Indestructible

Wieeeelki zawód.... (2010-09-09)

Bartek Chorązki  Więcej o recenzencie

Naczytałem się o tej płycie wiele bardzo pochlebnych recenzji.Niby odmieniła oblicze nu metalu.Jeden recenzent nawet deklarował ,że jeśli tak ma wyglądać nu metal ,to on jest jego fanem i wystawił płycie 9.Zachęcony puściłem sobie płytkę.Po kilkudziesięciu minutach nasunął się wniosek:recenzenci opisywali inną płytę.No dobra są tu mocne riffy i nawet fajny wokal,ale to samo można powiedzieć o KAŻDYM utworze na płycie.Krążek szybko zlewa się w jedną całość i co tu dużo gadać;jest po prostu średni.Dla fanów nowoczesnego metalu może to być coś fajnego,dla innych:przypuszczam ,że wątpię ;)

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Taka muzyka jest niezniszczalna! (2009-07-06)

1Karolina  Więcej o recenzencie

Uzbrojeni w hasło "niezniszczalny", wyruszyli na podbój kolejnych par uszu. O to, że wrócą z tej wyprawy zwycięsko, możemy być spokojni. "Indestructible", to nowe dzieło Disturbed, pełne ciężkich brzmień gitar i perkusji, momentami przypominające wirtuozerskie popisy muzyków DragonForce, przeplatające się z melodyjnym wokalem, dzięki czemu ich muzyka trafia do większego grona, stając się lżej strawną nawet dla kogoś, kto na co dzień nie rozpływa się nad metalowym graniem. Tytułowy numer jeden zaczyna się dosyć spokojnie, by po kilkudziesięciu sekundach wybuchnąć i wprowadzić nas w klimat obecny aż do ostatniego kawałka. Numer 2, czyli "Inside the fire", pierwszy promujący płytę singiel, rozpoczyna i kończy niepokojący śmiech. Kolejne kawałki, "Deceiver" i "Night", łączą wpadające w ucho refreny. Numer 5, to świetny "Perfect insanity". Później mamy m.in. zaskakujące zakończenie w "Haunted" i spokojniejsze "Enough". A dalej jest jeszcze ciekawiej: pod numerem 8 ("The Curse"), 9 ("Torn" z wyśmienitą gitarową solówką!) i 10 ("Criminal") kryją się jedne z najmocniejszych muzycznie punktów tej płyty. Na zakończenie Disturbed serwują nam wyjątkowo hałaśliwe "Divide" i chwytliwe "Façade". Słowem: "Indestructible", to 50 minut muzyki na najwyższych obrotach. Po takiej dawce ostrego grania, nikt już nie powinien mieć wątpliwości, co kryje się pod rysunkiem na okładce i dlaczego ten krążek nazwano "Niezniszczalny".

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mocno, równo i soczyście (2008-09-01)

Myszor  Więcej o recenzencie

Jak stworzyć dobry zespół hardrockowy? Trzeba grać szybko, bezkompromisowo i sprawnie oraz mieć charyzmatycznego wokalistę. Jeśli dodatkowo pisze się fajne piosenki to sukces jest praktycznie zapewniony. I taki jest też nowy Disturbed. Soczysty, gdzie trzeba melodyjny, a gdzie trzeba rozszalały i trashowy. Płytkę stawiam sobie na półce pomiędzy pierwszym Papa Roach a ostatnim Kornem. Znaczy to, że będzie często słuchana.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niedosyt (2008-07-30)

Łukasz Mirecki  Więcej o recenzencie

Nowy album Disturbed powiela schematy znane z poprzednich produkcji. Czy to źle? W pewnym sensie nie, dobrze gdy zespół trzyma sie tego, z czego jest znany. Specyficzne mocne riffy, poprzetykane gdzieniegdzie elektroniką, wsparte czadem perkusji - czyli to co tygrysy lubią najbardziej, a gdy doda się do tego wokal Drainmana to sukces murowany. Całość otwierają kawałek tytułowy i singlowy "Inside the fire", potem robi się bardziej melodyjnie za sprawą "The Night" i "Haunted" (mojego faworyta), całość spaja "Facade" - ewidentnie inspirowany Toolem. "Indestructible" pozostawia jednak niedosyt, gdyż Disturbed nie zaskakuje niczym nowym i wydaje się ,że utknęło w miejscu. Za mało jest zróżnicowanych kawałków, chociażby w wolniejszym tempie jak na "Believe" lub "10 000 Fists"("Overburden"). Nie jestem jednak malkontentem i z poczucia obowiązku polecam mową płytę kapeli, która jest klasą sama dla siebie i mimo lekkiego niedosytu "Indestructible" to z pewnością jeden z lepszych albumów hardrockowych ostatnich lat

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetny, klimatyczny, odurzający, piękny album... (2008-06-15)

Kade  Więcej o recenzencie

Mówiąc szczerze, po Disturbed można się było wszystkiego spodziewać. Ja osobiście bałem się, że czwórka z Ameryki na nowym albumie albo podrobi starych siebie, albo odejdzie od swoich schematów na swoją niekorzyść. Okazało się jednak, że stworzyli oni istne arcydzieło, łącząc niektóre z elementów swoich stylów z poprzednich płyt - rewelacja! W Internecie znalazłem recenzję, która głosiła, iż tylko dwa pierwsze utwory na płycie są warte uwagi. Najwyraźniej recenzent skończył słuchanie płyty na tych dwóch. Każdy bowiem utwór Disturbed z płyty "Indestructible" ma w sobie TO COŚ. To coś, dzięki czemu kochało się "Down with the Sickness", coś, dzięki czemu z zapartym tchem słuchało się "Prayer", coś, co kazało nam słuchać "Stricker" parę razy z rzędu. Oczywiście wiadomo też, że niektóre elementy musiały również zniknąć - nie są to jednak rzeczy, które mogłyby przeszkadzać w słuchaniu płyty parę razy z rzędu. Słucha się jej po prostu świetnie w każdej sytuacji. Osobom niezdecydowanym radziłbym zainteresować się ich klipem do singla z tej płyty - "Inside the Fire". Przedstawia on pokrótce, jaki klimat panuje na albumie. Zajmując się warstwą tekstową płyty - Draimann spisał się na medal. Jego teksty dotykają takich problemów jak samobójstwo ("Inside the Fire") czy może prostego przykładu niszczenia komuś życia ("Enough"). Jeśli chodzi o warstwę muzyczną - reszta zespołu również dała czadu. Wszystko idealnie zgrywa się ze sobą i dalej jest wyczuwalny ten unikalny styl Disturbed. Zespół świetnie odegrał klimat niepewności w "Facade", przypominając nam lekko muzykę grupy Tool, i tym samym zamykając album, który zarówno na kartach nu-metalu, jak i klasycznego metalu powinien zostać wypisany jako przykład. Przykład tego, co powinny tworzyć zespoły. Przykład idealnego brzmienia.

(5 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji