Fryderyk Chopin

Panie Fryderyku,Panie Bogusławie! (2010-10-05)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

Nigdy się Panowie nie spotkali,ale gdyby to się stało,Panów rozmowy o sztuce z pewnością nie miałyby końca.Oczyma wyobraźni widzę tę piękną,wielką przyjaźń...Skąd się biorą geniusze?Skąd do nas przybywają?"Z niebieskich do nas przybywają stron".To tajemnica. Kiedy biorę do ręki tę książkę,to czuję,że mam do czynienia z dziełem sztuki.Przede mną mistrzowska,ciepła opowieść o wielkim Polaku.Wiem,że oto Chopin zstąpił z piedestału,by zagościć w naszych skromnych progach.Chce udowodnić,że jest po prostu człowiekiem z krwi i kości.Kocha,cierpi,ale ma również poczucie humoru,potrafi żartować,także na swój temat.Gdy czytam tę książkę,to słyszę szum wierzb z mazowieckich stron.Słyszę dźwięki koncertów,polonezów,mazurków,walców.To wszystko otacza mnie jak piękny woal.Nagle znalazłem się w świecie,gdzie nie trzeba wyrażać emocji za pomocą pięści.Tu można uronić łzę,to nie wstyd. Mówiąc na początku o wielkich mistrzach(o Chopinie i o Kaczyńskim),pominąłem niechcący Rubinsteina.Spod Jego palców wydobywają się przecież czarowne dźwięki.Czy trudno zagrać biały papier między nutami?Tak,bo w tym białym papierze jest ukryte prawdziwe piękno.Takiego piękna,niczym najcenniejszego skarbu,szuka się wytrwale. Książka Pana Bogusława jest sentymentalną(choć nie tylko) podróżą w czasie.W świecie Chopina elity kulturalne tworzyli ludzie naprawdę wybitni,a nie ci,którzy spotykają się z kulturą jedynie z racji zajmowanych stanowisk i zgromadzonych pieniędzy.To czarowny powrót do epoki,gdy Chopinowi grały wierzby,gdy wszystko wokół było muzyką.Dźwięki tej muzyki,niczym "armaty ukryte w kwiatach",wybuchały później w utworach kompozytora. Panie Fryderyku,Panie Bogusławie,dziękuję za ten dar i za tę podróż.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Panie Fryderyku,Panie Bogusławie! (2010-07-08)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

Nigdy się Panowie nie spotkali,ale gdyby to się stało,Wasze rozmowy o sztuce nie miałyby z pewnością końca.Oczyma wyobraźni widzę tę wielką,piękną przyjaźń... Skąd biorą się geniusze?Skąd do nas przybywają?"Z niebieskich do nas przybywają stron".To tajemnica... Kiedy biorę do ręki tę książkę,to czuję,że mam do czynienia z dziełem sztuki.Przede mną mistrzowska,ciepła opowieść o wielkim Polaku.Wiem,że oto Chopin zstąpił z piedestału,by zagościć w naszych skromnych progach.Chce udowodnić,że jest po prostu człowiekiem z krwi i kości.Kocha,cierpi,ale ma również poczucie humoru,potrafi żartować,także na swój temat. Gdy czytam tę książkę,to słyszę szum wierzb z mazowieckich stron.Słyszę dźwięki koncertów,polonezów,mazurków,walców.To wszystko otacza mnie jak piękny woal.Nagle znalazłem się w świecie,gdzie nie trzeba wyrażać emocji za pomocą pięści.Tu można uronić łzę,to nie wstyd. Mówiąc na początku o wielkich mistrzach(o Chopinie i o Kaczyńskim),pominąłem niechcący Rubinsteina.Spod Jego palców wydobywają się przecież czarowne dźwięki.Czy trudno zagrać biały papier między nutami?Tak,bo w tym białym papierze jest ukryte prawdziwe piękno.Takiego piękna szuka się wytrwale,niczym najcenniejszego skarbu. Książka Pana Bogusława jest sentymentalną(choć nie tylko)podróżą w czasie.W świecie Chopina elity kulturalne tworzyli ludzie naprawdę wybitni,a nie ci,którzy spotykają się z kulturą jedynie z racji zajmowanych stanowisk i...zgromadzonych pieniędzy.To czarowny powrót do epoki,gdy Chopinowi grały wierzby,gdy wszystko było muzyką.Dźwięki tej muzyki,niczym "armaty ukryte w kwiatach",wybuchały później w utworach kompozytora. Panie Fryderyku,Panie Bogusławie,dziękuję za ten dar i za tę podróż.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Panie Fryderyku,Panie Bogusławie! (2010-07-07)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

Nigdy się Panowie nie spotkali,ale gdyby to nastąpiło,Wasze rozmowy o sztuce z pewnością nie miałyby końca.Już widzę tę piękną,wielką przyjaźń... Jak się rodzą geniusze?Skąd do nas przybywają?"Z niebieskich do nas przybywają stron".To tajemnica... Wzięcie tej książki do ręki to przeżycie porównywalne z emocjami,narastającymi podczas jej czytania.Przede mną mistrzowska,ciepła opowieść o wielkim Polaku.Wiem,że oto Chopin zstąpił z piedestału,zagościł w naszych skromnych progach.Pragnie pokazać,że jest po prostu człowiekiem z krwi i kości.Kocha,cierpi,ale ma również poczucie humoru,potrafi żartować,także na swój temat. Gdy czytam tę książkę,to słyszę szum wierzb z mazowieckich stron.Słyszę dźwięki koncertów,polonezów,mazurków,walców.To wszystko otacza mnie jak piękny woal.Nagle znalazłem się w świecie,gdzie nie trzeba wyrażać emocji za pomocą pięści.Tu można uronić łzę,to nie wstyd. Mówiłem wcześniej o dwóch wielkich mistrzach(o Chopinie i o Kaczyńskim),a zapomniałbym o Rubinsteinie.Spod Jego palców wydobywają się przecież czarowne dźwięki.Czy najtrudniej zagrać biały papier między nutami?Tak,bo w tym białym papierze jest ukryte piękno.Takiego piękna szuka się wytrwale,niczym najcenniejszego skarbu. Książka Pana Bogusława to sentymentalna(choć nie tylko)podróż w czasie,gdy elity kulturalne tworzyli ludzie prawdziwie wybitni,a nie ci,którzy spotykają się z kulturą jedynie z racji zajmowanych stanowisk i... zgromadzonych pieniędzy;czarowna podróż do czasów,gdy Chopinowi grały wierzby,gdy wszystko wokół było muzyką.Dźwięki tej muzyki wybuchały później w Jego utworach,niczym"armaty ukryte w kwiatach". Panie Fryderyku,Panie Bogusławie,dziękuję za ten dar.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji