In Utero

Requiem dla Kurta (2011-10-26)

Requiem Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Słuchając pierwszy raz nieuważnie ostatniej płyty Nirvany można sobie pomyśleć "Co to jest?! Hałas i rzępolenie gitar... Oni to chyba na kacu nagrywali". Otóż nie. "In Utero" obfituje w surowe, nieco dziwaczne brzmienia, wrzaski Kurta Cobaina i przez to jest trudniejsza w odbiorze niż bardzo przebojowy, dosyć uładzony "Nevermind"(wbrew nagonce na popowość tej płyty - swoją rolę w kształtowania rocka lat 90. miała i to dużą). Kurt, Krist i Dave zdecydowali nie robić nieudanej powtórki z "Teen Spirita" - nagrali, co chcieli, co Cobainowi na duszy i wątrobie(biorac pod uwagę jego heroinizm...)leżało. Co prawda "Heart Shaped-Box" kompozycyjnie przypomina "Smells Like Teen Spirit", ale ma odmienny klimat. Mniej opętańczy i punkowy, wiecej tu depresji. A reszta utworów? Moje ukochane, melancholijne "Dumb", fenomenalne "Rape Me", porywające "All Apologies" czy piszczące "Radio Unit..." Piosenki po prostu trzeba zrozumieć i wsłuchać się w chropawy, smutny głos Kurta. I jego teksty. Koniecznie. Z prostej przyczyny - były dziwne, szokujące, ale Cobain miał taki talent, że nawet pozornie banalną(i autobiograficzną)frazą "Dokładałem starań, by mieć ojca, ale miałem tylko tatę" z "Serve The Servants" potrafił wzbudzić silne emocje. Był artystą. Inaczej nie byłby w stanie porzucić stylistyki "Neverminda" i nagrać tak wspaniałej płyty. Requiem, czyli pieśni pożegnalnej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialna, (2011-02-26)

Tomasz Łomża  Więcej o recenzencie

To zdecydowanie najlepsza płyta tego Zespołu. Nie ma co porównywać do pop rockowego słodkawego ale i mdławego NEVERMIND, który to przypadł do gustu zarówno fanom Depeche Mode jak i New kids on the block! Cobain nie mógł zdzierżyć kiedy zobaczył kim są ludzie, którzy zaczęli przychodzić na jego koncerty po tym jak Nevermind stało się hitem. (podobnie było w przeszłości np z singlem Paranoid black sabbath, Ozzy wyganiał nastolatki z plecaczkami w kształcie misiaczków słowami - idźcie do domów dzieci) Przecież On i Jego zespół w samym założeniu miał być antytezą tych ludzi. Nie do was adresuję to co piszę - chciał rzec i rzekł właśnie IN UTERO, które jest zaprzeczeniem poprzednika. IN UTERO jest także z pewnością jedną z najważniejszych płyt rockowych w ogóle. Nie sposób przecenić tego krążka, ani tym bardziej go ocenić. Śmiało można stawiać go obok debiutu Black Sabbath, In Rock Purpli, czy II Zeppelinów. Oczywiście zabawnymi mogą się wydawać opinie ludzi o gustach z różowego pluszu, którzy szukają łatwych pioseneczek - tak generalnie. Podobać im się mogą Dumb, czy Penyroyal Tea, czy all apologies, być może z tego tylko powodu iż są to faktycznie wspaniałe melodie.. Wystarczy się jednak wczytać w słowa, (jak powiedział amerykański pisarz William Burroughs są to teksty człowieka który za życia był martwy!) by przestało być tak przyjemnie. Ten krążek jest jednym z najbardziej przejmujących i depresyjnych jakie kiedykolwiek zostały nagrane, to płyta człowieka, który mówi ŻEGNAM, dlatego tak trudna jest w odbiorze, i tak genialna zarazem. Słabych utworów tu nie ma. ale rzeczywiście nie dla fanów popu zaprzeszłego czy dzisiejszego, Nie sięgajcie po to!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nirvana wbrew wszystkiemu! (2008-06-25)

Klienteria  Więcej o recenzencie

Po tak olbrzymim sukcesie "Nevermind" trudno było zrobić coś równie przebojowego jak na grungową epokę. Nirvana jednak postanowiła pójść zupełnie w inną stronę. Zamiast pisania kolejnych łatwo zapamiętywalnych riffów jak w "Smells Like Teen Spirit" Cobain postawił na surowość brzmienia i udało się. Mamy tu naprawdę kawał dobrej muzyki Nirvany. Wokal Kurta od pierwszych sekund jest pełen emocji. A warsztat instrumentalny jest niemalże garażowy. Choć o amatorszczyźnie nie ma tu mowy. O ile "Nevermind", czyli kolejnemu najlepiej ocenianemu albumowi Nirvany dało się zarzucić zbyt mało ekspresji czy też zbytnią przebojowość. To na "In Utero" Nirvana pokazała, że nie jest byle zespołem jednego przeboju i naprawdę wypuściła na świat godnego następce wiekopomnego "Nevermind". Wspaniała płyta. Według mnie najlepszy album Nirvany.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

In Utero górą!

Sandra

Pewnie będę się powtarzać, ale to najlepsza z pozycji Nirvany. Dużo się mówi o Nevermind, ale In Utero powala szczególnie Heart- Shaped Box, Rape Me i Frances Farmer...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mogła być lepsza

paweł dziewier

Uważam, że jest to najsłabsza płyta Nirvany, ale nie mówię, że słaba! Jest dobra, ale jak na moje ucho to nudna, czasem nawet bardzo. Nie ma już tej orgyninalności co kiedyś. "Serve the servants" jest dobrym kawałkiem, "Scentless apprentice" jest kiepski i nieciekawy. "Heart shaped box" to fajny kawałek, ale nie najlepszy spokojny kawałek Nirvany. "Rape me"- uważam, że kawałek jest fenomenalny i tylko dlatego doceniam tę płytę, że jest na niej ten kawałek. Reszta kawałków jest taka sobie albo słaba, ukryty trak jest w miarę dobry.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra płyta warta przesłuchania

wnikliwy

Ostatnia płyta studyjna Nirvany... nie jest ona najlepszym dokonaniem tej legendarnej grupy rockowej, jednakże warta jest przesłuchania. Po dokładnej analizie track listy i kilkakrotnym przesłuchaniu zauważyłem, że jest najostrzejszym materiałem nagranym studyjnie przez Kurta Cobaina i resztę ekipy, jednak nie tak genialnym, jak pierwsza płyta w dorobku zespołu "Bleach". Podsumowując, jest to pozycja obowiązkowa dla każdego fana zespołu!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super, ale to nie nevermind

Fawkes Sad

Zgadzam się z Marcinem Kubickim. In Utero nie jest bardzo dobrą płytą w historii muzyki, ale mnie się podoba... Daję najlpepszą ocenę, choć w skali 1 do 10, dałbym jej 8,5.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

3 ulubiona płyta Nirvany (2005-12-23)

Rafał Różewicz  Więcej o recenzencie

Jest świetna cięższa od Nevermind. To dobrze, ponieważ nie chciałbym słuchać kolejnego pop-rockowego albumu. Mamy tu do czynienia z przesterowanym głosem Kurta i gitarami. Co do wokalu, to jest bez zastrzeżeń, Kurt w formie tylko gitary drażnią ucho zwłaszcza w Pennyryoal Tea. Jednak In Utero to kawał dobrej muzyki, ostrej, ale również melodyjnej. Moimi ulubionymi utworami są Heart Shaped Box, Scentless Aperentice, Dumb i All apologies. Płyta pomysłowa i czasem zaskakuje. Tylko szkoda, że Nirvana nic już nie nagra...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najlepsza płyta NIRVANY !

fan nirvany

Bleach była dobra . Nevermind ogólnie uważana za najlepszą . NIE WIERZCIE W TO ! najlepsza jest IN UTERO ! Incesticide jest średnia . FTMBOTW też jest ZajeFajna ! POLECAM

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie dajcie się omamić (2004-12-17)

Marcin Kubicki  Więcej o recenzencie

"Nevermind" nadało Nirvanie status legendy, jednak nie jest nowością informacja, że Kurt chciał wrócić do swoich korzeni i zostawić za sobią całą pop-punkową otoczkę, która towarzyszyła mu od wydania tego wiekopomnego dzieła. Zrobił to, co chciał, był zdecydowany, to dobrze... ale w tym przypadku już nie bardzo dobrze. "In Utero" momentami jest naprawdę porządnym rzemiosłem, ale to nie jest ta sama przyjemność, co "Nevermind". Co mamy pozytywnego na tym albumie? Przede wszystkim naprawdę ciekawe piosenki tj. "Serve The Servants", "Heart-Shaped Box", "Dumb", "Pennyroyal Tea" czy "All Apologies", choć i tak trzy ostatnie wypadają jedynie dobrze w porównaniu z wersjami z później wydanego "MTV Unplugged In New York". Pozostałe siedem piosenek to najczęściej mieszanka efektów dźwięków i ociekającej brudem produkcji. Oczywiście takie było główne zamierzenie zespołu, jednak Nirvana zrobiła coś czego nie powinna się tykać. Wrócili drugi raz do tej samej rzeki, wyszli z domu i wrócili po chwili, jakby czegoś zapomnieli z niego, owdrócili się za siebie mimo że nie słyszeli wołania ich-to wszystko złe wróżby, które się sprawdziły. A jakiż był główny cel grupy? Atmosfera... to jednak również nie wypaliło... Za współpracę podziękowano producentowi "Nevermind"-Butchowi Vigowi, a zatrudniono do tego zadania Steve'a Albiniego. Co ciekawe, we wkładce nie widzimy jedynie napisu "produced by", ale i "recorded by" nad nazwiskiem tego jegomościa. Wygląda na to, że Nirvana bardzo chciała uchwycić ducha koncertowego na studyjnym krążku, jednak to również im się nie udało. Więc pozostajemy z przesterowanym głosem Kurta i gitarami, które brzmią niczym ocieranie strun przez czerstwą bułkę, co powoduje, że brzmią po prostu mało interesująco. Patrząc na te równoważące się plusy i minusy zacząłem się zastanawiać nad zdaniem osób, wychwalających pod niebiosa "In Utero". Daleko nie musiałem szukać. Mamy bardzo mało udokumentowanych dokonań Nirvany i w ogóle życia muzycznego Kurta Cobaina. W 1988 wydali swój, wtedy jeszcze cichy i nieznay, debiut "Bleach", by w 1994 roku żegnać się po tragicznej śmierci wokalisty płytą akustyczną. W rezultacie każdy lubiący Nirvanę chciałby mówić o wszystkich wydawnictwach zespołu jak o pięknie oszlifowanych diamentach. Niestety rzeczywistość jest daleka od tego, mimo szczytnego celu grupy, którym nie była fortuna i sława, a po prostu granie własnej muzyki. Jednak "In Utero" po prostu nie jest jedną z bardzo dobrych płyt Nirvany, a co za tym idzie, nie jest bardzo dobrą płytą w historii muzyki.

(2 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji