Koszyk pusty

Ostatnio odwiedzane:

tel. +48 (22) 321 91 91
fax +48 (22) 321 91 92

Godot i jego cień

Antoni Libera Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: twarda

nośnik: druk
liczba stron: 384

Produkt niedostępny

- polecamy

- Mówi Warszawa
- cena: 35 zł
- (wysyłamy w ciągu 24 godz.)
- Madame
- cena: 46,99 zł
- (wysyłamy w ciągu 24 godz.)

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Bieguni
- Olga Tokarczuk
- cena: 36,99 zł
- Good night Dżerzi
- Janusz Głowacki
- cena: 33,49 zł
- Ostatnia wieczerza
- Paweł Huelle
- cena: 27,99 zł
- Prowadź swój pług przez kości umarłych
- Olga Tokarczuk
- cena: 30,49 zł
- Powroty nad rozlewiskiem
- Małgorzata Kalicińska
- cena: 27,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Godot i jego cień

Średnia ocena z 4 recenzji (Dodaj własną)

Autor:: Antoni Libera
Wydawnictwo:: Znak , Marzec 2009
ISBN:: 978-83-240-1094-3
Liczba stron:: 384
Wymiary:: 144 x 205 mm
Redaktor:: Klementyna Suchanow
Sprawdź inne tytuły:: Antoni Libera

Kategorie:: biografie > biografie > autobiografie
proza polska > powieść

Nowa książka autora Madame to autobiograficzna opowieść o magii literatury i fascynacji twórcą legendarnego Godota, który był jednym z najbardziej tajemniczych pisarzy XX wieku. Dla autora poetyckie dzieło tego "mistrza samotności i smutku" urasta do rangi mowy proroczej, która odmienia słuchacza i sprawia, że pojmuje sam siebie. Jest to historia olśnienia i wędrówki w ślad za człowiekiem, któremu się je zawdzięcza. Madame była tworem fantazji, Beckett jest rzeczywisty. Narrator znów jak detektyw idzie po tropach do celu: z Warszawy przez Nowy Jork i Londyn do Paryża, gdzie dochodzi do niezwykłego spotkania. Tym razem jednak stawką jest coś innego niż miłość. Zagadka "jaki jest", sens życia.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Godot i jego cień
Autor:: Antoni Libera

Twórczość Becketta w tle rzeczywistość PRL- u (2009-10-15)

Bogdan Buczek Więcej o recenzencie

Smutne lata dziecinne, młodzieńcze. Przeciętne życie, przeciętego obywatela PRL-u. Nagłe przebudzenie pod wpływem trochę dziwnej i niezrozumiałej dla młodego Libery sztuki Becketta „Czekanie na Godota”. Sztuka ta, jej ukryta myśl inspiruje nie tylko autora a wielu ludzi kultury w tamtych czasach kiedy to szerzyła się idea komunizmu, zakłamania, dla większości strachu, kolejek po wszystko i ciągle z nadzieją, że wreszcie coś przywiozą, że wreszcie nadejdzie ten oczekiwany Godot. W tej atmosferze wychowywany był i przebywał Libera. Staje się naturalnym, że wrażliwy młodzieniec chwyta się - jak wielu w tych czasach - tej nadziei, że przyjdzie... Postanawia zgłębić twórczość Noblisty, chce znaleźć w nich te ukryte myśli, co jeszcze chce powiedzieć o prawdzie życia ten tajemniczy Beckett?, czy w nich znajdziemy siebie, swój los, a może odpowiedź na pytanie co nas czeka w niedalekiej przyszłości?, czy też tylko nicość i że nasze marzenia nigdy się nie spełnią... Beckett znajdował uznanie w nas Polakach żyjących w PRL-u, znienawidzonym przez większość reżimie. Wtedy byliśmy jak Ci bohaterowie z „Czekając na Godota” , czekaliśmy na te zmiany które były nierealne. Teraz żyjemy w innych czasach dla niektórych ten nieosiągalny „Godot” przyszedł, mamy wolność, mamy jakoby swobodę, mamy inny kraj, może lepszy, ale czy nadal nie czekamy na jakiegoś Godota? Z drugiej strony, czy właśnie tym Godotem nie są nasze marzenia i czy musimy na niego czekać nic nie robiąc, rozpaczając że nie przychodzi. Czy naprawdę w naszym życiu o to chodzi, czy naprawdę tak na dobre rozważania o sensie naszego życia mają jakiś sens? Czy większość z nas, chrześcijanie możemy się z takimi myślami godzić, wątpić, w istnienie Boga i nosić go głęboko w sercu? Cóż robi nasz wspaniały autor otóż rozważając i analizując twórczość Becketta i pisząc o wpływie jego twórczości na niego, czekając na swego Godota nie poddaje się. Jego Godotem jesteśmy my czytelnicy dla których tworzy, pisze, przelewa swoje myśli pięknym piórem na papier. On w ten sposób czeka na nas, oszukując nas że jakoby „świat to tylko nasze życie, że po nim świat nie istnieje”. On wie a raczej liczy na to że po nim coś zostanie jak po wielu, że świat to nie tylko nasze „ja”. Mimo wielu nurtów filozofii, twórczości wielu w tym Becketta i pięknie piszącego autora wiara w Boga istniała i istnieć będzie, gdyż my mali go potrzebujemy on nas wspiera, pomaga i poucza. Libera wspaniałym piórem opisuje swoje rozterki, ciągle jak ten śledczy szuka dowodów, analizuje, sięga do wielu porównań, wielu myślicieli znajduje potwierdzenie o słuszności swych wywodów nawet w Biblii, posługuje się metodą porównań matematycznych. Jego pasja poszukiwawcza sprawia, że tę książkę można czytać jak kryminał i to kryminał z najwyższej półki. „Godota i jego cień” polecam wszystkim kochającym piękny polski język, kochającym Becketta, wątpiącym i tym którzy znają „Madame” Libery i jego twórczość, wymusza wiele refleksji.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Spotkanie z mistrzem Beckettem (2009-09-22)

Bartosz Wieczorek Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka! Więcej o recenzencie

Nieczęsto w życiu udaje nam się spotkać swojego Mistrza, człowieka, którego przewagę nad nami z chęcią i pokorą przyjmujemy, pragnąc jedynie, jak najwięcej nasycić się jego mądrością czy po prostu obecnością. Antoniemu Liberze się ta sztuka udała, a jego ostatnia książka „Godot i jego cień” jest właśnie bardzo uczuciowym zapisem takiego spotkania autora książki z Samuelem Beckettem. Libera nie boi się – i chwała mu za to – nazwać się uczniem, wyznawcą i sługą dzieła Becketta, którego twórczość pomogła mu odnaleźć drogę własnego życia. A autor nie był z niego zadowolony. Ironicznie podsumowuje Libera swe życiowe dokonania fragmentem z Becketta: „Rodzina, praca, ojczyzna, miłość, dupy, mieszkanie, zdrowie, natura i sztuka, ludzie i Bóg – same klęski ”. Warto przeczytać, jak Liberę zmienił kontakt z dziełem Becketta.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Literacka uczta słowa (2009-08-09)

Aneta Sandecka Więcej o recenzencie

To nie powieść, lecz czyta się tę książkę z zapartym tchem. Poniekąd jest ona o znalezieniu swojego sensu życia, ale i o teatrze, literaturze, wreszcie o fascynacji Sztuką oraz Artystą. Godot i jego cień to również świetny dokument o epoce minionej, o ludziach, o których zapominać nie można, o polskiej inteligencji w trudnych latach komunizmu. Wspaniale czyta się tę książkę z powodu lekkiego pióra Antoniego Libery, który o Słowie wie chyba wszystko i nie waha się tej wiedzy używać. A my czytelnicy mamy intelektualną ucztę i tylko trochę żal, że tak niewielu współczesnych literatów potrafi tak pięknie oraz ciekawie pisać.

(8 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tą książką należy się delektować. (2009-07-08)

joanna sadlej Więcej o recenzencie

Po przeczytaniu "Madame" czekałam na dzień, w którym wreszcie będę mogła znów wejść w świat zdań niebanalnych, a przy tym miękkich i niesłychanie naturalnych. Uwielbiam styl pisania tego pana. Okazało się, że nie ma znaczenia, czy tworzy fikcję literacką, czy też opowiada o swoim życiu, jego znacznej części, którą zawładnął Beckett. Absolutnie wciągająco została opowiedziana ta fascynacja i jej wpływ na losy autora. Czas PRL-u krzyżował niejednokrotnie plany młodego filologa i tłumacza na obcowanie z twórczością autora "Godota..", ale może i wzmagał tę fascynację, która stała się świetnym materiałem na książkę. A ta wydana jest pięknie - są zdjęcia dokumentujące całą historię, wszystkie biało-czarne, jest żółtawy papier i zapach obiecujący literackie uniesienia... Jeśli ktoś po wyjściu ze spektaklu np. "Szczęśliwe dni" ma w sobie wiele pytań i niejasności, z pewnością wyjaśni je przy lekturze tejże książki.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji