Gruzja nieznana. Wspólne losy Gruzinów i Polaków

Wspaniala pozycja o wspólnych losach Polaków i Gruzinów i nie tylko... (2012-02-15)

anetapzn  Więcej o recenzencie

Jest to moim zdaniem wyjątkowa pozycja na polskim rynku wydawniczym. Przybliża ona czytelnikowi 100 ostatnich lat wspólnych losów, historii i lojalnej przyjaźni Gruzinów i Polaków. Na samym początku lektury witają nas słowa Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Gruzji w Rzeczypospolitej Polskiej - Nikoloza Nikolozishvili, który w skrótowej formie, pięknie opowiada o treści książki i o łączącej nasze narody przyjażni. Póżniej, z każdą kolejną stroną, jest coraz lepiej, a lektura to nie przyjemność, a po prostu rozkosz. Po pierwsze przepiękne wydanie, bo w zasadzie nie tyle jest to książka, co album. Wszystkie wiadomości, jakich dostarczają nam autorzy zawarte są na papierze kredowym i okraszone wspaniałymi, kolorowymi zdjęciami.Dzięki nim mamy okazję, choć przez moment obcować z kulturą i architekturą gruzińską, które w Polsce są praktycznie nie znane.Poza tym poznajemy przepiękne krajobrazy gruzińskie oraz wiele ze zwyczajów świeckich i religijnych Gruzji.Poza tym wiele dowiadujemy się o historii Gruzji i zawirowaniach historii, które połączyły nasze kraje.Już żródła historyczne z XV w. potwierdzają polityczne i dyplomatyczne związki między Gruzją i Polską. W XVII w. w służbie dyplomatycznej Królestwa Polskiego pracowali m.in. Gruzini. W tym samym okresie polscy misjonarze pełnili swoją posługę w Gruzji.Między naszymi narodami jest także wiele podobieństw historycznych.Polska straciła niepodległość pod koniec XVIII w. A w 1801r. Rosja zniosła gruzińską państwowość. W latach póżniejszych carska Rosja przesiedlała polskich patriotów do Gruzji, a gruzińskich do Polski. Wielu Gruzinów mieszkało i pracowało w Polsce. Przykładem może być św. Grzegorz Peradze- wykładowca UW, który zginął w Auschwitz Birkenau. W 1918r. zarówno Polska, jak i Gruzja odzyskały niepodległość. Poznajemy także historię gruzińskich oficerów, którzy wyemigrowali do Polski po sowieckiej agresji na ich kraj w 1921 r., a których Marszałek Piłsudski przyjął do Armii Polskiej z zachowaniem ich dotychczasowych stopni wojskowych.Odkrywamy dramatyczne losy wspólnej walki w kampanii wrześniowej, a później w Armii Krajowej.Poznajemy także odwagę i poświęcenie Gruzinów, którzy obok polskich żołnierzy walczyli w Powstaniu Warszawskiem. Śledzimy historię Gruzinów, którzy za lojalną służbę nowej ojczyźnie zostali zamordowani w Lesie Katyńskim.Długo by jeszcze można pisać o zawartości albumu.Ale samo pisanie, sama recenzja nie odzwierciedla wartości tej pozycji. Książkę trzeba po prostu przeczytać i obejrzeć, a po lekturze zastanowić się nad wieloma rzeczami. Nie jest to kolejna pozycja z działu historii.Jest to pozycja wyjątkowa, ponieważ o więzach łączących nasze kraje niewiele się mówi, a historia, kultura i religia gruzińska są w Polsce praktycznie nieznane.Gorąco zachęcam do lektury. Tym bardziej, ze jednym z autorów jest Dawid Kolbaia - historyk, od 2000r. organizujący Doroczne Sesje Kaukazologicznie. W związku z tym takie współautorstwo zdecydowanie podnosi wartość merytoryczną pozycji.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji