Funhouse

P!nk, co się z tobą stało?! (2009-10-26)

KarolLdvk  Więcej o recenzencie

Dobra, ja wszystko rozumiem - mąż ją zostawił, załamała się nerwowo, podobno długo przez to cierpiała. Ale czy to powód, żeby nagrywać najgorszy krążek w karierze?! Gdy usłyszałem "So What" byłem bardzo zaskoczony - stara, dobra wściekła na wszystko P!nk. Myślałem sobie, że może będzie więcej takich utworów gdzie piosenkarka wykrzyczy więcej swojej wściekłości. Nic z tego! W większości piosenek P!nk śpiewa rozżalona o swoim mężu. Niemal każda piosenka jest o rozstaniu z mężem - oprócz "Sober". Monotematyczność - pierwszy raz słyszę, żeby P!nk coś takiego dotknęło. A "Crystal Ball" tak mnie zanudziło, że już miałem ochotę wyłączyć tą płytę. Wiele z tych piosenek nadawałoby się na kołysanki. Ktoś może powiedzieć że przesadzam, że nie da się śpiewać szybko i przebojowo o rozstaniu i cierpieniu. Ale P!nk to umiała. Posłuchajcie np. "Last To Know" z płyty "Try This". Mogę pocieszyć się jednym - jest kilka przebojów z którymi P!nk będzie królowała na listach przebojów. I to jedyne ma zapewnione.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pani pozytywnie zakręcona (2009-06-19)

Agnieszka Kusiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Pink jest w sietnej formie, czego obliczem jest "Funhouse". Rewelacja. Słucha się znakomicie i równie znakomicie poprawia nastrój. Rytmy na długo zagnieżdżają się w głowie... Super.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Płyta wspaniała na wiosenne wieczory z przyjaciółmi! (2009-04-19)

roksana procajło  Więcej o recenzencie

Płyta ogólnie bardzo dobra i powinna przypaść do gustu zarówno współczesnym nastolatkom jak i starszym słuchaczkom tej rockowej wokalistki XXI wieku. Płyta, choć z pozoru bardzo dynamiczna, jest przepełniona balladami, które długo pozostają w pamięci. A przy kawałku "So What" nie można siedzieć w miejscu. Najlepsze z tej płyty są pierwsze 3 piosenki, ale to nie znaczy, że reszta jest beznadziejna, wręcz przeciwnie, także jest dobra. Najlepsze utwory: "So What", "Sober" oraz "I Don't Believe You". Naprawdę warto kupić!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo dobra!!! (2008-11-24)

XXXX XXXX  Więcej o recenzencie

Jestem bardzo zadowolony z kupna tej płyty. Tytuł jest dość mylący, bo piosenek nastawionych na "fun" na tym albumie nie jest zbyt wiele. Nie oznacza to jednak, że płyta składa się z samych ballad, i że jest nudna. Nie. Wiele utworów skłania do przemyśleń, zatrzymania się. Pink ma fantastyczny głos. Piosenki, które mnie szczególnie urzekły to: "Sober"; "I don't believe you" (najlepsza według mnie); "It's all your fault"; reszta też jest ciekawa. Polecam każdemu, kto lubi takie klimaty!!!

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super (2008-11-19)

Diegor17  Więcej o recenzencie

Ta płyta jest cudowna. Pink się postarała.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Cudo... (2008-11-10)

zuczek93  Więcej o recenzencie

Pink to jedna z najwybitniejszych współczesnych wokalistek. Jej głos przyprawia o dreszcze. "Funhouse" to wielkie arcydzieło. Piosenki wspaniałe, rockowe oczywiście. Nie ma tutaj pustki wypełniającej wiele płyt. Każda piosenka jest inna, różniąca się czymś od poprzedniej. Kawałek taki jak "So What" to wg mnie świetny wybór na pierwszy singiel, a na drugi "Sober" to też strzał w dziesiątkę. Mnie najbardziej do gustu przypadł kawałek "Funhouse", jest po prostu świetny. Płyta obowiązkowa dla każdego słuchacza popowo/rockowego i przede wszystkim dla fanów przecudownej P!ink.

(5 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rockowa gwiazda pop (2008-11-02)

Kacper Rodak  Więcej o recenzencie

Pink powraca z nową płytą jeszcze bardziej szaloną i... muzycznie doskonałą. Jak już zapowiada sam tytuł ("Funhouse") mamy tu do czynienia z przebojowymi, popowo-rockowymi kawałkami z domieszką elektroniki, które dobrą zabawę gwarantują... Wokalistka jednak nie popada w rutynę i wciąż eksperymentuje z nowymi dźwiękami, czego przykład mamy chociażby w kawałku Sober (drugi singiel), który współtworzył Danja (twórca "Gimme more" Britney Spears). Jednak album ma także drugą stronę, obok murowanych hitów mamy tu także sporo soulowo-popowych ballad, obrazujących delikatniejsze oblicze Pink, równie doskonałe. Takie kawałki jak "I Don't Belive You" czy "Crystal Ball" to przykład, że Pink oddarta z szaleństwa ukazuje swą drugą, pościelową ale w żadnym wypadku nie nudną stronę. Na Funhouse mamy więc jakby dwa albumy połączone w jedną, doskonale dopełniającą się całość.

(6 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pani Alecii zapachniały dolary... (2008-10-28)

nname  Więcej o recenzencie

Pani Alecia Moore, po stosunkowo niedługim czasie od ostatniego wydawnictwa, pokusiła się o stworzenie nowego albumu, o jakże zacnym tytule "Funhouse". Po włączeniu płyty szybko się okazuje, że na albumie jest tyle "fun", co na noworocznym orędziu prezydenta Kaczyńskiego. W życiu bym się nie spodziewał, że pani Pink, która do tej pory dość wyraziście wyróżniała się na tle innych wykonawczyń gatunku pop rock, stworzy coś tak do bólu banalnego i przewidywalnego. Pink zawsze kojarzyła mi się z bystrymi, inteligentnymi tekstami, które zdecydowanie były jej mocną stroną. Tymczasem "Funhouse" serwuje nam stosik skrojonych wg jednego szablonu pioseneczek, a'la Avril Lavigne, czy Kelly Clarkson, o tym, że jej serce jest złamane, i on jej nie kocha. Zero zaskoczenia, oryginalności, zero charakteru. Do tego jeszcze świetny wokal Alecii, na tej płycie został spłycony do granic możliwości, i nie wykorzystany nawet w 20%. Wśród masy takich samych piosenek, znalazły się dwa utwory dwa utwory, które ratują album przed całkowitą porażką: tytułowe "Funhouse", i "Mean", nasuwające mi skojarzenia ze starymi balladami Bon Jovi, bądź Aerosmith. Reszta to jedno, wielka komercja, skrojona na sukces, co niewątpliwie Pink się uda. Płyta może spodobać się 12 letnim fankom Tokio Hotel i Avril Lavigne, reszcie polecam trzymać się z daleka.

(5 z 19 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji