Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Inne pieśni
Średnia ocena z 6 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Jacek Dukaj
- Wydawnictwo:
-
Wydawnictwo Literackie
, 2008
- ISBN:
- 978-83-08-04226-7
- Liczba stron:
- 528
- Wymiary:
- 150 x 210 mm
- Sprawdź inne tytuły:
-
Jacek Dukaj
Nie science fiction, nie fantasy, nie historia alternatywna - lecz rzecz dzieje się w innej Europie, w innym świecie, gdzie prawa rządzące rzeczywistością bliższe są domysłom Arystotelesa na temat Formy i Materii, aniżeli teoriom Newtona i Einsteina - pisał o Innych pieśniach Jacek Dukaj.
Ten niezwykły obraz świata rządzonego przez Formę, zbudowanego z pięciu żywiołów, podporządkowanego teoriom Empedoklesa i Arystotelesa, w którym nowożytna nauka jako pogląd z gruntu fałszywy nigdy się nie rozwinęła, przyniósł autorowi aż trzy prestiżowe nagrody. Książka do czasu premiery Lodu uznawana była przez krytyków i czytelników za najlepszą powieść w jego dorobku.
- Inne pieśni
- Autor:
-
Jacek Dukaj
Aż chce się kilkakrotnie przeczytać
(2012-01-16)
Tomasz
Galicki
Więcej o recenzencie
Do przeczytania "Innych pieśni" widziałem w Jacku Dukaju mistrza fantastyki wybiegającej o ćwierć kroku przed rzeczywistość. Antyklerykalna "Złota Galera" powstała jeszcze za PRL, przed zmasowaną klerykalizację Polski. Traktujący o terroryzmie usprawiedliwionym i nieusprawiedliwionym "Xavras Wyżryn" ukazał się tuż przed zamachami na WTC i Pentagon. Obydwa utwory są wprost kapitalne, pytanie tylko, ile w nich geniuszu i kunsztu autora a ile jego zdolności widzenia bliskiej przyszłości.
"Inne pieśni" mają wszystkie cechy dobrej fantastyki; jest tu przekonująco wykreowany świat, jest dobrze osadzona w nim fabuła i jest ona przy tym porywająca. Ale to nie wszystko; w każdym z powyższych elementów Jacek Dukaj wspiął się na wyżyny. W świecie, w którym bajania filozofów są obiektywną prawdą a wszechświat jest geocentryczny pisarz porusza się bardzo swobodnie. Główny bohater, upadły dowódca wojskowy Hieronim Berbelek, naprawdę da się lubić. Zawzięcie kibicowałem mu w jego próbach podniesienia się z upadku (tu: odzyskania utraconej Formy). A sposób w jaki tego Berbelek dokonuje - odsyła do przedszkola nawet Tanusa z powieści "Bóg Nilu" Wilbura Smitha.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Arcydzieło mistrza wyobraźni i intelektu!
(2009-03-03)
Michał
Szafarczyk
Więcej o recenzencie
Sięgnąłem po Dukaja po obejrzeniu "Katedry", arcydzieła sztuki, tyle że plastycznej. Pomyślałem, że opowiadanie, które posłuzyło realizacji tak kapitalnego choć krótkiego filmiku musi być coś warte... nie zawiodłem się! W ten sposób odkryłem swojego ulubionego polskiego pisarza. Inne Pieśni to książką, którą przeczytałem jako trzecią powieść Dukaja. W moim przekonaniu jest jak na razie najlepsza. Fabuła oparta jest o jedno założenie: co by było, gdyby obowiązywały założenia filozofii Arystotelesa, a byt kształtowany by był przez wypadkową formy i substancji? Z tego jednego prostego założenia wytrysnął pod niebiosa cały kompletny świat, pełen niezwykłych istot - tudzież konsekwencji arystotelesowskiej wizji świata. Polecam zdecydowanie. Niezupełnie zgadzam się z opiniami, że jest to książka trudna. Żeby przetestować jej "trudność" tudzież odbiór u młodego czytelnika nie znającego greki, przeczytałem jeden rozdział (Jak Czarnoksiężnik) mojemu dziesięcioletniemu synowi. Słuchał z zapartym tchem, a po skończonym czytaniu zapytał tylko o jedno słówko, którego nie zrozumiał. A poza tym był zachwycony! Naprawdę można więc dać sobie radę, trzeba tylko pozwolić wyobraźni działać, pozwolić, by kontekst z czasem wyjasnił nam wszystko. Nie ma sensu szukać rozpaczliwie znaczenia słowa "Anthos" czy też "Esthlos" już po pierwszym ich wystąpieniu. Nie ma po co trzymać pod ręką greckiego słownika. Wszystko się wyjasnia, a jednoczesnie tym smaczniej wyłania nam się z oparów imaginacyjnego niebytu przepiekna kraina, utkana intelektem Kratistosa Wyobraźni - Jacka Dukaja!
(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Ufff... ciężka sprawa
(2009-02-12)
Szczepan
Chrząszcz
Więcej o recenzencie
W zasadzie nie wiem co tu napisać. Książka bardzo trudna, ale i zarazem niezwykle ciekawa. Fantastyczna wizja świata, w którym fizyka jaką znamy nie funkcjonuje. Dukaj wykreował świat na podstawie poglądów greckich filozofów na strukturę budowy świata. A więc nie chemia pierwiastków, ale alchemia czterech żywiołów. Do tego język z naleciałościami greki, który czasami trudny jest do zrozumienia. Jeśli ktoś zna grekę to nie będzie miał z nim problemów, ale wszyscy pozostali czasem mocno się nagłowią. Zresztą szare komórki i bez tego będą miały co robić podczas czytania tej książki bowiem historia jest dość skomplikowana i obfituje w różne wątki poboczne, których powiązań i znaczenia dla całości trzeba się domyśleć a gdy ta wiedza zawita już do głowy czytelnika, wówczas zacznie się on śmiać z niedowierzaniem, że wcześniej na to nie wpadł bo to przecież takie proste i oczywiste. Książka warta przeczytania choć nie polecam osobom, które gustują w lekkiej i łatwej fantastyce bo nie ma w niej nic łatwego i lekkiego. Ci, którzy znają i lubią twórczość Dukaja z pewnością się nie zawiodą, reszta niech się zastanowi czy ma siłę walczyć z tą książką.
(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Książka jest niesamowita!
(2008-12-28)
bartek
osiński
Więcej o recenzencie
W tym świecie, gdzie mimo takiego wyboru, nie można jednak znaleźć głębokiej książki napisanej wyraźnie z pasją Dukaj daje nam wspaniałe, barwne, wciągające opowieści o świecie alternatywnym, ale i świecie przyszłości. Daje odpowiedź na pytanie: co by było, gdyby historia potoczyła się inaczej? Można tę książkę wziąć i przeczytać, nie zastanawiając się nad nią, będzie to wtedy dla nas niezrozumiała przygodówka, jedna z wielu, ale jej piękno poznajemy dopiero gdy powoli, analizując każde zdanie z osobna "delektujemy" się tą poezją umysłu. To nie jest zwykła fantastyka! To jest coś więcej, moim zdaniem te książki już same w sobie tworzą owe światy, zawsze barwne i ciekawe. Ciężko mi wyrazić co do tej książki czuję, bo słów na świecie jest zbyt mało! Zabrałem się do niej po raz pierwszy w wieku około 11 lat, ale była wtedy dla mnie niezrozumiała i nie bardzo mi przypadła do gustu. Kiedy jednak około dwóch lat temu (miałem 14 lat) sięgnąłem po nią po raz kolejny, nie mogłem się od niej oderwać. Była to pierwsza książka tego autora, po jaką sięgnąłem. Mam do niej coś więcej niż sentyment, ja przeżywam ten świat. Od tamtego czasu nie miałem okazji wrócić do tej powieści, bo zacząłem kupować inne książki Dukaja, to po pierwsze, a po drugie, szkoła też mi nie pomagała - dużo pracy, mało czasu na czytanie, wolałem oddać się jakimś lekkim rozrywkom, niż ambitnej lekturze, a jednak znam ją prawie na pamięć! Wywarła na mnie takie wrażenie, jak żadna inna książka. Jestem pełny podziwu, że autor stworzył tak perfekcyjny, tak doskonale dopracowany świat, praktycznie od podstaw! Dukaj po prostu bawi się swoją twórczością. Wszystkie pojęcia jakie znamy zmodyfikował na potrzeby tej jednej książki, a co więcej, nie powielił w żadnej innej przeczytanej przeze mnie książce ani jednej wymyślonej przez siebie nazwy. Książka ambitna i nie powiem, że łatwa, ale na pewno wspaniała, kiedy się ją czyta, to widzi się ten świat, całe jego piękno i barwność. W jego najnowszej książce ("Lód" jakby ktoś nie wiedział) widać tendencję trochę inną... Tam świat jest bardziej szary, zimny, nieprzyjazny, choć pełen zjawisk, nie są to zjawiska podobne tym z "Innych pieśni", to jest niesamowite, ale za każdym razem, jak wyobrażam sobie ten świat, to widzę go tak, a nie inaczej. Autor wzbudza emocje, daje nam klucz do wyobraźni... Emocje podczas lektury "Innych pieśni", ta aura - to trzeba poczuć samemu, tego się nie da opisać! Zdecydowanie dałbym wyższą ocenę niż 5, ale jest to niemożliwe, niestety. Najgłębsza i najbardziej skłaniająca do przemyśleń książka jaką miałem zaszczyt przeczytać. Można powiedzieć, że to jest książka filozoficzna, nawet nie można, ale trzeba! Tu trzeba myśleć, nie tylko czytać, nic nie jest wyjaśnione, sam dochodzisz do wniosków. Jeszcze parę słów odnośnie zakończenia - w ogóle Dukaj ma tendencję do niedomykania powieści, za każdym razem kończy się tak, że nie jest to wprost dobre lub złe zakończenie - tu też sam wybierasz zależnie od odczuć, szczególnie to widać właśnie w przypadku "Innych pieśni", ale i "Xavrasa Wyżryna". Kiedy skończyłem czytać tę pierwszą książkę, zostałem z pewnym mętlikiem w głowie. Dopiero po pewnych przemyśleniach wszystko to sobie uporządkowałem i doszedłem do pewnych wniosków... Jakich? Nie chcę wpływać na twoją ocenę, sam przeczytaj i oceń zakończenie.
(10 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji