Indiana Jones And The Kingdom Of The Cristal Skull (Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki) [OST] [Jewelcase]

W tle może lecieć (2008-05-30)

Jakub Cieślak  Więcej o recenzencie

W przypadku twórczości Johna Williamsa trudno jest mówić o braku przyjemności słuchania. Nawet jeżeli nie jest to szczególnie udana kompozycja. A tutaj niestety tak mamy do czynienia z niezbyt udanym albumem. Najnowsza odsłona przygód wyraźnie pokazuje nam, że twórcy tego sukcesu swoje najlepsze lata już mają za sobą. Panowie: Spielberg, Lucas i Williams powinni zacząć myśleć o zasłużonej emeryturze. Najlepsze lata macie, Panowie, za sobą. Zrobiliście wiele dobrego, ale może czas dać działać młodszym. Williams tymże albumem do serii Indiany nie wnosi nic nowego. Mamy za dużo zapożyczeń z poprzednich części i bardzo przeciętne próby stworzenia nowych tematów muzycznych. Całość okropnie nierówna i raczej pozbawiona wyrazistości, jakiegoś "boskiego tchnienia", które towarzyszyło dotąd Williamsowi. To wciąż solidna pozycja, której nie będę ukrywać ze wstydem. Cieszy oko, w tle może lecieć (kto w końcu nie lubi marszu poszukiwaczy?), ale nie powoduje we mnie żadnego poruszenia. Tutaj z radością przypomnę sobie album z poprzedniej części przygód archeologa. "Ostatnia Krucjata" była całą kopalnią nowych tematów muzycznych, praktycznie każdy utwór był samodzielną kompozycją, bardzo rzadko odwołującą się do głównego tematu (a to świadczy o wyjątkowości umiejętności Williamsa, nie znam żadnego innego kompozytora, który umie popisać się taką wirtuozerią, albo raczej pracowitością). Do tego każdy z tych tematów był wielki, ciekawy, zaskakujący i bardzo działający na zmysły. W mojej ocenie Williams zaczął spacer po równi pochyłej gdzieś tak w okolicach Parku Jurajskiego, który był ostatnią kopalnią ciekawych tematów. Późniejsze produkcje niestety zawsze odsłaniały jakąś skazę, wadę, mniejszą jakość. Co do Królestwa - tu może pasować powiedzenie, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wejdzie. Być może Williams nie powinien był próbować mierzyć się z własnymi dokonaniami z najlepszego okresu swojej twórczości. Być może ciekawym eksperymentem byłoby oddanie roli kompozytora komuś innemu. I nie krzyczcie tu na mnie, że nie ma takiej możliwości by Indiana nie miał swojego marszu poszukiwaczy. Kilka serii pokazało, że inny kompozytor może kontynuować dzieło poprzednika inspirując się jego twórczością. Ja już mogę się rozmarzyć i pomyśleć, co by to było, gdyby rękawicę podjął Michael Giacchino, który na swoim koncie ma już pewne kompozycje pozwalające mi wierzyć, że byłby doskonałym kontynuatorem tradycji Williamsa... Pomarzyć zawsze można.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poszukiwań ciąg dalszy... (2008-05-29)

Onkel Klaus Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Co tu dużo pisać, to jedyny dostępny na polskim rynku soundtrack do Indiany Jonesa napisany przez Johna Williamsa. Sam ten fakt stanowi rekomendacje, bez względu na to jak ta muzyka jest dobra. Zachowano tu kilka motywów z "Poszukiwaczy"... m.in. "Marion's Theme" i "Raider's March" i dodano kilka nowych, które udanie wpływają na kształt całości - "Call of the Crystal", "Grave Robbers", "Hidden Treasure And The City Of Gold". Fan Indy'ego musi mieć tę płytę w kolekcji!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Superancko, fajnie i cudowne minki H. Forda (2008-05-26)

Monika Lubańska  Więcej o recenzencie

Uchachałam się. Bosko bardzo sympatyczny film.

(1 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Williams i Jones powracają w wielkim stylu! (2008-05-25)

Agata Szczepańska  Więcej o recenzencie

Przyszedł 22 maja, światowa premiera czwartej, tak długo oczekiwanej części filmu "Indiana Jonesa". Film został dobrze przyjęty i chociaż nie zawsze przypomina starsze trzy części, to i tak zachwyca wizualnym pięknem, aktorstwem, reżyserią, scenariuszem i oczywiście muzyką. Ścieżka dźwiękowa z "Poszukiwaczy Zaginionej Arki" przeszła do historii jako jeden z najlepszych soundtracków, jakie kiedykolwiek zostały stworzone. Znany wszystkim "Raiders March" został okrzyknięty jednym z najlepszych motywów przewodnich w historii kina, a kompozytor wszystkich ścieżek John Williams otrzymał nominację do Oscara za każdy poszczególny film z tej trylogii. Jednak przejdźmy do tematu. Po trzyletniej przerwie w pracy nadszedł czas na wielki powrót - "Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki". Zaczyna się od wspaniałego "Raiders March", później "Call of The Crystal", który wspaniale pozwala wczuć się w temat filmu - tajemnice o Kryształowych Czaszkach. Następnie wesołe "The Adventures of Mutt", które wspaniale opisuje nową postać w filmie, energicznego Mutta Williamsa. Później już kolejny temat dla głównego czarnego charakteru w filmie, Iriny Spalko, którą zagrała Cate Blanchett. "A Whirl Through Academe" wspaniale pasuje do pościgu motorowego, a już później mroczne "Hidden Treasure and The City of Gold". "The Departure", czyli spektakularny odlot kosmitów i wesołe zakończenie w "Finale". Cały soundtrack to jeden wielki majstersztyk, a pan Williams pokazuje klasę i nie postawia żadnych wątpliwości co do tego, kto jest najlepszym żyjącym kompozytorem muzyki filmowej. Cała ścieżka jest warta swojego kupna, tak jak i obejrzenie filmu. Polecam wszystkim fanom Indy'ego i nie tylko.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To już było... (2008-05-25)

Adam Bartosiewicz  Więcej o recenzencie

Właściwie nie mogło być inaczej. Motyw muzyczny Indiany skomponowany przez Johna Williamsa na początku lat osiemdziesiątych do pierwszego filmu serii stanowi rdzeń również tego soundtracka. Atutem jest tylko to, że stwarza to unikalną możliwość porównania wszystkich nagrań, wykonanych przez orkiestrę Williamsa, czyli Boston Pops. Grają w niej już inni muzycy. Sama muzyka jest urocza. Niemal taka, jak trzydzieści lat temu.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji