Epos babiloński i asyryjski.
Starożytny tekst o współczesnych problemach, zakazanej miłosci i życiu wiecznym
(2006-11-18)
Tomasz
Wrona
Więcej o recenzencie
"Gilgamesz" to najstarszy epos świata, pochodzący z przełomu IV i III tysiąclecia p.n.e. w wersji ustnej, a spisanej z XXVIII wieku p.n.e. Mówi o relacjach pomiędzy dwoma mężczyznami – Gilgameszem a Enkidu. Ukazuje, że nasi antenaci byli homo. "Za dni dawnych, za dalekich dni, za nocy dawnych, za odległych nocy, kiedy uczyniono wszystkie rzeczy potrzebne, kiedy wszystkie pożyteczne rzeczy urządzono, kiedy niebo od ziemi odepchnięto, kiedy ziemię z niebem rozłączono, kiedy ustalono imię człowieka …” (tablica II). Słowa te znajdą się później w świętej księdze trzech największych religii świata. Biorąc pod rozwagę fakt, że jest to utwór starszy niż Biblia warto się nad nim zastanowić. Jak starożytni eksplikowali prapoczątki świata, życia, człowieka, miłości, seksu, śmierci i życia wiecznego?
Historia ta jest preceptorem wielu ważnych spraw. Mądrość starożytnych uczy, że każdy ludzki los jest zmaganiem się ze światem, życiem i sobą, godny opowieści; że w miłości nie jest najważniejsza płeć; że można kochać po grób, a nawet i dalej; i że należy iść zawsze za głosem serca. Bowiem "mały krok człowieka, jest wielkim krokiem ludzkości" (Neil Armstrong).
(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji