywalna do zapisu na kasecie magnetofonowej. Po projekcie z udziałem N.Kennedy'ego spodziewałem się porządnej jakości wykonania.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bolesny zawód (2009-11-30)

MaciekNycz  Więcej o recenzencie

Nigel Kennedy to bez wątpienia jedna z najwspanialszych postaci współczesnej muzyki. Jest rzeczą przykrą i niespodziewaną, że reklamuje on swym nazwiskiem tę nierówną, niespójną wewnętrznie i nieporadnie zrealizowaną składankę przypadkowych aranżacji. Samego artysty jest na tej płycie jak na lekarstwo. Niestety, nie daje tu potencjalnemu słuchaczowi niemal nic ze swojego talentu. Chyba, że mamy na myśli punkowe improwizacje, które idąc donikąd skutecznie irytują odbiorcę. Wiem, że można eksperymentować, ale czasami nie warto. Kennedy mógł spokojnie pozostać przy tym, co potrafi (i jakimś cudem przemyca na płycie) i nie angażować się w ten chaotyczny projekt. Grupa Kroke jest zaś radosnym konsumentem naiwności kupujących. To jej „brzmienie”, choć to słowo może wydawać się nieuzasadnione, oraz mętne wokalizy dominują w prezentowanych nagraniach. To przykre, ale album niniejszy jest na dłuższą metę po prostu męczący i jeśli chodzi o uczucia, wzbudza niemal wyłącznie frustrację. Klimaty, których miała dotykać ta płyta, miast żyć, są niczym muzyczne zombie i straszą. Blado wypada to w porównaniu z dynamicznymi, spójnymi nagraniami Max Klezmer Band.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Paganini naszych czasów (2006-06-15)

Agata Suchocka  Więcej o recenzencie

Nigel Kennedy nie jest muzykiem konwencjonalnym. Choć nagrania klasyków w jego wykonaniu biją rekordy sprzedawalności, nie ogranicza się do wykonywania jednego gatunku. Ta płyta jest najlepszym dowodem na to, że Kennedy'emu nie można dokleić etykietki skrzypka klasycznego. Proste melodie w niesamowitych aranżach porywają do tańca i na długo zapadają w pamięć, przynosząc ze sobą niesamowite wrażenia. Płyta chwilami podrywa z miejsc, by za moment doprowadzić do łez. Tego nie da się opisać, to trzeba przeżyć, bo słuchanie to zdecydowanie za mało. Tę płytę odbiera się całym sobą, a nie tylko przez uszy.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna płyta. Coś dla miłośników muzyki orientalnej

Szymon Skwarcz

Świetne aranżacje i wykonanie. To płyta dla miłośników zarówno muzyki żydowskiej, jak i bałkańskiej. Wspaniały klimat i jak zwykle świetny Neigel Kenedy. Gorąco polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji