In The Court of The Crimson King [Remastered]

Dzieło doskonałe (2012-01-25)

Bartosz Trawicki Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Rozpisywanie się po raz kolejny o tym albumie tylko naraziłoby autora na śmieszność. Jego zawartość skłania mnie raczej do wynurzeń zgoła filozoficznych. W momencie kiedy płyta się pojawiła, wyznaczony został niewątpliwie kamień milowy w muzyce rockowej i nie tylko. To dzieło ważne w historii muzyki w ogóle, co szczególnie trzeba zaakcentować dzisiaj, po latach, kiedy na szczęście odchodzi się coraz bardziej od sztucznego przecież podziału na muzykę rozrywkową, jazzową, klasyczną/poważną, a są tylko dzieła genialne, dobre albo złe, nieudane. Ten album wyznaczył też zdecydowanie specyficzną drogę twórczą Roberta Frippa, który z kolejnymi konstelacjami zdolnych muzyków towarzyszących przez ponad kolejne 30-lat realizował idee muzyki pięknej, ciekawej, intrygującej, ale jednocześnie niebanalnej, ba, wręcz trudnej w odbiorze niejednokrotnie! Muzyki która zmieniała się, która wchłaniała JAK GĄBKA to co najlepsze i najwartościowsze ze świata rocka, jazzu, kameralistyki, muzyki współczesnej (nawet tej ekstremalnej spod znaku Xenakisa niejednokrotnie, by wskazać na album ISLANDS), elektroniki... Zdarzało się, że najwięksi z kręgu art-rocka z czasem szli "na ugodę" z zapotrzebowaniami rynku... grupa King Crimson/Robert Fripp od początku swej drogi twórczej wyznawali bezkompromisowe (ktoś gdzieś napisał nawet: misjonarskie) podejście do materiału muzycznego, a przy okazji nieśli ogromny szacunek dla odbiorcy, którego uszu nie narażali na mielizny,których przecież tak sporo i to nie tylko w muzyce rozrywkowej, jak mogłoby się wydawać...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Witajcie w krainie karmazynowego króla (2011-09-06)

Marek Zabrzański  Więcej o recenzencie

"Coż można powiedzieć po wysłuchaniu taaaakiej płyty? W pierwszej chwili zapiera dech w piersiach" To słowa Tomasza Beksińskiego sprzed wielu lat, po prezentacji tej płyty w wieczorze płytowym PRII ( była taka audycja).Poproszony o wymienienie kilku ważnych "swoich" płyt Piotr Kaczkowski wymienia In The Court of The Crimson King oraz "Jedynkę"Led Zeppelin- bo to ten ważny rok w muzyce rockowej i te płyty odcisneły swoje piętno w muzyce w sposób wyjątkowy.Cóż mogę dodać- chyba tylko to ,że ta płyta ciągle się broni, ciągle jest ważna, doskonała, wybitna.Czyli nic się nie zmieniło od momentu jej wydania.Ciekawe jest dla mnie jak w ciągu mijających lat (mojego życia) zmieniają się "ukochane" nagrania z tej płyty.W pierwszych latach to oczywiście Epitaph i nagranie tytułowe.Później I talk to the wind.Gdy mija wiele lat ( w moim wypadku ponad 20 rozkoszowania się tą muzyką) na plan pierwszy wysuwa się Moonchild i nagranie pierwsze.Czyli najbardziej jazzowy kawałek płyty i najbardziej szalony.Wydaje się,że z wiekiem człowiek pownien łagodnieć- no ale to przykład tego co może z nami zrobić ARCYDZIEŁO. PS. Dodatkowych 5 merlinów należy się też za okładkę płyty( ale o tym też dużo zostało napisane).

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji